Το Τέταρτο κουδούνι

Θα ξέρετε τι έτρωγαν, την περασμένη βδομάδα, οι αρχαιολόγοι της Επιδαύρου και
ο Ιάπων σκηνοθέτης του «Οιδίποδα τυράννου», της δεύτερης των τεσσάρων
παραστάσεων του «Θηβαϊκού Κύκλου» του Φεστιβάλ, Ταντάσι Σουζούκι.

Μα και βέβαια Κουνέλ(λ)ι(η) στιφάδο. (Ο «κοινός» σκηνογράφος, ντε, των
τεσσάρων παραστάσεων… Που ήρε την υπογραφή του κι έγινε λαγός…).

Κατά μία άλλη εκδοχή, το(ν) έπνιξαν το(ν) Κουνέλ(λ)ι(η).

Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (φωτογραφία) στο ρόλο του Τζέιμι Τάιρον, ο
Χρήστος Λούλης στον ρόλο του Έντμοντ Τάιρον και η Σμαράγδα Σμυρναίου ως
Κάθλιν, ιδιαίτερα ταλαντούχοι ηθοποιοί, θα πλαισιώσουν την Βέρα Ζαβιτσιάνου –
Μαίρη Τάιρον και τον Γιώργο Μοσχίδη – Τζέιμς Τάιρον – σύνολο εξαιρετικό – στο
άκρως αυτοβιογραφικό του Ευγένιου Ο’Νιλ «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα»,
που θα ανεβάσει, τον χειμώνα, σε μετάφραση Νόνικας Γαληνέα, ο Γιάννης
Ιορδανίδης στο Εθνικό, δεύτερο έργο της Νέας Σκηνής.

Το «Ταξίδι», έργο γραμμένο το 1940-41, που πρωτοπαίχτηκε στην Σουηδία το 1956,
όπως το είχε ζητήσει, του συγγραφέα του, στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε, από
το Εθνικό επίσης, το 1965 – σεζόν ’64-’65 – σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, με τον
ίδιο, την Κατίνα Παξινού, τον Δημήτρη Χορν, τον Πέτρο Φυσσούν και την Ελένη
Χατζηαργύρη – διανομή «μυθική».

Η παράσταση του Γιάννη Ιορδανίδη θα ενταχθεί στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που θα
γίνουν για τα πενήντα χρόνια από την εκδημία (1953) του εκ των κορυφαίων του
αμερικανικού θεάτρου Ο’Νιλ, αλλά και του αφιερώματος στην Κατίνα Παξινού για
τα τριάντα χρόνια από το θάνατό της (1973), το οποίο οργανώνει το Εθνικό, που,
εκτός απ’ το «Ταξίδι», ανεβάζει, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, και την «Τρελή
του Σαγιό» του Ζιροντού – δυο έργα όπου η Παξινού έκανε ρόλους που «έγραψαν».

Πολύ χώμα αυτές οι παραστάσεις του «Θηβαϊκού Κύκλου». Πολύυυ χώμα. Πολλή
σκόνη.

Να σέρνουν τα ρούχα, να σέρνουν τα πόδια, να σέρνουν τα σκηνικά… Και σύννεφο
η σκόνη. Ειδικά στην «Αντιγόνη» της Άννας Μπαντόρα. Το τι εισπνεύσαμε από
αρχαίο χώμα, να μη σας λέω… Άσε τους ηθοποιούς…

Εκείνο, πάντως, που εκτίμησα περισσότερο στο διήμερο του «Θηβαϊκού Κύκλου»
ήταν το πρόγραμμα που εξέδωσε η Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Για τις παραστάσεις που
είχε σχεδιάσει εδώ και δυο χρόνια. Πλούσιο, καλά σχεδιασμένο, με εξαιρετικά,
διαφωτιστικά κείμενα, με το σκεπτικό για το «πρότζεκτ», που λένε – με μια
κουβέντα εκπληκτικό. Α! Και ακριβώς όπως ο Γιάννης Κουνέλλης: άφαντο.

Καθ’ ότι ουδεπόποτε εξεδόθη! Βούιξε το κοίλον… Η Πολιτιστική Ολυμπιάδα
θεώρησε ότι, για ολόκληρο τετράπτυχο παραστάσεων, μας ήταν αρκετό το
διαφημιστικό δίπτυχο που μοίραζε τις προηγούμενες μέρες, με κάτι περιληψούλες
των τεσσάρων τραγωδιών και με τα ονόματα των σκηνοθετών μόνον και του
σκηνογράφου, ο οποίος είχε αποχωρήσει – κουβέντα για διανομή και λοιπούς
συντελεστές. Και τα προγράμματα των τεσσάρων παραστάσεων – στα γερμανικά -,
που πουλούσε το Κρατικό Θέατρο του Ντίσελντορφ, παραγωγός των παραστάσεων.
Πόσοι, όμως, απ’ το κοινό μιλούσαν γερμανικά;

Αυτό θα πει οργάνωση! Και «απόδοση τιμών» στους φιλοξενούμενους.

«Φιλιππίδης – Μπέζος στην πρώτη κοινή τους συνέντευξή», με υπερηφάνεια
διαδήλωνε, στο εξώφυλλό του, νεόκοπο εβδομαδιαίο ένθετο περιοδικό.

Μα, καλοί μου, πριν από σας ο κατακλυσμός; Τουλάχιστον δέκα κοινές
συνεντεύξεις έχουν δώσει οι δυο ηθοποιοί. Όταν έπαιζαν, προ τετραετίας, μαζί
στους «Βάτραχους» του Εθνικού. Αν έχετε ακουστά…

Α, ναιαιαι… Βέεεβαια. Έχει εξελιχθεί ο Έλληνας. Έχει πολύ εξελιχθεί. Μα πάρα
πολύ. Όλοι, μα όλοι οι φερόμενοι της 17 Νοέμβρη ήταν σε διακοπές.

Έως και η τρομοκρατία παραθερίζει.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Ο Κώστας Καστανάς (στη φωτογραφία) ξαναγυρίζει στη σκηνή, έπειτα από αρκετά
χρόνια απουσίας.

Θα ερμηνεύσει το βασικό ανδρικό ρόλο στο νέο έργο του Παύλου Μάτεσι
«Ενοικιάζεται φύλακας άγγελος», που ανεβάζει στο «Σημείο» του ο Νίκος
Διαμαντής.