Μπιγκμπραδερική μητρότητα

Φραντσέσκα και Ντανιέλα.Τι κρίμα! Τόση τρυφερότητα και να γίνεται «παρανάλωμα» της καταναλωτικής υστερίας μιας εποχής που απομυζά τους χυμούς των ιερότερων συναισθημάτων για να τα μετατρέψει σε φάρσες

Είναι η υστερία του καταναλωτισμού που αλώνει ό, τι αγγίζει, το κάνει έρμαιό
του, το αδειάζει από την ουσία του, το μεταμορφώνει, μετατρέποντας εν τέλει σε
φάρσες τα μεγαλύτερα πάθη, τις σημαντικότερες αξίες, τα σπουδαιότερα
συναισθήματα, ακόμη και την ίδια τη μητρότητα, ακόμη και την κριτική εναντίον
αυτής της τακτικής.

Το ένα το είδαμε να συμβαίνει στο μπιγκμπραδερικό σπίτι, όπου η Φραντσέσκα,
είχε για δώρο της, στη Γιορτή της Μητέρας, ένα ολόκληρο 24ωρο με το μωρό της.
Ένα τρισχαριτωμένο κοριτσάκι, με τις μπουκλίτσες του, με τα ναζάκια του, με τα
χαμογελάκια του, με τις αγκαλίτσες του είχε την άδεια του «φιλεύσπλαχνου»
Μεγάλου Αδελφού, να ζήσει λίγες ώρες με τη μητέρα του, μπροστά στις κάμερες
του εθνικού τηλεπαιχνιδιού.

Αφελές, αθώο τρυφερούδι, δεν γνωρίζει πως γίνεται «προσάναμμα» για τη
μισοσβησμένη τηλεθέαση ενός άγριου τηλεπαιχνιδιού. Δεν γνωρίζει πως τα
μαϊμουδίσματά του, αγαπημένα για τους δικούς του, χαριτωμένα, έγιναν ένεση
δροσιάς, σ’ ένα αποστεγνωμένο από συναισθήματα και αληθινές συγκινήσεις
περιβάλλον. Ένα μωρούλι είναι που σπάραξε μόλις αντίκρυσε τη μητέρα του.

Ένα μωρούλι που αγνοεί πως στην αδύναμη πλατούλα του στηρίχτηκε η καναλική
υστερία εναντίον της εμφάνισής του στην εκπομπή, ότι στο όνομά του στήθηκαν
νέα τηλεθεάματα, δήθεν υπεράσπισής του.

Όλα άρχισαν όταν στο γκρίζο, αφιλόξενο, ανακριτικό δωμάτιο, που οι
μπιγκμπραδεριστές αποκαλούν «δωμάτιο επικοινωνίας», κατ’ ευφημισμόν προφανώς,
τοποθετήθηκε – σαν έπιπλο – η μικρή Ντανιέλα, που είχε καταφθάσει από την
Κύπρο με τον παππού της, κατόπιν προσκλήσεως των παραγωγών της εκπομπής. Η
Φραντσέσκα, που είχε ειδοποιηθεί για τη συνάντηση, θα είχε και το επιπλέον
«δώρο» να μείνει μερικές ώρες με το κοριτσάκι της στο σπίτι. Εκεί, μπροστά
στις κάμερες και οι αγκαλιές και οι στιγμές της τρυφερότητας και η λαχτάρα της
μικρής.

Και τι πιο ωραίο βίντεο για μια εκπομπή, που έχει προκαλέσει πλέον την
πλήξη στο κοινό, από αυτό το μωρουδίστικο μουτράκι, μεταξύ των άγαρμπων
μαντράχαλων, που δεν ξέρουν πώς να του φερθούν, από τις στιγμές της χαράς του,
της πιο ειλικρινούς χαράς. Γιατί ο μπιγκμπραδερισμός δεν είναι άλλο από την
κλεμμένη βαθιά ανθρώπινη στιγμή, από τη γεύση του απολύτως άδολου και αθώου
που προσφέρεται για κρυπτοκανιβαλισμούς, μεταμφιεσμένους σε δήθεν ανθρώπινη
συγκίνηση. Χρυσή ευκαιρία η αξιοποίηση των συναισθημάτων της μικρούλας, αλλά
και της μητέρας του. Γιατί δεν μπορεί εύκολα να ισχυριστεί κανείς πως η μητέρα
δεν το αγαπάει για να το εκθέτει. Συμπαθεστάτη, πληθωρική και ανέμελη η
Φραντσέσκα, ίσως περισσότερο απ’ όσο επιτρέπει η μητρότητα, είναι προφανές ότι
δεν έχει συναίσθηση ότι το μωρό της χρησιμοποιήθηκε, το ίδιο και η αγάπη της
γι’ αυτό.

Μπορεί να είναι υποκρισία στην εποχή μας που η μητρότητα, μόνον
θεωρητικώς τιμάται από το έθνος, πρακτικώς δεν υπάρχει εργοδότης που να
χαίρεται για τις εργαζόμενες που μένουν έγκυες, ορισμένοι τις απολύουν, ενώ
στις επιχειρήσεις η μητρότητα θεωρείται ανίατος ασθένεια, την οποία κρύβουν
από ντροπή οι κυρίες που «επλήγησαν», να κατηγορήσουμε οποιαδήποτε Φραντσέσκα
επειδή επέλεξε μια μπιγκμπραδερική προώθηση των σχεδίων της, αφήνοντας για
μερικούς μήνες το παιδί της στη φροντίδα άλλων. Εκείνο που ίσως δυσκολευόμαστε
να της συγχωρήσουμε είναι την τόση αφέλεια. Γιατί η ίδια μπορεί να εκχωρήσει
ελευθερίες και εικόνα στις μπιγκμπραδερικές επιχειρήσεις, το μωρό της, όμως,
οφείλει να το προφυλάξει. Και φυσικά, ουδείς περιμένει από μια βιομηχανία του
κυνισμού, όπως είναι τα μπιγκμπραδερικά τηλεπαιχνίδια να έχει τον παραμικρό
ενδοιασμό στο να χρησιμοποιήσει ένα μωρό για λόγους τηλεθέασης.