«Σαλάγα τα» με ψηλοτάκουνο!

![]() |
|
Οι νέοι μπιγκμπραδερικοί έγκλειστοι, που μαζί με μερικές κατσίκες και |
Μετά τα μωρά είναι οι κατσίκες και τα κουνέλια που θα προσπαθήσουν να τονώσουν
το κουρασμένο ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στο μπιγκμπραδερικό σπίτι. Από
κοντά και ο Τσάκας. Τον θυμάστε; Ο παλιός που είναι αλλιώς. Τον έβαλαν μαζί με
τα ζωντανά για να ζωντανέψουν όλοι μαζί τους ημιθανείς από την πλήξη παίκτες.
Μπουκάρισε, λοιπόν, ο Τσάκας, προχθές και έκανε «τσα!» στην Φραντζέσκα και την
Αμαλία, οι οποίες έβαλαν τις τσιρίδες λες και αντίκρυζαν τον Μπραντ Πιτ
αυτοπροσώπως – δεν λέω για Μάρλον Μπράντο γιατί τον πήραν τα χρόνια και δεν
νομίζω να ίδρωναν τα μπιγκμπραδερικά κορίτσια στη θέα του.
Οι συγκινήσεις, όμως, των καημένων των παιδιών που έχουν απομείνει μέσα
στο σπίτι ήταν αλλεπάλληλες, καθώς μαζί με τον Τσάκα, μπήκαν στο σπίτι και δύο
κατσίκες, δύο γουρούνια, μερικά κουνέλια, δύο άλογα πόνι και ό,τι άλλο από
ζωάκι σκέφτηκε η ομάδα παραγωγής πως μπορεί να αντέξει την ταλαιπωρία και τον
εγκλεισμό στη μικρούλα αυλή του μπιγκμπραδερικού σπιτιού. Προφανώς είδαν από
την παραγωγή τους εναπομείναντες «παίκτες» να ξύνονται και να ξενυχτούν
χαζολογώντας και σκέφτηκαν να τους δείξουν πώς ζει η αγροτιά. Είναι και ο
σκληρός ανταγωνισμός του «Μπαρ», που βάζει τους δικούς του έγκλειστους να
κάνουν διάφορα παράδοξα σόου, από το να αρμέγουν αγελάδες μέχρι να πηδούν από
γέφυρες, οπότε δεν μπορούσε ο Μεγάλος Αδελφός να υστερήσει. Τι θα έκανε τους
τηλεθεατές να ξυπνήσουν και να παθιαστούν; Μια ομάδα από νεοβοσκούς, που θα
τους εκπαιδεύσει το παιδί του λόγγου και της ραχούλας, ο Τσάκας, που με την
αγνή αγροτική του φύση έφτασε ώς τη νίκη.
Βρέθηκαν, λοιπόν, τα μπιγκμπραδερικά αγόρια με δοκάρια, καρφιά και
οδηγίες για να κατασκευάσουν φράκτες. Εκείνα κάρφωναν μέσα στον ήλιο, τα
κορίτσια με τα ψηλοτάκουνα πήγαν-ήρθαν μια δυο φορές γύρω τους και κατέληξαν
στο παζλ, που ως καθιστική ενασχόληση τους ήρθε πιο βολικό. Όταν ολοκληρώθηκε
η κατασκευή, τους συγκέντρωσαν στο ροζ δωμάτιο για να βάλουν στην αυλή τα
ζωντανά. Μετά τους είπαν «φτου ξελευτερία»- που λέει ο λόγος – και βγήκαν να
συναντήσουν τις κατσίκες, τα γουρούνια, τα πόνι και τον Τσάκα.
Τι χαρά ήταν αυτή, τι πανηγύρι. Τους την είπε βέβαια ο Τσάκας με το που
μπήκε. «Τι έγινε, βρε παιδιά, οι γυναίκες σας εσάς δεν μαγειρεύουν. Εμάς, οι
δικές μας μαγείρευαν» – βέβαια, οι δικές του ήταν καλύτερες! Επιτέλους, θα
αναγάλλιασε η ψυχή των απανταχού δασύτριχων μπιγκμπραδεριστών που ‘χαν χάσει
τ’ αυγά και τα πασχάλια με τη Φραντζέσκα να περιφέρεται με τα ψηλοτάκουνα και
το ρουζ ανά χείρας και να μην απλώνει τον τραχανά και την Αμαλία να μιλάει σαν
λιμενεργάτης και να ζητάει ακόμη και νερό να της φέρουν αντί να τρατάρει γλυκό
του κουταλιού και καφέ με μπόλικες φουσκάλες κάθε απόγευμα τους λεβέντες της
παρέας. Μπήκε ο Τσάκας να βάλει τάξη. Εμπρός τα κορίτσια στην κουζίνα και τα
αγόρια στο… ντεκαπάζ – πριν ταΐσουν τα γουρούνια και αφού αρμέξουν τις
κατσίκες.
Αλήθεια, σε μια αυλίτσα τόση δα, στριμωχτά, μεταξύ πισίνας και δωματίου για
τον διαλογισμό, πώς θα χωρέσουν τόσα ζωντανά, τα οποία θα τρώνε και θα
αφοδεύουν ολημερίς; Τη βρώμα δεν την σκέφτηκε κανείς; Ή μήπως καψώνι είναι κι
αυτό το παίζουμε-τους-κτηνοτρόφους, όπου μαζί με τους ανθρώπους-προϊόντα τώρα
και ζώα-προϊόντα χρησιμοποιούνται ως μεγαλαδελφικό ντεκόρ στη μεγαλαδελφική
γυάλα, όπου όλα μοιάζουν αποστειρωμένα, ακόμη και τα περιττώματα των ζώων.














