Το Τέταρτο κουδούνι

Η ζουμερή Δάφνη Λαμπρόγιαννη (στη φωτογραφία), Κλεονίκη στην καλοκαιρινή
«Λυσιστράτη» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και του Θέμη Μουμουλίδη, πλάι «στον» Λυσιστράτη
– Γιάννη Μπέζο, θα ακολουθήσει τον πρωταγωνιστή και το χειμώνα.

Για να παίξει Μπιάνκα, στη σαιξπηρική «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι», που
θα ανεβάσει ο ίδιος, στο θέατρο «Καπνοκοπτηρίου 8» – όνομα που βρήκαν κι αυτοί
για θέατρο… -, σε μιούζικαλ διασκευή του Παναγιώτη – «Μιζερέρε» – Πασχίδη,
με μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου και σε παραγωγή Γιώργου Κυπραίου, κρατώντας
και τον ρόλο του Πετρούκιου, με Κατερίνα την Ναταλία Τσαλίκη.

Στην πολύ καλή διανομή, και Χρήστος Σαπουντζής, Σωτήρης Πατσίκας, Μισέλ
Φάις, Άγγελος Μπούρας, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Βαλερία Κουρούπη.

Όχι και έγκλημα – προς το παρόν -, στα παρασκήνια. Αλλά, σίγουρα, οι
πόλεμοι μαίνονται. Μεταξύ θιασαρχών. Ποιος θα πάρει τα δικαιώματα ποιανού
ξένου έργου. Πόλεμοι σκληροί.

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη – Πέτρος Ζούλιας έχασαν απ’ την Μιμή Ντενίση, που
έχει κατοχυρωμένα τα δικαιώματα του μιούζικαλ «Βίκτωρ – Βικτώρια».

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης – Τάσος Παπανδρέου, με κόλπο αεροπλανικό – και
πανάκριβο… -, κατέκτησαν απ’ τον Πέτρο Φιλιππίδη, αν και είχε κάνει πρώτος
συμφωνία, το τρόπαιο των δικαιωμάτων για το πολυσυζητημένο «Πέτρες στην τσέπη
του» της Μαίρης Τζόουνς, για το οποίο πολλοί έριζαν, που θα σκηνοθετήσει, στο
«Ιλίσια – Studio Μίνως Βολανάκης», για τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, ο Δημήτρης
Λιγνάδης, κρατώντας τον έναν από τους δυο ρόλους.

Κάτια Δανδουλάκη – Γιάννης Χουβαρδάς πάλεψαν μέχρις εσχάτων για τις
«Ιδιωτικές ζωές» – όχι τις δικές τους, αλλά – του Νόελ Κάουαρντ. Νικητής,
με… νοκ άουτ, ο Γιάννης Χουβαρδάς, που ανεβάζει το παλαιό (1930) αγγλικό
μπουλβάρ, το γνωστό μας «Θυμήσου τον Σεπτέμβρη» της Έλλης Λαμπέτη και του
Κώστα Καρρά (να θυμίσω ότι το είχε ανεβάσει, ήδη απ’ το ’49, ως «Οι τρομεροί
ερασταί» – εκ του γαλλικού -, η Κατερίνα), με Αμάντα την υπέροχη Άννα Μάσχα –
έχω μια διαίσθηση ότι, σιγά – σιγά, κι ας μη θεωρηθεί βλασφημία, οδεύει προς
την από δεκαετιών «χηρεύουσα», στο ελληνικό θέατρο, θέση της Ελένης Παπαδάκη,
για την οποία τόσα έχουμε ακούσει και διαβάσει. Αλλά και με τον Ακύλλα
Καραζήση, τον Ιερώνυμο Καλετσάνο και την Ιωάννα Παππά.

«Θύμα» πολέμου – του συγκεκριμένου «πολέμου» – και ο Σπύρος
Παπαδόπουλος. Που έμπλεξε σε μια τόσο «περιπεπλεγμένη» – ίνα μη χείρον τι
είπω… – ιστορία με τα δικαιώματα του έργου του Λάζλο «Το μαγαζάκι της
γωνίας», που είχε προγραμματίσει, ώστε, τελικά, το εγκατέλειψε.

Και ανεβάζει, με σκηνοθέτη τον Στέφανο Κοτσίκο πάντα, το δεύτερο έργο
που είχε στη «λίστα του»: το αριστούργημα του Λαμπίς – απ’ τις κορυφαίες
στιγμές του «βοντβίλ», που έλαμψε στην Γαλλία του 19ου αιώνα και που
αποκαλούμε, σήμερα, φάρσα -, το απολαυστικό «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας».

Το οποίο έχουμε δει, την τελευταία δεκαπενταετία, αρκετές φορές. Στο
Εθνικό, το 1988-89 και, σε επανάληψη, το ’90-91, με Φαντινάρ τον Γιώργο
Παρτσαλάκη και σκηνοθέτη τον Γιάννη Ιορδανίδη, στον «Τεχνοχώρο», το ’98-99 και
την επόμενη «σεζόν», σε… «ροκ» εκδοχή, απ’ τον Γιάννη Κακλέα, με τον Γιάννη
Στεφόπουλο στον κύριο ρόλο, και, στη Θεσσαλονίκη, στο ΚΘΒΕ, το 1999-2000, σε
σκηνοθεσία Νανάς Νικολάου, με τον Κώστα Σαντά.

Τον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπίχνερ, που, μόλις φέτος, έκανε, στο «Θέατρο
Τέχνης», στο Υπόγειο, ο Γιώργος Λαζάνης, με Νίκο Αρβανίτη – Κάτια Γέρου, θα
ανεβάσει, το χειμώνα, με το «Θέατρο Δωματίου» της, στο «Πορεία» – ο Δημήτρης
Τάρλοου δε θα κάνει, φέτος, δουλειά – η Άντζελα Μπρούσκου (φωτογραφία), που η
προηγούμενη παράστασή της, με το «Ναι» της Μαργαρίτας Καραπάνου, έγινε «καλτ»
– μεγάλη επιτυχία, σε δυο περιόδους παίχτηκε.

Βόιτσεκ ο νεαρός Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης – φέτος, έπαιζε στο «Please,
kill me» του Γιώργου Κακανάκη, στο «Club 22» – και Μαρία, η Παρθενόπη
Μπουζούρη, η «ετέρα» του «Ναι».

Ρόλους θα κρατήσει και η ίδια η Άντζελα Μπρούσκου. Στο θίασο, για πρώτη
φορά ως ηθοποιός, και ο καλός χορευτής – «Ομάδα Εδάφους», «Οκτάνα»… –
Γιάννης Γιαπλές (Ο ένας μετά τον άλλον, οι χορευτές μας δοκιμάζουν και στο
θέατρο. Γιατί όχι; Συγκοινωνούντα δοχεία δεν είναι, πλέον, θέατρο και χορός;).