Κεριά, στάλες και… επιτέλους πρεμιέρα

Ο τυφλός Οιδίποδας (Γιάννης Βόγλης) και η κόρη του Αντιγόνη (Ρένη Πιττακή) στην πρεμιέρα της παράστασης του Θεάτρου Τέχνης «Οιδίπους επί Κολωνώ», στη Θεσσαλονίκη

Η άγρια τραγωδία των γηρατειών, ο «Οιδίπους επί Κολωνώ», έργο έσχατο του
γέροντα Σοφοκλή που επέλεξε για τα 60ά του γενέθλια το Θέατρο Τέχνης, ευτύχησε
τελικά να δώσει ολοκληρωμένη την πρώτη του παράσταση στο Θέατρο Δάσους της
Θεσσαλονίκης.

Η «κατάρα» της βροχής που ματαίωσε την προγραμματισμένη πρεμιέρα της
Επιδαύρου, θορύβησε τους πιστούς του Θεάτρου Τέχνης και στη Θεσσαλονίκη. Δεν
ξεπέρασαν τους δύο χιλιάδες όσοι ανηφόρισαν στον Κεδρηνό Λόφο προχθές το βράδυ
για την εξ αναβολής πρεμιέρα. Κι όλοι τους εφοδιασμένοι με ομπρέλες για το
φόβο του ογκώδους σύννεφου που είχε εγκατασταθεί πάνω από το θέατρο, αλλά
τελικά έμεινε κι αυτό άπραγο να «βλέπει πολύ καλά» τον μαγευτικά μεταφρασμένο
Σοφόκλειο λόγο και «δάκρυσε» διακριτικά στο τέλος της παράστασης, στέλνοντας
με λιγοστές σταγόνες το δικό του χειροκρότημα στους συντελεστές της.

Απόντες οι ντόπιοι επίσημοι – ούτε οι υποψήφιοι των επικείμενων εκλογών
δεν έκαναν την καθιερωμένη θεατρική εμφάνισή τους στις πρώτες σειρές του
κοίλου.

Το σκηνικό, λιτά εντυπωσιακό, με μια μοναχική ελιά («βλαστός αυτόφυτος,
αχειροποίητος, φόβητρο στων εχθρών τα βέλη…», σημειώνει στο πρώτο στάσιμο
της παράστασης η μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη) στο κέντρο της ορχήστρας να
ορίζει ιδανικά φωτισμένη το ιερό άλσος του Κολωνού. Το «φυσικό» σκηνικό της
ελιάς («ζωντανό» δέντρο) συμπλήρωναν λιτά ξύλινα διάτρητα τείχη (;) στο πίσω
μέρος της ορχήστρας «στολισμένα» με δεκάδες φαναράκια – μικρές φλόγες.
Ευφάνταστος ή απλώς «ποιητικός» ο θεατής πίσω μου, ταύτισε τις φλόγες με τα
«Κεριά» – το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη.

Η παράσταση άρχισε στις 9.26 ύστερα από αλλεπάλληλα χειροκροτήματα που
επαναλήφθηκαν άκομψα με την είσοδο στη σκηνή του τυφλού Οιδίποδα (Γιάννης
Βόγλης) και της ρακένδυτης Αντιγόνης (Ρένη Πιττακή).

Επιβλητικός μέσα στη λιτότητα των χυτών κοστουμιών του και ο 14μελής
χορός καθήλωσε τους θεατές. Ακολούθησε η είσοδος της Ισμήνης (Κάτια Γέρου),
του Θησέα (Θόδωρος Γράμψας), του καταχθόνιου, δόλιου Κρέοντα Βασίλη
Παπαβασιλείου (η ερμηνεία του προκάλεσε στιγμιαία αμήχανο τραγέλαφο στο κοινό)
και τέλος του Αγγελιοφόρου (Γιάννης Φέρτης).

Ρίγος επέβαλε στο κοίλο η ερμηνεία-απαγγελία του Ξένου (Μίμης
Κουγιουμτζής) της εισαγωγής από το συγκλονιστικό τρίτο στάσιμο του έργου (λοξή
αυτοβιογραφία του συγγραφέα;) αλλά και τραγωδία των «επονείδιστων, άνευρων,
άφιλων, ασυντρόφευτων γηρατειών» στη μετάφραση του καθηγητή Δ.Ν. Μαρωνίτη.

Το κοινό χειροκρότησε θερμά τους πρωταγωνιστές. Μάταια αναζήτησαν
κάποιοι τον ασθενή και μεγάλο απόντα Γιώργο Λαζάνη, αλλά και τον αυτόχθονα
μεταφραστή. Αν και «πανταχού παρόντες» στην παράσταση, η απουσία τους
έλαμψε…

«Επιτέλους. Χρόνια είχα να δω τραγωδία. Ολόκληρη. Σαφή. Με καθαρό λόγο,
καθαρές ερμηνείες, σαφείς συμβολισμούς. Με αρχή, μέση και τέλος, βρε αδελφέ»,
σχολίαζε ο ηλικιωμένος κύριος πίσω μου στην έξοδο…

INFO

Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» θα παρουσιαστεί αύριο στα Βριλήσσια. Ακολουθούν
παραστάσεις στις 9/9 στο θέατρο Παπάγου, 11/9 Αιγάλεω, 13/9 στο Δήμο Αχαρνών,
16/9 Περιστέρι και στις 18/9 στο Βύρωνα.