Τα Ημισκούμπρια πάνε παραλία

Παραθεριστές, άνθρωποι που κάνουν διακοπές, τουρίστες. Όροι όχι απαραίτητα
συνώνυμοι, αλλά ενδεικτικοί για όλους εμάς που τέτοιες μέρες που είναι, πού
μας χάνετε πού μας βρίσκετε, σε κάποια παραλία βρισκόμαστε στριμωγμένοι,
μαυρισμένοι, απλώνοντας πάνω στην πετσέτα το μεγάλο όνειρο των διακοπών. Ουρές
στα γκισέ των αεροπορικών εταιρειών, δυσεύρετα εισιτήρια, λιμάνια
πλημμυρισμένα από αυτοκίνητα και κόσμο με τα σακίδια στους ώμους, μηχανικές
βλάβες στα αυτοκίνητα, μποτιλιάρισμα στην εθνική οδό, ζέστη. Η εικόνα αυτή
είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της καλοκαιρινής μετακίνησης και των
επιτυχημένων (;) διακοπών. Γιατί χωρίς ταλαιπωρία, οι θεοί της ακροθαλασσιάς
δεν πείθονται να συναινέσουν στη συγκομιδή των καλοκαιρινών εμπειριών.

Μέχρι και τουριστικός δείκτης προέκυψε στο μυαλό ενός Βρετανού ταξιδιωτικού
πράκτορα από αυτή την κουλτούρα της παραλίας, ο λεγόμενος «δείκτης πετσέτας»,
ο οποίος βαθμολογεί την κατάσταση μιας παραλίας σε σχέση με τον κόσμο των
λουομένων που συγκεντρώνονται σε αυτή.

Γιατί το παλιό δίλημμα «βουνό ή θάλασσα» ξέφτισε και έχασε την ισχύ του.
Θάλασσα γαλάζια, του απέραντου μπλε ή πρασινογάλαζη, η επιλογή του
παραθαλάσσιου παραθερισμού καθορίζεται και από ανθρωπολογικούς λόγους, όπως
επισημαίνει ο Γάλλος κοινωνιολόγος Ζαν Ντιντιέ Ουρμπέν στην εμπεριστατωμένη
και καλογραμμένη μελέτη του «Στην ακροθαλασσιά. Η μεταμόρφωση του ταξιδιώτη σε
παραθεριστή» (εκδόσεις Ποταμός): Η παραλία εμφανίζεται στις αναλύσεις ως ένας
από εκείνους τους προνομιούχους τόπους όπου η κοινωνία σκηνοθετείται, με τις
τελετουργίες και τα σύμβολά της, τα γιορτινά της έθιμα, τις στρατηγικές
συνύπαρξης και τους κώδικες εγκατάστασης, τις κατανομές και τις ανισότητές
της, τις συμμαχίες και τις συγκρούσεις της, την οργανωτική της λογική και
τέλος τα συναισθήματά της. Η παραλία είναι θεαματική, λέει ο Γάλλος
κοινωνιολόγος. Είναι ένα θέατρο όπου η κοινωνία αποκαλύπτεται, ξεγυμνώνεται,
προβάλλοντας την ευαίσθητη διάσταση των κοινωνικών σχέσεων.

Για τη λατρεία του αντηλιακού κάνει λόγο ο Ολιβιέρο Τοσκάνι με την
κοφτερή ματιά του και τη σαρκαστική γραφή του στο βιβλίο «Δεν είμαι
αντικειμενικός» (εκδ. Νάρκισσος): «Το να αλείφεσαι με κρέμα στην πλαζ είναι
ιεροτελεστία. Με το που μπαίνεις στην είσοδο της πλαζ, η όσφρηση δοκιμάζεται
από μια στυφή και διαπεραστική μυρουδιά. Χιλιάδες σώματα, λαδωμένα και
πασπαλισμένα με κόκκους άμμου, ψήνονται στον ήλιο. Οι άνδρες τυλίγουν σε ρολό
το μαγιό μέχρι τον βουβώνα, οι γυναίκες ξεσφίγγουν το μπικίνι και χώνουν το
σλιπ ανάμεσα στους γλουτούς, γα να επιτρέψουν σε κάθε εκατοστό του δέρματός
τους να δεχτεί τις ηλιακές ανακλάσεις. Οι εφημερίδες και τα περιοδικά που
διαβάζουν οι μανιακοί τού μαυρίσματος είναι γεμάτες λαδωμένες δαχτυλιές, τα
σάντουιτς με μορταδέλα που τρώνε έχουν μια υπόγλυκη γεύση, αποτέλεσμα της
χημικής σύνθεσης του αντηλιακού που φοράνε».

Αλλά και τα δικά μας Ημισκούμπρια, η εύθυμη πλευρά του χιπ χοπ, αντιλήφθηκαν
το άρωμα της παραλίας με τον δικό τους τρόπο. Στα διαλείμματα της καλοκαιρινής
τους περιοδείας, που ξεκίνησε από τη Χαλκιδική, με σταθμούς στην Πάρο, τη Ρόδο
και την Κρήτη, έριχναν βουτιές και κάποιες ματιές στα τεκταινόμενα της
ελληνικής αιγιάλειας πραγματικότητας. Το άθροισμα των εντυπώσεών τους το
παρουσιάζουν σήμερα στα «ΝΕΑ».

Στα διαλείμματα της καλοκαιρινής τους περιοδείας, που ξεκίνησε από τη Χαλκιδική, με σταθμούς στην Πάρο και τη Ρόδο, τα Ημισκούμπρια (από αριστερά: Πρύτανης, Μεντζέλος, Μιθριδάτης) έριχναν βουτιές και κάποιες ματιές στα τεκταινόμενα της ελληνικής αιγιάλειας πραγματικότητας

Ντριιιιιιιννννννν!!!!!!! ( Είπα) Ντριιιιιιιιιιιιιννννννν!!!!!!

– Ναι ποιος είναι περτικαλώ;

-Έλα ρε Μιθριδά, τι έγινε;

– Ποιος είναι;

– Ο Δημήτρης.

– Ποιος Δημήτρης;

– Ο Παπαμιχαήλ!!!!

– Έλα ρε Μεντζέλο, εσύ είσαι με τα αστεία σου; Ήμουνα στην τουαλέτα.

– Αλήθεια, για πες…

– Έπλαθα κάτι κουλουράκια.

– Μη μου πεις, τι κουλούρια;

– Με σουσάμι.

– Μμμ γιάμι!!!

– Τι νέα;

– Εδώ διαβάζω τα «ΝΕΑ»…

– Λένε τίποτα νέα;

– Ναι μια συνέντευξή μας.

– Αλήθεια και τι λέει;

– Λέει για τις παραλίες…. που πήγαμε…. αυτό το καλοκαίρι…. κατά την
διάρκεια των συναυλιών μας σε όλη την Ελλάδα.

– Μωρέ τι μας λες;

– Λοιπόν θέλεις να σου διαβάσω τι είπαμε ή θέλεις να σου κλείσω το τηλέφωνο σα
μούτρας;

– Καλά πως κάνεις έτσι δε σε είπαμε και πρόστυχια. Για λέγε!

– Λεπόν άκου:

Τίτλος: «ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΕ ΤΑ ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ»

– Πρωτότυπο ε;

– Πσσσσσς… γούμοσνοχτ!!!

– Μ’ αυτά τα ρωσογερμανικά σου έχεις γίνει ακατανόητος. Τέλος πάντων, πάμε
παρακάτω.

– Πάμε παραλία;

– Τσου ρε Λάκη. Πάμε και πλατεία. Καλό ε; Που λέει και μια ψυχή.

– Λοιπόν στο θέμα μας. Διαβάζω!

Βουτιά στη thalassa. gr

Αυτό το καλοκαίρι ήταν μια αξέχαστη εμπειρία για όλους μας γιατί εκτός από τις
υπέρογκες συναυλίες μας σε όλο το λεκανοπέδιο της Ελλάδας, κάναμε και τα
μπανάκια μας βρε αδερφέ σε κάποιες παραλίες σαν κάποιοι λουόμενοι να ήμασταν,
που με τα γνωστά ταπεράκια με κεφτέδες αλλά μόνιμα τοποθετημένα στην κοιλιακή
μας χώρα και στην κωλιακή του Πρύτανη για να ακριβολογούμε βουτήξαμε στο
συντακτικό της ελληνικής γλώσσας… Έτσι που λέτε!!!

Βουτήξαμε και στη thalassa. gr που ήταν δροσερή και καταπραϋντική. Μετά από το
στρες της συναυλίας και τι δεν θα δίναμε για ένα μπανάκι;

ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ: Δηλαδή σαν τι θα δίνατε;

ΗΜΙΖ: Θα δίναμε το cd της Έφη Θώδη “Κέφι με την Έφη” και το γλέντι στο
Μάξιμο… το Ράσελ Κρόου στο Μονομάχο ξέρετε.

ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ: Καλά συνεχίστε.

ΗΜΙΖ: Το πρώτο μπανάκι έγινε στην παραλία της Φούρκας στο πρώτο πουδάρι της
Χαλκιδικής.

Το δεύτερο στην Πάρο και το τρίτο στη Ρόδο ΑΝΤΕΓΕΙΑ!!!!!!! ΑΥΤΑ!!!!

ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ: Όπα όρτσα μεγάλε ο Ραμόν είπε 1.200 με 1.400 λέξεις
κείμενο.

ΜΕΝΤΖΕΛΟΣ: Α… καλά και συνεχίζω.

Χαλκιδική λοιπόν. Φούρκα. Η θάλασσα ήταν ένα ποίημα! Βέβαια από τας κοτρόνας
που γινόντουσαν η επικράτεια, οι πατούσες μας μετά είχανε χάρτες για το κυνήγι
κάποιου χαμένου θησαυρού.

Ο πόνος ήταν φρικτός. Γι αυτό την πρώτη μέρα ήρθαν τα σωστικά συνεργεία της
ΕΜΑΚ ( να ναι καλά τα παλικάρια ) και με ειδικούς λατόμους με εκρηκτικά μας
απεγκλωβίσανε. Και έτσι βγήκαμε στην παραλία χωρίς να νιώσουμε το μαρτύριο των
βοτσάλων. Αυτά δεν ήτανε απλά γκοντρόνια ήταν Σαίξπηρ σε μετάφραση
Μπεζαντάκου. Πολύ βυζί ε…. παιζόταν στην παραλία. Ωραία κορίτσια με καλό
χαρακτήρα!!! Τις έβλεπες πως φροντίζαν τον εαυτό τους. Αντηλιακό 800 βαθμοί!!!
Μέχρι και ο ήλιος βαριόταν και την κοπάναγε νωρίς. Με τα αραχνοΰφαντα παρεό
τους με χυμό καρπούζι στο χέρι και παντόφλες Gucci (έτσι για να φοράμε κάτι
στην παραλία βρε αδερφέ) που τις έπαιρνε αχνά το κύμα.

Κλασάτη παραλία!!!

– Πάλι ρε μεγάλε πουφφφφ!!!!

– Όχι όχι κλασάτη παραλία είπα.

– ΑΑΑΑΑΑ συνέχισε.

Όλος ο καλός ο κόσμος της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής ήταν εκεί. Η
αφρόκρεμα, το jet set ( πως τ λέτε στο Ελλάντος;).

Ήμασταν αραχτοί στον πολυχώρο του Caprice των φιλαρακίων μας των Α.Μ.Α.Ν. των
καθαρμάτων. Τι Κανάκηδες τι Καλυβάτσηδες. Πασάδες μας είχαν τα κολλητάρια!!!

Εκλεκτική μουσική και όχι τα ενοχλητικά ντουμσι ντουμσι που σου παίρνουν τα
αυτιά. Καλό φαΐ και προπαντός ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!

Αυτά για την Χαλκιδική. Σας την προτείνουμε για του χρόνου.

Οι μικρές Ολλανδέζες της Ρόδου

Και τώρα Μόρτηδες… Ρόδος!

Εκεί κλείσαμε τον κύκλο των 15 συναυλιών μας και κλείσαμε και σαν τουρίστες.

Όλο τον κόσμο έχουμε γυρίσει. Τι Κανάρια νησιά! Τι Φίτζια!

Τι Χονολουλές! Τι Μαλιμπούδες!

Σαν την Ελλαααααάδα ρε μάγκα πουθενά! Και σαν τη Ρόδο πουθενά πιο πολλοί ξένοι
τουριστάντζες.

Η Ρόδος το νησί των ιπποτών και των καποτών. Τρελά καμάκια στις τουρίστριες!!!
Βρήκαμε παιδιά κάτι Ολλανδέζες δυο μέτρα… και οι τρεις μαζί η μία πάνω στην
άλλη. Θα πρέπει να ήτανε οι πιο κοντές Ολλανδέζες ever. Νάνες αλλά fine.
Παίζανε μπάσκετ με τον Μεντζέλο και μπροστά τους ήταν ο Τσατσένκο. Καλά θα μας
πείτε κοτζάμ Ημισκούμπρια με τις Ολλανδέζες μπάσκετ παίζατε;

Τα “ΝΕΑ” όμως είναι εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας και την διαβάζουν όλοι ακόμα
και οι γυναίκες μας. Γι αυτό ας μείνουμε στο μπάσκετ. ( Με τον Γκάλη ).

Πήραμε τις μικρές Ολλανδέζες και πήγαμε σε μια παραλία μόνο για γυμνιστές. Δεν
είχαμε πρόβλημα αφού κανείς δεν μας ήξερε.

Αφήσαμε τα μαγιώ μας να γλιστρήσουν από τα μεσογειακά καλλίγραμμα και
χαραγμένα με διαμάντι κορμιά μας και πλατσουρίσαμε στην πλαζ σαν να ήμασταν σε
κάποιο βιντεοκλίπ κάποιων ΟΝΕ. Οι νάνες μείναν έξω γιατί στο μισό μέτρο θα
πνιγόντουσαν. Το ένα μέτρο ήταν άπατο για αυτές.

Κάποια στιγμή ο Πρύτανης βγήκε στην άμμο σαν άρρωστη φάλαινα κουάδα
-κουάδα που χάθηκε απ’ την αγέλη της και την ξεβράσανε τα κρύα νερά της
Νορβηγίας που θα έλεγε και ο Μπέργκμαν. Ξάπλωσε στην άμμο σαν σύγχρονος
Γκιούλιβερ με τους λιλιπούτειους τουρίστες να τον δένουν στη γη με τα καλώδια
των μικροφώνων του Karaoke. Ξάφνου άρχισε να ξύνεται σαν κάτι ενοχλητικό να
είχε μπει στο πωπουδάκι του. Τρέξαμε αμέσως να βοηθήσουμε τον θηριώδη φίλο μας
που κατέστρεφε τα πάντα γύρω του με το ξύσιμό του. Καθώς γύρισε τα μεριά του
να δούμε τι τον τρώει μείναμε κολόνα-αλάτι. Η μία νάνα Ολλανδέζα είχε σφηνωθεί
στη χαράδρα του μεγάλου Κάνυου. Ο Κάνυος ήταν ένας Σουηδός σκακιστής και όχι ο
Πρύτανης ο οποίος τελικά είχε βρει την αγέλη των φαλαινών και έφυγε μαζί τους
για να φάει πλαγκτόν. Από την όμορφη Ρόδο Ημισκούμπρια που σας φέρνουνε αηδία.

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ.

Μετά τιμήζ

Ημίζ.”

-Πως σου φάνηκε Μιθριδάτη φίλε μου καλέ;

-Πολύ καλό! Ξέρω γω; Μάπα!

-Εμείς το γράψαμε και τώρα δεν σ’ αρέσει.

-Πολύ εξεζητημένο μου φαίνεται.

-Πολύ εξαντρίκ!

-Λες; Καλό μου φαίνεται.

-Ναι και ειδικά αυτό με τον Κάνυο πολύ προχώ.

-Λοιπόν τα λέμε πάω πάλι τουαλέτα.

-Κουλουράκια;

-Τσουρέκι μεγάλε. Έφαγα μπέργκερ απ’ έξω και καταλαβαίνεις.

-Α καλά εγώ θα είμαι με την Ολλανδέζα νάνα.

-Κόλλησες δικέ μου έτσι? Άντε καλή βόλτα και προσοχή στα πεζοδρόμια.

ΚΛΑΑΑΤΣΣ!!!! ΤΟΥΤΟΥΟΥΤ ΤΟΥΤΟΥΟΥΤ ΤΟΥΤΟΥΟΥΤ.

Αλάτι, χλώριο, αλκοόλ και χρήμα στην Πάρο

«Ήθελες παραλία; Από κάτω! Ήθελες πισίνα; Από πίσω! Ήθελες μπατζυτζάμπιγκ; Από πάνω (αν σου κόταε) ! Ήθελες τατουάζ; Δελφινάκι! Ήθελες μπλούζα με τ’ αγόρι σου; Παραδίπλα! Όλα τα’ χε ο μπαχτς…( μπάννυ ) στην Πάρο»

Και τώρα ταρατατζούμ ταρατατζούμ Πάρος!!!

Όταν λέμε Πάρος εννοούμε PUNDA και όχι τα μονόλιρα πεντόλιρα τσε πούντα ο
πεζεβέγκης που ταχει στη πούγγα ( ωωω ).

Στο Punda Beach δώσαμεν την παραστασίν μας με μεγάλην επιτυχίαν.

Ένα υπέροχο beach bar που’ χε τα πάντα. Ήθελες παραλία; Από κάτω! Ήθελες
πισίνα; Από πίσω! Ήθελες μπατζυτζάμπιγκ; Από πάνω (αν σου κόταε)! Ήθελες
τατουάζ; Δελφινάκι! Ήθελες μπλούζα με τ’ αγόρι σου; Παραδίπλα! Ήθελες ποτό; Τα
παλιό!

Όλα τα ‘ χε ο μπαχτς…( μπάννυ ). Ήθελες Live το αγαπημένο σου συγκρότημα τα
ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ; Τσακ πέστο κι έγινε (μωρό μου). Περάσαμε γαμάτα!!! Ο ένας
βούταγε στο αλάτι, ο άλλος βούταγε στο χλώριο, ο άλλος στο αλκοόλ και η
επιχείρηση στο χρήμα. Αυτές είναι έξυπνες δουλειές!! Όχι μεροδούλι μεροφάι.

Να πάτε στην Πάρο το νέο έτος. Είναι ερεθιστική!!! Και πολλάν καλή!