Τora για το ποδόσφαιρο!

Ένα απολαυστικό δίδυμο παρουσιαστών – ο Αντώνης Πανούτσος και ο Αντώνης Καρπετόπουλος – καταφέρνει να μετατρέψει μια ενημερωτική εκπομπή για το Μουντιάλ σε άρτια, υποδειγματική εκπομπή λόγου

Ε, λοιπόν, το ποδόσφαιρο δεν είναι θέαμα μόνον για αφιονισμένα αρσενικά που
ουρλιάζουν μπροστά στη μικρή οθόνη πίνοντας μπίρες και καταναλώνοντας πίτσες.
Μπορεί θαυμάσια να έχει τη θέση που του αξίζει ως συστατικό πολιτισμικό
στοιχείο των σύγχρονων κοινωνιών, ως εκδήλωση με τον πλέον παγκοσμιοποιημένο
χαρακτήρα που ταυτοχρόνως διατηρεί πλήρως τα τοπικά της χαρακτηριστικά και με
πλήρη επίσης επιχειρηματικά και εμπορικά χαρακτηριστικά. Όλα αυτά ωστόσο τα
διαπιστώνει ο τηλεθεατής, ιδίως εκείνος που διατηρεί αποστάσεις από το
συγκεκριμένο άθλημα, όταν παρακολουθήσει την υποδειγματική εκπομπή της ΕΤ1 για
το Μουντιάλ «Tora, tora, tora» – ήταν το σύνθημα των Ιαπώνων κατά την επίθεσή
τους στο Περλ Χάρμπορ – με το απολαυστικό δίδυμο παρουσιαστών, Αντώνη Πανούτσο
και Αντώνη Καρπετόπουλο.

Ο διάλογος μεταξύ τους πλούσιος σε πληροφορίες, η γλώσσα θυμίζει την
παλιά περιπετειώδη, αφηγηματική λογοτεχνία με εκφράσεις όπως «ο γίγας της
ερήμου», «ο αετός της στέπας» ή παρόμοια πολύ γλαφυρά που συνδυάζονται με
αναφορές στην ιστορία ή κινηματογραφικές, μετατρέποντας την ποδοσφαιρική
ενημέρωση σε χορταστική ψυχαγωγία – συνεχιστές οι δυο τους της μοναδικής
σχολής Γιάννη Διακογιάννη.

Χαρισματικός μπροστά στον φακό ο Αντώνης Πανούτσος με τις εκφραστικές
του χειρονομίες και το χιούμορ, ενώ αναδεικνύεται δίπλα του σε ιδανικό
συμπαρουσιαστή και άριστα ενημερωμένο σχολιαστή ο Αντώνης Καρπετόπουλος. Και
οι δύο μαζί κόβουν, ράβουν αναλύοντας τις φάσεις των αγώνων της ημέρας, αλλά
και τις γκάφες, τη στρατηγική των ομάδων, δίνοντας πλήθος πληροφορίες για την
πορεία, τα προσωπικά, τις αμοιβές, το στυλ, την ιστορία των παικτών, τα
κουσούρια ή τα ταλέντα τους, την ηλικία και το κουράγιο τους.

Η δομή της εκπομπής, με τα βίντεο των γκολ και των καλύτερων φάσεων, με τους
πρωταγωνιστές της ημέρας ή τους γκαφατζήδες, το ήθος του λόγου και ο πλούτος
των γνώσεων, η άνεση στον φακό και η θερμή – επικοινωνιακή θα την έλεγαν οι
μιντιολάγνοι – ανθρώπινη συμπεριφορά τους, την κάνουν υπόδειγμα εκπομπής
λόγου. Θα μπορούσε να αποτελέσει μοντέλο και για άλλου είδους εκπομπή, όπως
για παράδειγμα μιας εκπομπής για το βιβλίο, αν φυσικά μπορούσαν να βρεθούν οι
κατάλληλοι παρουσιαστές που δεν θα αισθάνονταν ότι πρέπει να υπακούσουν στους
υποτιθέμενους κανόνες έκφρασης – συνήθως δυσκοίλιους – που επιβάλλει το θέμα
τους. Έχουμε συνηθίσει, για παράδειγμα, να είναι η γλώσσα του ποδοσφαίρου η
τυπική, με όρους ειδικούς για γνώστες του σπορ ή άγρια, χουλιγκανική, βάρβαρη.

Στο «Tora, tora, tora» αντιθέτως η γλώσσα είναι απλή και κυρίως ελκυστική, ενώ
συχνά οι δύο παρουσιαστές θυμίζουν θυμόσοφους, με τα ειρωνικά αποφθέγματα
όπως: «Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα είναι μοναχικό σπορ, όπως η άρση βαρών» ή
«υπάρχουν χώρες, λαοί και ομάδες που από χαρακτήρα δεν παίζουν άμυνα». Με τον
τρόπο αυτό αναδεικνύονται μέσα από τις τεχνικές και στρατηγικές ομάδων και
παικτών και τα ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των χωρών απ’ όπου
κατάγονται.

Η τεχνική της κεφαλιάς αναλύεται με τρόπο συναρπαστικό: χτυπάει τις
κεφαλιές κατεβάζοντας τα δύο χέρια τη στιγμή που πηδάει για να δώσει
αλτικότητα, ακριβώς όπως πηδούσαν μήκος οι αρχαίοι Έλληνες με τους αλτήρες στα
χέρια, ήταν η περιγραφή του Αντώνη Πανούτσου, που μας έβαλε να παρατηρούμε τον
τρόπο με τον οποίο ανασηκώνονται και χτυπούν κεφαλιές οι παίκτες.
Μικρολεπτομέρειες που δίνουν στον τηλεθεατή την αίσθηση ότι μαθαίνει τους
κώδικες, ενώ αίφνης το ποδόσφαιρο μοιάζει με εντυπωσιακή χορογραφία, όπου οι
παίκτες εκτελούν, αναλόγως με το προσωπικό τους στυλ, τα βήματα και τις
κινήσεις. Το «Tora, tora, tora» είναι κιόλας μια καλτ τηλεοπτική εκπομπή.