ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Άλλαξε χρώμα … σε 5 λεπτά

* ΣΕΟΥΛ

Τον αποκαλούν «δολοφόνο με το χαμόγελο» οι οπαδοί της Λανς στη Γαλλία και ο

λόγος απλός: όταν σημειώνει γκολ, στο πρόσωπό του διακρίνεις ειρωνικό χαμόγελο

που δίνει την αίσθηση ότι για τον Ελ Χατζί Ουσεϊνού Ντιούφ, γιατί μιλάμε για

εκείνον, «δουλειά του είναι να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα και οι αντίπαλοί

του να τον κοιτάζουν με μίσος. Εκείνος απαντά με χαμόγελο ελαφρώς ειρωνικό και

έντονης ικανοποίησης, γιατί την ίδια στιγμή οι αντίπαλοί του τον μισούν». Αυτή

είναι η εξήγηση που μας έδωσαν Γάλλοι συνάδελφοι στο τέλος του πρώτου αγώνα

του Μουντιάλ και προχθές, αμέσως μόλις έγινε γνωστή η μεταγραφή του άσου της

Λανς στη Λίβερπουλ, με ένα πενταετές συμβόλαιο, που ασφαλώς δεν είχε δει ούτε

στο όνειρό του, ο «διάβολος της Σενεγάλης», Ντιούφ.

Σε ηλικία 21 χρόνων, ο Ντιούφ έκλεισε τη συμφωνία μέσα σε πέντε λεπτά. Αμέσως

μετά τον αγώνα, όταν, στο ξενοδοχείο όπου διέμενε η εθνική ομάδα της

Σενεγάλης, ένα τηλεφώνημα από τη Γαλλία και τον Ζοέ Μίλερ, τεχνικό της Λανς,

τού γνωστοποιούσε ότι η Λίβερπουλ τον ζήτησε επίσημα. Και όταν έφτασαν στις

λεπτομέρειες, ο παίκτης δεν μπορούσε να πει όχι: «Τα 15 εκατ. ευρώ είναι

σημαντικό ποσό, που σίγουρα θα λύσει πολλά προβλήματα της ομάδας, όσο και δικά

μου. Είναι το μέλλον μου. Είναι όνειρο πολλών χρόνων. Από τότε που παιδί ήθελα

να φτάσω ψηλά και να πετύχω μια ζωή χωρίς προβλήματα και χωρίς ελλείψεις. Τώρα

ήλθε η μεγάλη ευκαιρία. Ευτυχώς, το Μουντιάλ και η επιτυχία μας στον πρώτο

αγώνα μού άνοιξε τον δρόμο της ευτυχίας». Ήταν τα πρώτα λόγια του Ντιούφ,

μόλις ολοκληρώθηκαν και οι τελευταίες λεπτομέρειες της μετακίνησής του στον

μεγάλο αγγλικό σύλλογο.

ΔΙΑΣΗΜΟΣ

«Ήταν αρκετά μονάχα δέκα λεπτά για να τον κάνουν διάσημο», μας είπε ο Μετσού.

Με μια εκπληκτική προσπάθεια, στο 30′, ντρίμπλαρε τον Ντεσαγί και, με μία

συρτή δολοφονική σέντρα στην περιοχή της γαλλικής ομάδας, σκόρπισε τον πανικό

και έδωσε την ευκαιρία στον Ντιόπ να στείλει την μπάλα στα δίχτυα του Μπαρτέζ.

Το ίδιο έγινε λίγο αργότερα με αντίπαλο τον Λεμπέφ, αλλά από ατυχία δεν υπήρξε

η ίδια κατάληξη», ολοκληρώνει ο τεχνικός της Σενεγάλης, ο οποίος συμπληρώνει

για τη μεταγραφή του Ντιούφ στη Λίβερπουλ:

«Ένα μέλλον με στόχους και επιτυχίες για ένα παιδί που διψούσε να φτάσει ψηλά

και να διαπρέψει, παίζοντας σε μια ομάδα διάσημη και με στόχους. Για τον

Ντιούφ έγινε το θαύμα. Και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ. Μόνο δέκα λεπτά για να

δείξει το ταλέντο του».

«Ευκίνητος, ταχύς, δημιουργικός, παραγωγικός, με το αφρικανικό ένστικτο και

την ευρωπαϊκή πειθαρχία». Αυτά είναι τα προσόντα του νέου αποκτήματος της

Λίβερπουλ και της πρώτης μεγάλης μεταγραφής στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που

κατέρριψε το ρεκόρ ταχύτητας σε μεταγραφή παίκτη: μόλις μισή ώρα μετά το

τελικό σφύριγμα του διαιτητή στον αγώνα Γαλλίας – Σενεγάλης, 0-1.

«Τώρα είναι η σειρά του συμπατριώτη μου Σαλίφ Ντιαό. Για να έχω συντροφιά στην

Αγγλία. Θα την έχουμε ανάγκη όλοι μας», έκλεισε τη συνομιλία μας ο Ντιούφ,

έχοντας πάντα στο πλευρό του τον Μπρούνο Μετσού. Τον άνθρωπο που έκανε

ευτυχισμένο έναν ολόκληρο λαό, μέσα σε 90 λεπτά ποδοσφαιρικού αγώνα.

ΜΠΡΟΥΝΟ ΜΕΤΣΟΥ: Οι παίκτες μου καλύτεροι από πολλούς Ευρωπαίους

Δεν ήταν θαύμα

* ΣΕΟΥΛ

Οι πανηγυρισμοί των Σενεγαλέζων ακόμα δεν έχουν κοπάσει και η πρώτη έκπληξη

στο 17ο Μουντιάλ καταγράφηκε με τη νίκη επί της πρωταθλήτριας κόσμου Γαλλίας

(1-0).

Μεγάλος πρωταγωνιστής αναμφισβήτητα ήταν ο προπονητής της Σενεγάλης, Μπρούνο

Μετσού, γεννημένος στην Δουνκέρκη (Γαλλία), στις 28 Ιανουαρίου του 1954, χωρίς

περγαμηνές ποδοσφαιριστή, αλλά ούτε καλά καλά προπονητή.

Έπαιξε για λίγο στη Δουνκέρκη, την Άντερλεχτ, τη Βαλανσιέν, τη Λιλ, τη Νις, τη

Ρουμπέ, ενώ διετέλεσε προπονητής, επίσης, για μικρές περιόδους, στη Βαλανσιέν,

τη Σεντάν, για να καταλήξει «εξόριστος» από την πατρίδα του στη Γουινέα (το

2000) και από τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου στη Σενεγάλη.

«Δεν ήταν εύκολος ο δρόμος που διάλεξα. Όμως, τώρα αισθάνομαι δικαιωμένος,

αφού οι συμπατριώτες μου με ρωτούν για τη νίκη επί της πρωταθλήτριας κόσμου.

Δεν πιστεύω ότι ήταν “θαύμα”, όπως πολλοί έσπευσαν να δηλώσουν. Η Σενεγάλη

διαθέτει παίκτες με τεχνική κατάρτιση καλύτερη από πολλούς Ευρωπαίους. Έχουμε

στη Σενεγάλη πολλά ταλέντα. Αν μπορούσαν να παίξουν σε γνωστές ομάδες

πρωταθλημάτων, όπως της Αγγλίας, της Γαλλίας, αλλά και της Ιταλίας και της

Ισπανίας, σίγουρα θα ήταν όλοι τους τα αστέρια που θα κέρδιζαν τις

εντυπώσεις».

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ

Ο Μπρούνο Μετσού ήρεμος, αλλά ευτυχισμένος καθόταν αναπαυτικά στην καρέκλα

του, όταν, αφού είχε τελειώσει η συνέντευξη Τύπου στο Στάδιο της Σεούλ, μετά

το παιχνίδι με τους πρωταθλητές κόσμου, μιλούσε σε μία ομάδα δημοσιογράφων που

είχαν δηλώσει συμμετοχή στο τέλος του αγώνα να μιλήσουν με εκείνον. Άλλοι

είχαν επιλέξει τον Λεμέρ, γιατί προέβλεπαν (και σωστά) νίκη-θρίαμβο της

Γαλλίας. Μεταξύ των τυχερών της πρώτης επιλογής είμαστε και εμείς. Και, να

τώρα, μπροστά μας, ο θριαμβευτής της βραδιάς, του εναρκτήριου αγώνα.

«Δεν ήταν δύσκολα να καταλάβουμε ότι έπρεπε να παίξουμε με θάρρος και χωρίς

κόμπλεξ απέναντι στη Γαλλία, αν θέλαμε να φύγουμε με όσο γινόταν λιγότερες

απώλειες από το παιχνίδι. Δηλαδή, με ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσαμε να

συνεχίσουμε, αλλά και να επιστρέψουμε, πιθανότατα, στη Σενεγάλη, όχι για

διακοπές, αλλά για μια υποδοχή ήρεμη και χωρίς αποδοκιμασίες».

«Πήγαμε πολύ καλύτερα από τις προβλέψεις μας, γιατί πιστέψαμε ότι δεν υπάρχουν

φαβορί στο ποδόσφαιρο. Υπάρχουν ισχυροί και λιγότερο ισχυροί. Η Σενεγάλη είναι

μεταξύ των ομάδων που σέβονται τον αντίπαλο και οι παίκτες της πιστεύουν στις

δυνάμεις τους. Καλή φυσική κατάσταση και ποτέ να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα

και δώσουν την πρωτοβουλία στους αντιπάλους».

«Δεν ξέρω τι θα γινόταν αν έπαιζε ο Ζιντάν στη Γαλλία. Τότε είχαμε άλλο πλάνο

αντιμετώπισης».

ΑΠΟ ΣΥΜΠΤΩΣΗ

Ο Μπρούνο Μετσού – και για τους Σενεγαλέζους Αμπντού Καρίμ, όνομα που πήρε

όταν του δόθηκε η υπηκοότητα και ασπάστηκε τον Ισλαμισμό – βρίσκεται από

σύμπτωση στο τιμόνι της εθνικής ομάδας. Και πιο πολύ ακόμα χάρη στην αγάπη των

ποδοσφαιριστών του, με τους οποίους τον συνδέει φιλική σχέση και όχι σχέση

προπονητή – ποδοσφαιριστών.

«Μου αρέσει να δίνω μεγάλη ελευθερία στους παίκτες μου, μέσα και έξω από το

γήπεδο», μας λέει. «Έχω μαζί τους φιλική σχέση και είμαι συμπαραστάτης τους σε

κάθε περίπτωση. Λένε ότι υπάρχει σχέση αγάπης με τους παίκτες μου. Ναι, είναι

αλήθεια. Είμαστε μια οικογένεια και αναγνωρίζουν όλοι τους ότι, μόνο αν

παίξουμε καλά, θα έχουν αντίκρυσμα οι προσπάθειές τους».

«Δυστυχώς, η ομοσπονδία μας δεν έχει τη δυνατότητα για υψηλά πριμ. Έτσι, η

ευκαιρία που δίνεται στους παίκτες είναι να παίξουν καλά, για να κάνουν μία

καλή μεταγραφή και να κερδίσουν χρήματα».

Ο Μετσού αποκαλύπτει ότι «έστω και αν φτάσουμε στον δεύτερο γύρο, δεν

πρόκειται να πάρουμε πριμ μεγαλύτερο από 1.000 δολάρια ο κάθε παίκτης. Αν

προχωρήσουμε, τότε ίσως μοιραστούν ένα μέρος από την αποζημίωση της ΦΙΦΑ για

τη συμμετοχή μας στο Μουντιάλ».

Ο Μπρούνο Μετσού τον περασμένο Μάιο παντρεύτηκε την αγαπημένη του, Ροκάγια Ν’

Ντιαγέ. «Σε λίγους μήνες θα μου χαρίσει και ένα παιδί. Ίσως αργότερα

αποκτήσουμε δύο ή τρία παιδιά. Ο Θεός ξέρει καλύτερα».

Όταν παντρεύτηκαν στο Ντακάρ, σε μία περιοχή μακριά από τα φώτα της

δημοσιότητας, ο Μετσού άκουσε τη σύζυγό του να του λέει ότι «ολόκληρη η χώρα

της τον θεωρεί “πνευματικό ηγέτη της”, χάρη στην Εθνική και την πρόκριση στο

Μουντιάλ. Πέρα όμως από το ποδόσφαιρο, η Σενεγάλη για σένα είναι πια η πατρίδα

σου και ο κόσμος της ο λαός σου».

Τα λόγια αυτά που είπε η Ν’ Ντιαγέ στον Μπρούνο Μετσού επαναλήφθηκαν και μετά

τον αγώνα με τη Γαλλία και εκείνος θέλησε να μας τα εξομολογηθεί: «Τώρα

κατάλαβα τι σημαίνουν εκείνα τα λόγια της συζύγου μου. Γιατί έμαθα πως

πανηγυρίζουν ακόμα στους δρόμους της Σενεγάλης, αλλά και στο εξωτερικό, όπου

υπάρχουν Σενεγαλέζοι, για το θρίαμβο της ομάδας μας επί της πρωταθλήτριας κόσμου».