ΓΝΩΜΗ Το τέλος ενός εφιάλτη

Η προσβολή που συνιστούσε για τη Γαλλία το ποσοστό που συγκέντρωσε ο Ζαν-Μαρί
Λεπέν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών ξεπλύθηκε στον δεύτερο γύρο από
την καθαρή και μαζική ψήφο υπέρ του Ζακ Σιράκ. Μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, ο
εφιάλτης παραχώρησε τη θέση του στο ανανεωμένο όνειρο μιας Γαλλίας
αδελφωμένης, και εφεξής ανακουφισμένης.

Όλα αυτά χάρη σε μία δημοκρατική ψήφο, η διατύπωση και η σαφήνεια της οποίας
φανερώνουν τη δύναμη της ηθικής υποχρέωσης που έχει πλέον ο Σιράκ απέναντι
στους συμπολίτες του. Η Δημοκρατία υποχρεώνει.

Η κατάσταση που δημιουργείται από την ψηφοφορία της 5ης Μαΐου είναι, πράγματι,
πρωτοφανής: ο Ζακ Σιράκ είναι πλέον ο εκλεκτός των οκτώ στους δέκα Γάλλους·
ενσαρκώνει μία κοινωνική επιλογή που είναι κοινή σε όλους όσους εξακολουθούν
να πιστεύουν στο έμβλημα της Γαλλικής Δημοκρατίας· εξελέγη, λοιπόν, για λόγους
αρχής και δεν επανεξελέγη με βάση το πρόγραμμά του· ψηφίστηκε εξίσου από την
Αριστερά και τη Δεξιά, αν όχι περισσότερο από την Αριστερά σε σχέση με τη
Δεξιά, καθώς αυτή η τελευταία δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει, στη Γαλλία, την
καθαρή πλειοψηφία παρά μόνο με τις ψήφους της Ακροδεξιάς.

Μία πρωτοφανής κατάσταση, ένας πρωτοφανής πρόεδρος: εναπόκειται σε αυτόν που
έχει πίσω του μία τόσο μακρά πολιτική σταδιοδρομία να εφεύρει, να
καινοτομήσει, να πρωτοπορήσει, αν δεν θέλει να εξανεμιστεί η ορμή της 5ης
Μαΐου. Αυτήν τη στιγμή, ο Ζακ Σιράκ βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άπειρα: είναι
αυτός που, στον πρώτο γύρο, συγκέντρωσε το μικρότερο ποσοστό που έχει
συγκεντρώσει ποτέ υποψήφιος για επανεκλογή από την αρχή της 5ης Δημοκρατίας·
είναι επίσης αυτός που, στον δεύτερο γύρο, συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ποσοστό
που έχει συγκεντρώσει ποτέ υποψήφιος σε όλες τις Δημοκρατίες!

Από τον άνθρωπο αυτό, φοβούμαστε το χειρότερο: να αναδιπλωθεί στον μικρό του
πυρήνα του πρώτου γύρου, όπως το είχε πράξει το 1995· και περιμένουμε το
καλύτερο: να σταθεί στο ύψος της εμπιστοσύνης που του δείξαμε την 5η Μαΐου.

Ο Jean-Marie Colombani είναι διευθυντής της εφημερίδας «Le Monde»