Ο «Βig Βrother» πάει… λογοτεχνία

![]() |
![]() |
|
Η αιματηρή κατάληξη ενός πάρτι σε ένα «μπιγκμπραδερικό» σπίτι γεμάτο κάμερες |
Η «τηλεοπτική πραγματικότητα» της «κατασκοπευόμενης» παρέας, με τις δεκάδες
ασήμαντες καθημερινές «μπιγκμπραδερικές» της εικόνες αποκτάει, ξαφνικά, τη
δομή ενός αστυνομικού θρίλερ με κοινωνικές προεκτάσεις: ο Βρετανός Μπεν Έλτον
και ο «Φόνος στο σπίτι του Μεγάλου Αδελφού» (Εκδόσεις Κέδρος) και ο 28χρονος
Νίκος Βλαντής με το «www. tospitimas.gr» (Εκδόσεις Περίπλους) έφθασαν σχεδόν
ταυτόχρονα στα ράφια των βιβλιοπωλείων, χωρίς ο ένας να γνωρίζει την ύπαρξη
του άλλου. Μπορεί η αφετηρία τους να ήταν διαφορετική, γεγονός όμως είναι ότι
συναντήθηκαν στις… κάμερες. Και στο πτώμα.
Στην πρώτη περίπτωση (του Μπεν Έλτον), έχουμε μια κλασική αστυνομική
περιπέτεια που χρησιμοποιεί όλες τις γνωστές μεθόδους της αστυνομικής
λογοτεχνίας. Βρισκόμαστε σε ένα ορθόδοξο «μπιγκμπραδερικό» παιχνίδι, όπου δέκα
άτομα (πέντε άνδρες και πέντε γυναίκες) συγκατοικούν σε ένα από εκείνα τα
Σπίτια που έχουν κατασκευαστεί ανάλογα με τις τηλεοπτικές ανάγκες του εν λόγω
παιχνιδιού. Οι συμμετέχοντες (ηθοποιός, εκπαιδευόμενος σεφ, πωλήτρια,
νταλικέρης, ασκούμενος γιατρός, σχεδιάστρια μόδας κ.ά.), ακολουθώντας τα…
αγαθά πρότυπα του παιχνιδιού, υπονομεύουν ο ένας τον άλλο, μέχρι που η
δημοφιλέστερη στις προτιμήσεις του κοινού Κέλι βρίσκεται την 27η μέρα με ένα
μαχαίρι στην πλάτη.
Παρ’ όλα αυτά, το παιχνίδι συνεχίζεται κανονικά και εξελίσσεται σε μια
αφάνταστη δοκιμασία για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, οι οποίοι φοβούνται
πλέον για τη ζωή τους. Ο Μπεν Έλτον κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη
αμείωτο μέχρι την τελευταία στιγμή, ενώ παράλληλα σχολιάζει αιχμηρά την
τηλεόραση ως μέσο ψυχαγωγίας αλλά και τη βρετανική κοινωνία (την οποία
εκπροσωπούν οι παίκτες του παιχνιδιού). Ουσιαστικά ο συγγραφέας καυτηριάζει τα
κακώς κείμενα και τη γενικότερη νοοτροπία που διέπει τον τηλεοπτικό κόσμο,
βάζοντας στο στόχαστρο τηλεπαιχνίδια, παίκτες και παραγωγούς.
«Είναι ένα εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που σχολιάζει το ίδιο το
παιχνίδι», θα μας πει ο Νίκος Βλαντής, ο οποίος έμαθε για την ύπαρξη του
«αντιζήλου» του όταν το δικό του βιβλίο έβγαινε στην αγορά.
«Η δική μου αφετηρία όμως είναι διαφορετική. Σκοπός μου ήταν να γράψω ένα
βιβλίο για τη γενιά μου. Να σχολιάσω το γεγονός ότι τα πάντα γίνονται στο
όνομα της επαγγελματικής επιτυχίας και του κέρδους. Είχα βαρεθεί να διαβάζω
για Εξάρχεια, κοινόβια, σεξ, ναρκωτικά και τα τοιαύτα. Αυτά δεν ανήκουν πλέον
σ’ εμάς. Εμείς είμαστε γιάπηδες, με άλλα όνειρα…».
Ο Νίκος και η Όκι μετακομίζουν από το Λονδίνο στη Θεσσαλονίκη, όπου η
Ελληνογιαπωνέζα Όκι έχει κληρονομήσει ένα παλιό αρχοντικό λίγο έξω από την
πόλη. Εκεί θα στηθεί ο κόσμος του «www. tospitimas.gr». Λίγο από διάθεση
«παρεΐστικη», λίγο για να αντεπεξέλθουν στα έξοδα του σπιτιού, αποφασίζουν να
αναζητήσουν συγκατοίκους μέσα από ένα σάιτ που κατασκευάζει ο Λευτέρης – ένας
από τους μελλοντικούς συγκάτοικους του ζευγαριού. Εντός ολίγου θα εμφανιστεί ο
Παναγιώτης, η Μίριαμ, η Κλάρα… Η νεοσύστατη παρέα θα γίνει δημοφιλής μέσω
του site www. tospitimas. gr και το σπίτι θα γίνει κέντρο διερχομένων.
Το φαντασμαγορικό πάρτι, που θα διοργανώσουν κάποια στιγμή, θα
μεταδοθεί ζωντανά μέσω Internet, αλλά η κατάληξη θα είναι αιματηρή: οι κάμερες
θα πιάσουν (μόνο) τη σκιά του δολοφόνου. Η δημοσιότητα που θα πάρει το θέμα
δεν θα πάει χαμένη: ο Λευτέρης θα γίνει πλούσιος εγκαθιστώντας μόνιμα κάμερες
μέσα στο σπίτι, ενώ ο αρχικός «ιδιοκτήτης», ο Νίκος, θα εκδιωχθεί κλωτσηδόν
και θα κατηγορηθεί από τους υπόλοιπους για τον φόνο. «Για το κέρδος και τη
δημοσιότητα θα διαλυθούν φιλίες και ζευγάρια», λέει ο 28χρονος συγγραφέας, ο
οποίος έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο του μυθιστόρημα, «Ο Αλκιβιάδης
Δεσμώτης», από τις Εκδόσεις Απόπειρα. «Δεν είναι μακριά μας αυτή η
πραγματικότητα», συνεχίζει. «Όλοι σχολιάζουμε τα τηλεοπτικά παιχνίδια και μας
ξεφεύγει το γεγονός ότι σήμερα σε πολλές φοιτητικές εστίες της Αμερικής οι
ένοικοι πληρώνουν μειωμένο ενοίκιο αν δεχθούν να παρακολουθούνται από κάμερες».
Διαδικτυακό παιχνίδι 100 ημερών
Παιδί της εποχής του ο Νίκος Βλαντής, φαν του Στίβεν Κινγκ και της
ιντερνετικής κουλτούρας (όπως θα καταλάβει και ο αναγνώστης), χρησιμοποιεί το
«παντοδύναμο μέσο» (Internet) και προσκαλεί τους αναγνώστες του σε ένα ζωντανό
διαδικτυακό παιχνίδι που θα διαρκέσει 100 ημέρες (όσο διαρκεί η συγκατοίκηση
των ηρώων του). Στο «www. tospitimas. gr» o χρήστης βλέπει τους ήρωες του
βιβλίου, διαβάζει τα βιογραφικά τους, βλέπει ζωντανά το αρχοντικό, συνομιλεί
με τους συμπαίκτες του, παρακολουθεί την εξέλιξη της συγκατοίκησης, αλλάζει,
αν θέλει, την εξέλιξη της ιστορίας…
«Το Internet δεν αντικαθιστά την ανάγνωση», διευκρινίζει ο συγγραφέας. «Το
αντίθετο, κεντρίζει τον χρήστη να μπει στο μυθιστόρημα. Αυτή είναι τουλάχιστον
η πρόθεσή μου.
Κι αν κατορθώσω να δελεάσω κάποια νεώτερα παιδιά, τα οποία δεν διαβάζουν, να
διαβάσουν τελικά το βιβλίο κέρδος δεν είναι;».
INFO
Νίκος Βλαντής, «www. tospitimas.
gr», Εκδόσεις Περίπλους, σελ. 477, Τιμή: 15 ευρώ.
Μπεν Έλτον, «Φόνος του Μεγάλου Αδελφού», Εκδόσεις Κέδρος, σελ. 462,
Τιμή: 14,79 ευρώ.















