ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ «Γέμισαν πια οι μπαταρίες μου»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«Δεν ήμουν απομονωμένος ποτέ. Ασχολιόμουν σταθερά με τη μουσική, ανακάλυψα |
Πάντα υπάρχει μια καλή αφορμή για την επιστροφή του… ασώτου. Ο Μανώλης
Λιδάκης – ο άσωτος – ανηφορίζει την Τρίτη 16 Ιουλίου στον Λυκαβηττό, όπου μαζί
με πολλούς συναδέλφους του (Χρήστο Θηβαίο, Μανώλη Πασχαλίδη, Χαΐνηδες,
Ψαραντώνη κ.ά.) θα θυμηθούν και θα μας θυμίσουν τον «αρχάγγελο» της Κρήτης
(και συμπατριώτη του) Νίκο Ξυλούρη. Η συναυλία διοργανώνεται από το περιοδικό
«Δίφωνο» και περιλαμβάνει αθάνατα τραγούδια («Γεννήθηκα», «Χίλια, Μύρια
Κύματα», «Πότε θα κάνει ξαστεριά», «Ριζίτικα» κ.ά.) αποσπάσματα από το «Μεγάλο
μας Τσίρκο» (που θα απαγγείλει ο Κώστας Καζάκος), καθώς και κείμενα του Νίκου
Καζαντζάκη που φωτογραφίζουν τον Ξυλούρη.
Με την Κρήτη και τον Ξυλούρη πρωταγωνιστές και όλους τους… σύντεκνους
μαζεμένους γύρω από τις κρητικές λύρες και τα λαούτα, μάλλον θα ήταν «φωναχτό»
το κενό της απουσίας του Μανώλη Λιδάκη – όσο κι αν συνηθίσαμε τους
«προσωπικούς του ρυθμούς», ποτέ δεν χωνέψαμε την πλήρη αποχή του από τα λάιβ
της Αθήνας. Ο Μανώλης όμως, επιμένει: «Είμαι πάντα μακριά και πάντα εδώ, μέσα
και ταυτόχρονα έξω». Όποιος πλησιάζει πολύ κοντά, καίγεται (δεν το λέει έτσι
ακριβώς, αλλά το εννοεί).
Πώς έγινε λοιπόν και ύστερα από… αγρανάπαυση δύο χρόνων και βάλε βρέθηκε
ανάμεσα στους συμμετέχοντες της συναυλίας;
«Μου τηλεφώνησαν, μου έκαναν μια πρόταση και φυσικά δεν μπορούσα να πω όχι. Ο
Νίκος Ξυλούρης είναι για μένα ένας δικός μου άνθρωπος, ο άνθρωπος της διπλανής
πόρτας. Τον γνώριζα από μικρό παιδί, όπως και όλη του την οικογένεια. Εκτός
από καταπληκτικός μουσικός, γιατί ήταν γεννημένος μουσικός, ήταν ένας πράος,
γλυκός άνθρωπος».
Όση ώρα διαρκεί η τηλεφωνική συνομιλία με τον Μανώλη Λιδάκη έχω την αίσθηση
ότι βρίσκεται ακόμα στην Κρήτη και ότι εξακολουθεί να νιώθει άβολα με την ιδέα
μιας πιο μόνιμης επιστροφής. «Κοίτα, ύστερα από 18 χρόνια δουλειάς είπα κι εγώ
να κάνω ένα διάλειμμα – ήταν και το ατύχημα με τον αυχένα μου, έμεινα 8 μήνες
στο κρεβάτι με κολάρο… Κάποια στιγμή αισθάνθηκα καλύτερα κι έκανα το “Υλικό
Ονείρων” πέρυσι, αλλά ούτε λόγος για συναυλίες και τα τοιαύτα. Τώρα, ύστερα
από δύο χρόνια αποχής, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά…».
Σου έλειψε το πάλκο, ο κόσμος;
«Δεν τρελαινόμουν ποτέ μ’ αυτή την ιστορία, πάντα προτιμούσα το στούντιο, τη
διαδικασία δημιουργίας ενός δίσκου, το ψάξιμο…».
Δεν είναι ξεμυαλίστρα η αίσθηση να περπατάς και να σε αναγνωρίζουν;
«Μα δεν είμαι παιδάκι πια, αυτά είναι για τα εικοσάχρονα που ναρκισσεύονται.
Ύστερα από τόσα χρόνια σ’ αυτήν τη δουλειά, έχω άλλες προτεραιότητες».
Να πούμε ότι το έχεις φιλοσοφήσει το θέμα…
«Το έχω απλοποιήσει, θα έλεγα. Μια δουλειά είναι κι αυτή που κάνουμε. Και για
να συνεχίζουμε, είμαστε ήδη πολύ μεγάλα ψώνια» (γέλια).
Μετά τον Λυκαβηττό θα κάνεις κάποιες εμφανίσεις ακόμα;
«Όχι. Γιατί ξεκίνησε η διαδικασία του νέου μου δίσκου εδώ και καμιά δεκαριά
ημέρες γι’ αυτό και βρίσκομαι στην Αθήνα…».
Δίσκος με ποιον;
«Με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου. Χαίρομαι πραγματικά γι’ αυτήν τη συνεργασία
γιατί είναι καταπληκτικός μουσικός και είναι κάτι που το θέλαμε και οι δύο από
καιρό. Μη με ρωτήσεις όμως κι άλλα γιατί είμαστε ακόμα στην αρχή».
Και από εμφανίσεις;
«Τον χειμώνα πια. Μάλλον με την Ελένη Τσαλιγοπούλου – είναι σχεδόν σίγουρο. Θα
είναι και έτοιμος ο δίσκος…».
Δηλαδή, τέρμα η περισυλλογή και η απομόνωση;
«Δεν ήμουν απομονωμένος ποτέ. Ασχολιόμουν σταθερά με τη μουσική, ανακάλυψα νέα
παιδιά που γράφουν καλά, έψαχνα τραγούδια. Ύστερα από 2,5 χρόνια όμως μακριά
από την Αθήνα, μπορώ να πω ότι γέμισαν πλήρως οι μπαταρίες μου και νιώθω
καλύτερα από ποτέ. Ναι, είναι η καλύτερη φάση της ζωής μου».
Επιστροφή λοιπόν;
«Είπαμε, πάντα μακριά και πάντα εδώ. Χορτάτος δεν είμαι, ορεξάτος όμως…».
«Δώστε τη δουλειά μου να την πουλούν οι μαύροι»
Κρίση στη δισκογραφία και δη στην ελληνική: Σε ανησυχεί το φαινόμενο; Πώς
το βλέπεις;
«Μπα, έχει πλάκα το όλο θέμα, γιατί θα μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους.
Εγώ πάντως τους λέω να δώσουν τα CD μου να τα πουλούν οι μαύροι» (γέλια).
Σίγουρα, πάντως, θα τα πουλούν πιο φθηνά. Ίσως να κάνουν και μεγαλύτερο
τζίρο.
«Η άποψή μου πάντως είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι η πειρατεία αλλά η
νοοτροπία των εταιρειών. Είτε παπούτσια πουλούν είτε μουσική, γι’ αυτούς είναι
το ίδιο και το αυτό».
Οπότε, τι προβλέπεις να γίνεται στο μέλλον;
«Μάλλον θα συνειδητοποιήσουν ότι για να πουλήσουν πρέπει να επικεντρωθούν στις
καλές δουλειές και ότι το “εμπορικό” δεν σημαίνει απαραίτητα Sotis Βολάνης. Αν
δεν το καταλάβουν αυτό δεν βλέπω καλό μέλλον».
INFO
Ο Μανώλης Λιδάκης συμμετέχει στη συναυλία για τον Νίκο Ξυλούρη στον Λυκαβηττό,
την Τρίτη 16 Ιουλίου, στις 9.30 μ.μ. Προπώληση στα ταμία του Φεστιβάλ Αθηνών
(τηλ. 010-3221.459) και στην Ticket Hellas 010-6189.300.
Google news
