Τα φαντάσματα που εξορκίζει ο χρωστήρας

Σκηνή από την όπερα του Κάρολου Γκουνό «Βασίλισσα του Σαββά», όπως την «είδε» η φαντασία και ο χρωστήρας της ναΐφ ζωγράφου Σοφίας Καλογεροπούλου (κάτω)

Έντονα χρώματα, φως και μικροκαμωμένες μορφές βγαλμένες από τα παραμύθια, σαν
φαντάσματα μιας άλλης εποχής. Πρωταγωνιστές σε σκηνές από όπερες, που δεν
ανέβηκαν ποτέ στη σκηνή. Ένας κόσμος που γεννήθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια
από τον χρωστήρα και τη φαντασία της ζωγράφου Σοφίας Καλογεροπούλου.
Αποτυπώθηκε σε εξήντα μικρών και μεγάλων διαστάσεων έργα και θα φιλοξενηθεί
από αύριο στην γκαλερί «Ζουμπουλάκη» υπό τον τίτλο «Το Φάσμα της Όπερας».

«Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν
και μια θεώρηση του κόσμου μέσα από τη θεατρική σκηνή», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η
Σοφία Καλογεροπούλου, η οποία επιστρέφει μέσω της ζωγραφικής στην πρώτη της
μεγάλη αγάπη, την όπερα. «Η ζωγραφική είναι ένα ξόρκι. Με τα χρώματα, που
είναι η βάση στη λαϊκή ζωγραφική, διαλύω τα νεφελώματα και διώχνω ό,τι
φοβάμαι. Γι’ αυτό και δεν τα θέλω καθωσπρέπει. Μου αρέσει η πολυφωνία της
φύσης που μου δίνει τη δυνατότητα να δημιουργώ μια κουρελού», υποστηρίζει.

Κομμάτια του χθες και του σήμερα μπλέκονται σε φανταστικές σκηνές από
όπερες που έχει αγαπήσει, αλλά και άλλες που τις γνωρίζει μόνον από τον τίτλο.
Δρώμενα, κοινό και ορχήστρα, χώρος και χρόνος, λογικό και παράδοξο γίνονται
ένα κουβάρι και «σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν σκηνογραφική πρόταση». Πίσω
από τις ντυμένες στα λευκά πριμαντόνες της, κρύβεται ο στόχος. «Να παρουσιάσω
το φάντασμα της όπερας, το φάσμα, όπως γράφει ο Καβάφης στα ανέκδοτα ποιήματά
του. Να απεικονίσω εκείνο που προκύπτει όταν ο ερμηνευτής της όπερας
ενεργοποιεί τον καλλιτέχνη που κρύβει μέσα του κάθε θεατής. Και τελικά να
δείξω πως όλα ζωγραφίζονται, και πως όλα είναι δυνατόν να γίνουν τραγούδι».

Από σοπράνο, αυτοδίδακτη ζωγράφος

Σοπράνο, που έφθασε έως την Όπερα της Βιέννης, άφησε πίσω της το τραγούδι όταν
ένιωσε πως έφθασε το πλήρωμα του χρόνου. Αφού εργάστηκε ως δικηγόρος και
κατόπιν αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στα παιδιά της, αποφάσισε πως έπρεπε να βρει
έναν τρόπο να εκφραστεί. Αυτοδίδακτη, ακολούθησε τα μονοπάτια της ναΐφ
ζωγραφικής, με την οποία εξοικειώθηκε από παιδί και θεωρεί κομμάτι του εαυτού
της.

Υπάρχει απόσταση στην έκφραση μεταξύ όμως μουσικής και ζωγραφικής; «Όχι», λέει
η Σοφία Καλογεροπούλου. «Αποτελούν τη διαφορετική εκδοχή της καλλιτεχνικής
φλέβας που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Απλώς ορισμένοι δεν την έχουν ακόμη
ανακαλύψει, διότι δεν τους έχει οδηγήσει εκεί η ανάγκη της ζωής. Με
οποιονδήποτε τρόπο πάντως ο άνθρωπος θα εκφράζει πάντοτε τα περί έρωτος και
θανάτου».

Τι μουσική ακούει όταν ζωγραφίζει; «Όχι μόνον κλασική», εξομολογείται. «Μου
αρέσουν τα δημοτικά, τα ρεμπέτικα, ακόμα και τα σουξέ της εποχής. Το μόνο που
δεν αντέχω είναι τα φάλτσα».

INFO

«Το Φάσμα της Όπερας» εγκαινιάζεται αύριο στις 8 μ.μ. στην γκαλερί
«Ζουμπουλάκη» (Πλατεία Κολωνακίου 20, τηλ. 010. 3608.278) και θα διαρκέσει έως
την 1η Ιουνίου.