ΓΝΩΜΗ Πανάκριβη δικαίωση

Το Ανατολικό Τιμόρ αναγνωρίζεται πλέον επίσημα από τη Διεθνή Κοινότητα, ως
ανεξάρτητο κράτος, έπειτα από 500 χρόνια αποικιακής διακυβέρνησης από την
Πορτογαλία, 24 χρόνια υποταγής στον ινδονησιακό στρατό και δύο χρόνια
μεταβατικής περιόδου ως προτεκτοράτο του ΟΗΕ.

Στους εορτασμούς δεν έγινε λόγος για τους περίπου 200.000 κατοίκους του
Αντολικού Τιμόρ – το ένα τρίτο του πληθυσμού – που σφαγιάστηκαν από τα
ινδονησιακά στρατεύματα κατοχής, χωρίς, ωστόσο, ούτε ένας Ινδονήσιος
αξιωματικός να παραπεμφθεί σε δίκη.

Οι σφαγές στο Ανατολικό Τιμόρ έγιναν με όπλα της αμερικανικής και βρετανικής
βοήθειας.

Η αμερικανική κυβέρνηση στήριξε επί τριάντα χρόνια το δικτατορικό καθεστώς
Σουχάρτο. Τον στυγνό δικτάτορα, που η Μάργκαρετ Θάτσερ αποκαλούσε «έναν από
τους καλύτερους και πλέον πολύτιμους φίλους της Βρετανίας».

Έτσι ακριβώς πολύτιμος φίλος του προέδρου Μπους είναι ο σημερινός πρωθυπουργός
του Ισραήλ. Τα στρατεύματα του οποίου καθημερινά προβαίνουν σε βιαιοπραγίες,
συλλήψεις, εν ψυχρώ εκτελέσεις Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα. Δεν θα μάθουμε τι
ακριβώς έγινε στον μαρτυρικό καταυλισμό της Τζενίν, αφού η δημοκρατικά
εκλεγμένη κυβέρνηση του Ισραήλ δεν δέχεται να γίνει έρευνα από ανεξάρτητη
επιτροπή, παρά την αγανάκτηση των αξιωματούχων του ΟΗΕ για τα εγκλήματα που
σημειώθηκαν εκεί. Δεν αναμένεται προσπάθεια για επίλυση του Παλαιστινιακού στο
άμεσο μέλλον. Τον Νοέμβριο γίνονται εκλογές για την ανανέωση του μισού
Κογκρέσου. Και είναι γνωστές οι πελατειακές σχέσεις των Αμερικανών πολιτικών
με το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ. Τώρα μάλιστα που η συμπεριφορά του
Αμερικανού προέδρου στην υπόθεση της 11ης Σεπτεμβρίου ελέγχεται, δεν υπάρχει
περίπτωση να δυσαρεστηθεί ούτε μία φιλο-ισραηλινή ψήφος.

Σε μεγάλη φιλο-ισραηλινή συγκέντρωση στην Ουάσιγκτον, καταχειροκροτήθηκε ο
γνωστός για τις ακραίες απόψεις του Αμερικανός υφυπουργός Άμυνας Πολ
Γούλφοβιτς, όταν εξέφρασε την αμέριστη συμπαράσταση της κυβέρνησης Μπους στον
ισραηλινό λαό. Έκανε το λάθος όμως να πει πως «… υπάρχουν και Παλαιστίνιοι
που υποφέρουν». Οι αποδοκιμασίες ήταν τόσο έντονες, που σχεδόν φυγαδεύτηκε από
το έδρανο του ομιλητή.