ΜΑΤΙΕΣ Μετά 1 έτος…

Ήμουν «αραχτός και λάιτ» και διάβαζα ένα παλιό βιβλίο του Μιχ. Φακίνου (Με την
ευκαιρία: το τελευταίο του, «Η επικάλυψη δεν είναι σοκολάτα», έχει σελίδες
αριστουργηματικές). Χτύπησε, ξάφνου, το τηλέφωνο. Ήταν ο Ζαχαρίας: «Τι θέλεις
από τη ζωή μου, τέτοια ώρα βρε ασκημάντρα;» του μούγκρισα, ενοχλημένος.
«Άνοιξε, αμέσως, την τηλεόραση, να δεις κάτι συγκλονιστικό! «Δηλαδή;». «Το
θέαμα, δεν περιγράφεται. Και είναι υπέροχο!».

Η «από αέρος» επίθεση». Οι δίδυμοι πύργοι. Η κατάρρευση. Ο πανικός. Οι νεκροί
(πόσοι, τελικά, σκοτώθηκαν;). Ο τρόμος. Οι πυροσβέστες. Ο κόσμος που έτρεχε να
σωθεί… Όλ’ αυτά, ο Ζαχαρίας, τα εύρισκε… υπέροχα! Και δεν ήταν ο μόνος.
Εκατομμύρια άνθρωποι, σ’ όλη τη γη, εκείνη τη φοβερή στιγμή αντί να σκέφτονται
τα θύματα της εγκληματικής ενέργειας, σκέφτονταν τον Μπους και τον Κίσινγκερ
και τα γεράκια των ΗΠΑ και τις δολοφονικές βόμβες της υπερδύναμης εναντίον
αμάχων και ένιωθαν μια ορμητική, βάρβαρη χαρά!

«Καλά να πάθουν!». Είναι τρεις λέξεις, που ειπώθηκαν χιλιάδες φορές, από
χιλιάδες Έλληνες, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001! Από την άλλη μέρα, όμως,
αρκετοί απ’ αυτούς, άρχισαν να βάζουν νερό στο κρασί τους. Να βλέπουν και την
«άλλη μεριά», του απίστευτου τρομοκρατικού χτυπήματος. Και να υψώνουν κι ένα
λόγο, ασθενικό τα πρώτα εικοσιτετράωρα, κατά της τρομοκρατίας.

Και σήμερα; Σήμερα, νομίζω, είναι πολύ λίγοι, εκείνοι που δεν καταδικάζουν,
«εκ βάθους ψυχής», το «αποτρόπαιο γεγονός». Κι ας αποδείχτηκε, εκ των υστέρων,
για μια, ακόμα φορά, ότι οι Αμερικανοί, δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα!
Είδαμε τι έγινε στο Αφγανιστάν. Και ίσως συμβούν και χειρότερα, στο άμεσο
μέλλον, στο Ιράκ. Που το κυβερνάει, ο πιο μισητός εχθρός της Ουάσιγκτον – και
άλλοτε στενός της φίλος – Σαντάμ Χουσεΐν…

Και, βέβαια, όλα πουλιούνται, όλα αγοράζονται: το σημείο όπου υψώνονταν οι
«πύργοι», από τόπος προσκυνήματος, μεταβλήθηκε σε τουριστικό αξιοθέατο!
Τέσσερα εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν, σ’ ένα χρόνο, την περιοχή!
Πληρώνοντας από 15 δολάρια για μια «σύντομη περιήγηση» και από 7 δολάρια για
την απόκτηση ενός «αναμνηστικού». Χρυσές δουλειές…