Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα…

Το Πάσχα είναι η γιορτή της Αγάπης. Οι οικογένειες ενώνονται και γιορτάζουν,
την ώρα που η άνοιξη, στο φόρτε της, δίνει νέα ζωή στη Φύση που ξυπνά από τον
λήθαργο του χειμώνα. Τα αρνάκια ψήνονται ήσυχα στις σούβλες, τα νερά τρέχουν
κελαρυστά. Πλιτς…

Όχι, όχι, μη νομίσετε ότι έγινε λάθος στα κείμενα. Για την παρουσίαση του
βιβλίου του κ. Μ. Λιάπη, λέμε, που έγινε χθες, Δευτέρα του (άπιστου) Θωμά στη
μεγάλη αίθουσα της Ένωσης Συντακτών. Λίγο μετά το Πάσχα, λοιπόν, πώς μπορούσε
να μη δώσει το «παρών» (και με θερμότατο ασπασμό) και ο ξαδελφός του, πρόεδρος
της Ν.Δ. κ. Κων. Καραμανλής; Κι ακόμα χειρότερα ­ οκτώ ημέρες μετά την
Ανάσταση ­ μπορούσε να λείπει ο κ. Α. Σπηλιωτόπουλος;

Ο οποίος κ. Α. Σπηλιωτόπουλος, όταν ήταν «στα πάνω του» στη Ρηγίλλης, ούτε…
καρέκλα δεν του είχε αφήσει του κ. Μ. Λιάπη. Χθες όμως, με την ευεργετική
επίδραση του Πάσχα, να οι αγκαλιές, να οι ασπασμοί, κι ύστερα άντε να πει
κανείς ότι ο Ιούδας δεν φιλούσε υπέροχα!

Η κίνηση Καραμανλή

Τώρα, θες να ‘ταν το Πάσχα; Θες να ‘ταν η άνοιξη; Θες να ήλθε απλώς το πλήρωμα
του χρόνου; Η ουσία είναι ότι όταν τελείωνε η εκδήλωση, ο κ. Καραμανλής, όπως
ήταν φυσικό άλλωστε, έκανε να βγει από την αίθουσα. Εκεί λοιπόν ­ να ‘ταν
τυχαίο; Να ‘ταν της μοίρας το γραμμένο; ­ έπεσε πάνω στον κ. Σπηλιωτόπουλο.
Τον οποίον έσπευσε να αγκαλιάσει και να μπατσίσει ελαφρώς στο μάγουλο.

Ώπα! Τι κίνηση ήταν αυτή; Έγινε κατολίσθηση κι… έλιωσε κάνας πάγος;

Ο πόθος της εξουσίας

Κατά τα άλλα, στη χθεσινή εκδήλωση έγινε αντιληπτό ότι ο πόθος της εξουσίας
κυρίως κάνει τους ανθρώπους ­ όσο κι αν δεν το πιστεύετε ­ βιβλιόφιλους. Όλη η
Νέα Δημοκρατία συγκεντρώθηκε για να ενημερωθεί σχετικά με το νέο πόνημα του κ.
Μ. Λιάπη, και για να αποσπάσει ένα βλέμμα του κ. Κ. Καραμανλή!

Άντε, και καλή ανάγνωση!