Ο κ. Ευάγγελος Κυπριωτάκης, ταξίαρχος ε.α., γράφει για τις γιορτές του
μίσους σε Γράμμο και Βίτσι:
«1. Οι αξιωματικοί του Δ.Σ. της Ένωσης Αποστράτων Αξ/κών Στρατού (ΕΑΑΣ)
παραβλέπουν ότι στην πραγματικότητα το 1946-49 έγινε ένας εμφύλιος πόλεμος ή
ένας αλληλοσκοτωμός παιδιών της ίδιας μάνας. Νομίζουν, ή καλύτερα κάνουν ότι
νομίζουν, πως είναι πατριωτισμός το να κάνουν μνημόσυνα μόνο για τους
φονευθέντες της μιας παράταξης του Εμφυλίου και μάλιστα στα βουνά Βίτσι –
Γράμμο, όπου τον Αύγουστο 1949 ο στρατός έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στους
κομμουνιστές αντάρτες. Ενώ έτσι αναμοχλεύουν παλαιά πάθη, που διχάζουν και
παραβλέπουν ότι το επίσημο κράτος από το 1982 έχει καταργήσει τέτοιες
εκδηλώσεις σαν εορτές μίσους. Επιμένουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους
απαγορεύσει να τιμούν τους ήρωες φονευθέντες όπου και όπως θέλουν. Είχαν
μείνει έξω από τον χορό και ξέρουν πολλά τραγούδια!
2. Υπενθυμίζω: ο Σοφούλης επιδίωκε κατευνασμό, ο Πλαστήρας μέτρα
επιείκειας και ο Παπάγος λήθη. Η ΕΑΑΣ, ας τα λάβει υπόψη.
3. Οι φονευθέντες του στρατού σ’ όλο τον Εμφύλιο (1946-49) ανέρχονται
σε 8.240 σε όλη την Ελλάδα (Νεώτερη Ιστορία του Ελλ. Έθνους, Τόμος Ζ, σελ. 502
Γ. Ρούσσου). Σε Βίτσι και Γράμμο το 1949 οι φονευθέντες είναι 359. Ενώ στη
Μικρά Ασία (1919-22) έχουμε φονευθέντες 19.362, αποβιώσαντες 4.878,
εξαφανισθέντες 18.095. Σύνολο 42.335 (Επίτομος Ιστορία Εκστρατείας Μικράς
Ασίας 1919-22 σελ. 487 ΓΕΣ / Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού)…
4. Και μόνο μια απλή υπόμνηση της Μικρασιατικής Καταστροφής (1922),
αποτέλεσμα του Εθνικού Διχασμού (1915-17), πολλά διδάσκει σε όλους μας.
5. Η 1η Νοεμβρίου 1920 είναι εξίσου αποφράς με την 29η Μαΐου 1453.
Τότε, ο λαός εξαπατήθηκε με τα συνθήματα των φιλοβασιλικών “μικρά και έντιμος
Ελλάς” και “αποστράτευσις”. Και όταν κέρδισαν τις εκλογές, έκαναν επιστράτευση
για να μεγαλώσουν την Ελλάδα μέχρι την Άγκυρα χωρίς την υποστήριξη των
νικητριών Δυνάμεων της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας. Θου, Κύριε,
φυλακήν τω στόματί μου».
