Το Τέταρτο κουδούνι

Με έκπληξη, λέει, διάβασε ο σκηνοθέτης Πέρης Μιχαηλίδης, στο «Τέταρτο
Κουδούνι» της 2 Μαΐου – καθυστερημένα άνοιξα το Ε-mail του, διότι πήγα, κι
εγώ, σαν άνθρωπος, για διακοπές, κι ας άφησα το «Κουδούνι» να «χτυπάει»
κανονικά… -, σχόλιο για τη δήλωσή του ότι το «Γλυκιά μου Ίρμα», που
σκηνοθέτησε στο ΚΘΒΕ, είναι σταθμός στην καριέρα του, διότι, ως τώρα, ανέβαζε
«έργα ανατρεπτικά».

Και που αναρωτιόμουν, αν το «Μανωλάκης, ο βομβιστής» του Αλέκου
Σακελλάριου, το οποίο έχει κάνει στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, κατατάσσεται στα
«ανατρεπτικά».

Και γιατί, λέει, δεν είναι έργο ανατρεπτικό; Επειδή ο Σακελλάριος δεν
είχε το όνομα «David, Peter ή Richard »; Έλα, ντε. Εδώ σε θέλω.

Θα ‘τανε ανατρεπτικός ο Μπέκετ, αν δεν τον λέγανε Σάμουελ; Και τον
φωνάζανε σκέτα Αλέκο;

Η Λυδία Φωτοπούλου (στη φωτογραφία), που «έσκισε» και στη «Φυγή» του
Μιλιβόγιεβιτς, θα είναι η Μεγάρα, πλάι στον Στέφανο Κυριακίδη – Ηρακλή, στη
φερώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, που ετοιμάζει, για το καλοκαίρι, στο ΚΘΒΕ, ο
εν ΗΠΑ Ρουμάνος Αντρέι Σερμπάν, με σκηνικά – κοστούμια Διονύση Φωτόπουλου,
χορογραφίες Κωνσταντίνου Ρήγου και σύμβουλο δραματουργίας την Ελένη
Παπάζογλου. Στη διανομή, επίσης, μεταξύ άλλων, ο Δημήτρης Καμπερίδης –
Αμφιτρύων και ο Δημήτρης Σιακάρας – Θησέας.

Οι δοκιμές προχωρούν κανονικά, μια και οι στάσεις εργασίας των
ηθοποιών, που είχε κηρύξει η ΠΟΘΑ, κρίθηκαν παράνομες απ’ το δικαστήριο, στο
οποίο προσέφυγε το θέατρο.

(Ξέρατε ότι η μαμά Σερμπάν ήταν Ελληνίδα, ονόματι Ελπίδα, το γένος
Λυκιαρδοπούλου, εκ Κεφαλονιάς; Και ότι είχε και τρεις αδελφές – οι θείες του
σκηνοθέτη -, ονόματι Μαρίκα, Κλεονίκη και Ολυμπία; Και ότι δεν έμαθε στον
Αντρέι ελληνικά, επειδή ήθελε, η πονηρή η Κεφαλονίτισσα, να μιλάει με τις
αδελφές της και να μην τις καταλαβαίνουν τι λένε;).

Α, και μια διόρθωση. Μια χαρά θυμόμουν ότι ο «Ηρακλής (μαινόμενος)»
είχε παιχτεί στην Επίδαυρο, το ’60 και το ’62, σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη,
με Θάνο Κωτσόπουλο. Και, ενθουσιασμένος που το είχα «ανακαλύψει», με τη
σιγουριά που σκοτώνει, επεσήμαινα ότι, άρα, έχει να παιχτεί, εκεί, σαράντα
χρόνια.

Ελάτε, όμως, που και η παράσταση αυτή επαναλήφθηκε, το ’65, και το έργο
έχει ξαναπαρουσιαστεί. Από τον θίασο «Άττις», σε σκηνοθεσία Θόδωρου
Τερζόπουλου, με τον νεαρό Διονύση Ακτύπη στον επώνυμο ρόλο. Μόλις προ διετίας
– το 2000. Και να το ‘χω ξεχάσει… Ανησυχώ.

Το άκουσα απ’ τον Γιάννη Μπέζο: «Όταν βλέπω στην τηλεόραση αυτές τις
Αννίτες Πάνια, και τις Σίες Λιαροπούλου, κι αυτούς τους ανθρώπους που πάνε
στις εκπομπές τους και πώς τους φέρονται, θέλω να κρυφτώ κάτω απ’ τον καναπέ».

Ο νεαρός Θανάσης Δήμου (φωτογραφία), απόφοιτος της δραματικής σχολής του
«Θεάτρου Τέχνης», που ήταν απόλαυση, τη «σεζόν» που λήγει, ως «καλικάντζαρος»
Τρόλο Τρίκμαν, στα κατά Θωμάν Μοσχόπουλον γλυκύτατα και αστειότατα «Μάγια του
χειμώνα» του Τσαρλς Γουέι, στην «Μικρή Πόρτα» – φυτώριο της Ξένιας
Καλογεροπούλου, θα σηκώσει τον επώνυμο ρόλο στον «Τρελαντώνη» της Πηνελόπης
Δέλτα, που ανεβάζει, σε διασκευή της για το θέατρο, η Γλυκερία Καλαϊτζή –
δεύτερη, μετά τον «Ηρακλή» του Αντρέι Σερμπάν, καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ.

Τα σκηνικά του Νίκου Πολίτη, τα κοστούμια της Αναστασίας Αρσένη, η
μουσική του Νίκου Βόμβολου, οι χορογραφίες του Κώστα Γεράρδου. Στη διανομή,
επίσης, Χάρης Τσιτσάκης, Σύρμω Κεκέ, Μαρία Ιωαννίδου, Θάλεια Σκαρλάτου, Έφη
Δρόσου και άλλοι. Η πρεμιέρα, τέλος Ιουλίου, στην αυλή της Μονής Λαζαριστών.