ΜΑΤΙΕΣ Στη φάκα…

Προχωράει γρήγορα η πεζοδρόμηση της Αποστόλου Παύλου. Φαίνεται πως ο Γιάννης
Καλαντίδης και οι συνεργάτες του, πήρανε το «κολάι», μετά τη δύσκολη – και
ωραία – δουλειά που έκαναν στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ήδη, στην Απ. Παύλου, ο
μισός, σχεδόν, δρόμος, έχει πεζοδρομηθεί! Και το έργο, δεν έχει πολύ καιρό που
άρχισε. Άντε να τελειώνουμε. Όχι μόνο για να αλλάξει πρόσωπο η ιστορική αυτή
περιοχή, που είχε αφεθεί στους «πέντε ανέμους» εδώ και δεκαετίες, αλλά και για
να πάρουν μιαν ανάσα και οι περίοικοι, που έχουν στριμωχτεί σε μια φάκα
ελάχιστων χιλιομέτρων.

Πραγματικά. Μια οικογένεια που μένει στη Ροβέρτου Γκάλλι, στην Δ. Αρεοπαγίτου,
στην Παρθενώνος, κοντά στο Θησείο κ.λπ., για να πάει, με το αυτοκίνητο, στην
Ομόνοια, πρέπει να φτύσει αίμα, για κάμποση ώρα, αφού, προηγουμένως,
κινδυνέψει να «γκρεμοτσακιστεί» σε κάποιο τρακάρισμα, μέσα στα μισοσκότεινα
δρομάκια των Πετραλώνων! Και όλη αυτή η κατάσταση, γιατί οι αρμόδιοι για το
«κυκλοφοριακό», έχουν κλείσει, από την ημέρα που άρχισε η πεζοδρόμηση, το
μεγαλύτερο κομμάτι του περιφερειακού Φιλοπάππου!

Παλιά, οι κάτοικοι αυτής της πυκνοκατοικημένης γειτονιάς, για να κινηθούν προς
την Πειραιώς, την Κουμουνδούρου, το Γκάζι, την Ομόνοια, κατηφόριζαν την Απ.
Παύλου ή χρησιμοποιούσαν τον περιφερειακό Φιλοπάππου και μέσα σε πέντε λεπτά
έφταναν στον προορισμό τους. Τώρα, η Απ. Παύλου είναι κλειστή και ο
περιφερειακός δεν οδηγεί, παρά σε στενοσόκακα! Για να βρει, κάποιος, μιαν
άκρη, σ’ αυτό τον λαβύρινθο, πρέπει να κάνει χίλιες μανούβρες και παραβάσεις –
κίνηση στο αντίθετο ρεύμα – χωρίς να είναι βέβαιος ότι θα φτάσει ασφαλής, στην
οδό Πειραιώς!

Οι «εγκλωβισμένοι» – μιλάω για δεκάδες χιλιάδες πολίτες – της περιοχής αυτής,
μαζεύονται, κάθε τόσο, υπογράφουν εκκλήσεις και διαμαρτυρίες, καταγγέλλουν
κ.λπ., αλλά το αυτί κανενός αρμοδίου δεν ιδρώνει! «Ανοίξτε, βρε άνθρωποι, τον
περιφερειακό, που το κλείσιμό του σε τίποτα δεν εξυπηρετεί», φωνάζουν,
αλλά κανείς δεν τους απαντά! Έτσι, υποτάσσονται στη μοίρα τους: για να πάνε
στην Ομόνοια, κατεβαίνουν στη Συγγρού, ανεβαίνουν στο Σύνταγμα κι αποκεί, μέσα
από την Πανεπιστημίου, που είναι μονίμως «πηγμένη», όπως, βεβαίως και η
Συγγρού, φτάνουν εκεί που θέλουν.

Αναρωτιέμαι: γιατί υποβάλλεται σ’ αυτή την άσκοπη ταλαιπωρία,
σαδιστικά, ένας ολόκληρος κόσμος; Ή μήπως δεν έχουμε να κάνουμε με
σαδισμό, αλλά μόνο με βλακεία, η οποία, ως γνωστόν, είναι αήττητη;

ΥΓ: Την Τετάρτη άνοιξε ένα τμήμα του δρόμου. Επιτέλους! Θα υπάρξει κάποια ανακούφιση…