Ο αληθινός Φράνκενστάιν ήταν Σκωτσέζος

Ο Κένεθ Μπράνα στον ρόλο του φοιτητή Βίκτορ Φράνκενσταϊν, δημιουργού του πασίγνωστου τέρατος (από τον «Φράνκενσταϊν» του 1994)

Υπήρξε ή δεν υπήρξε ο Φράνκενστάϊν; Άρθρο στην εφημερίδα της βρετανικής
Βασιλικής Ιατρικής Ένωσης υποστηρίζει, με βάση νέα στοιχεία, πως η Μέρι Σέλεϊ,
η διάσημη συγγραφέας εμπνεύστηκε τον τρομακτικό ήρωά της από τον βίο και την
πολιτεία ενός – λίγο γνωστού στο ευρύτερο κοινό – Σκωτσέζου επιστήμονα της
εποχής.

Ο Σκωτσέζος Τζέιμς Λίντ, μέντορας του συζύγου της συγγραφέως, ποιητή Πέρσι
Μπισέ Σέλεϊ, ήταν το μοντέλο στο οποίο βασίστηκε για τον επιστήμονα ήρωα του
«Φράνκενσταϊν», υποστηρίζει στο άρθρο ο Κρίστοφερ Γκάλντινγκ, φοιτητής της
Ιατρικής που κάνει το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ.

Οι διηγήσεις του Πέρσι Σέλεϊ, για τα πειράματα του Λιντ, προκάλεσαν την
προσοχή της Μέρι Σέλεϊ, η οποία ρουφούσε σαν σφουγγάρι ό,τι άκουγε. «Ορισμένες
λεπτομέρειες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας στην αναθεωρημένη έκδοση του
μυθιστορήματος το 1831, στην οποία η Σέλεϊ περιγράφει πως ήταν “σιωπηλός
ακροατής” των φιλοσοφικών συζητήσεων του άνδρα της και του λόρδου Βύρωνα»,
αναφέρεται στο άρθρο.

Ο Λιντ, γεννημένος το 1736, φυσικός και φιλόσοφος, είχε έντονο ενδιαφέρον για
τις επιστήμες και ήταν από τους πρώτους που παρουσίασαν ιατρικό πείραμα με
χρήση ηλεκτρισμού στη Βρετανία, δηλαδή τη μέθοδο εκείνη με την οποία
επιτυγχάνοται μυϊκές συσπάσεις σε άψυχα κορμιά.

Η Μέρι Σέλεϊ που ήταν με τον σύζυγό της φιλοξενούμενη του λόρδου Βύρωνα
στη βίλα του, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, το 1816, ήταν μόλις 18 ετών
και εμπνεύστηκε από τις συζητήσεις των δύο ανδρών, σύμφωνα με την εργασία του
Γκάλντινγκ. Ωστόσο, ο φοιτητής υποστηρίζει πως η Σέλεϊ ενδιαφερόταν
περισσότερο για τις ηθικές συνέπειες της έρευνας παρά για τις ιατρικές
λεπτομέρειες. «Δεν είναι σαφές πως δημιουργείται το τέρας. Άλλωστε, δεν
υπάρχουν στο βιβλίο αναφορές για συναντήσεις στο εργαστήριο του Φράνκενσταϊν,
όπως στις ταινίες».

Ο «Φράνκενσταϊν», πάντως, δεν ήταν το μόνο μεγάλο έργο που γεννήθηκε από τις
συζητήσεις της παρέας του λόρδου Βύρωνα. Ο Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι, προσωπικός
γιατρός του Βύρωνα, έγραψε ταυτόχρονα με τη Σέλεϊ τον «Βρυκόλακα», την πρώτη
ιστορία του είδους της στη βρετανική λογοτεχνία και βασική πηγή έμπνευσης του
Ιρλανδού Μπραμ Στόκερ, ο οποίος με τη σειρά του, 81 χρόνια αργότερα, χάρισε
στο αναγνωστικό κοινό μία ακόμη «μυθική» φιγούρα: τον κόμη Δράκουλα.