Παραληρηματικός ρατσισμός

Η ταινία «Ένας υπέροχος άνθρωπο» για τη ζωή του Τζον Νας, ενός επιστήμονα που πέρασε από τους δαιδάλους της σχιζοφρένειας, μας δείχνει πόσο επικίνδυνες και απάνθρωπες είναι οι κοινωνικές προκαταλήψεις για τους ανθρώπους με διαταραγμένη την ψυχική τους υγεία, τις οποίες δυστυχώς συντηρούν τηλεθεάματα ακραίου κοινωνικού ρατσισμού

Η πιο απάνθρωπη στιγμή της τηλεόρασης, η πιο άγρια και επικίνδυνη είναι όταν
χρησιμοποιείται η εξουσία της για να καλλιεργηθεί η αποστροφή για οτιδήποτε
ξεφεύγει από την περιορισμένη «κανονικότητα» του ακροσυντηρητικού της κόσμου.
Αυτή την τηλεόραση υπηρέτησε για μία ακόμη φορά ο Νίκος Ευαγγελάτος,
παρουσιάζοντας με άφθονες δόσεις ειρωνείας την «εκτός των καθιερωμένων»
συμπεριφορά του καθηγητή Αγγλικών κ. Γιάννη Γεωργίου, ζητώντας εμμέσως πλην
σαφώς την αποβολή του από την καθηγητική θέση.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η τηλεόραση ασχολείται με τα καμώματα του κ.
Γεωργίου. Την εποχή της επίθεσης των Αμερικανών στο Αφγανιστάν είχε ντυθεί
Αφγανός και τις Απόκριες είχε ντυθεί γυναίκα για να πάει στο σχολείο,
υποστηρίζοντας ότι η αμφίεσή του ήταν πολιτικό σχόλιο. Αυτή τη φορά ωστόσο δεν
ήταν κάποια παράδοξη αμφίεση του κ. Γεωργίου που προκάλεσε τις κάμερες –
κυνηγούς κεφαλών, αλλά το γεγονός ότι οι γονείς του καθηγητή υποστηρίζουν πως
πρέπει να κλειστεί σε ψυχιατρική κλινική. Εκείνος, χωρίς να αρνείται ότι
βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση, υποστηρίζει πως μπορεί θαυμάσια να
αντεπεξέλθει στα καθηγητικά του καθήκοντα και φυσικά δεν θέλει επ’ ουδενί να
τον μαντρώσουν.

Υπόθεση ανθρώπινη, με διαστάσεις που καμία τηλεοπτική κάμερα και πολύ
περισσότερο των ειδήσεων μπορεί να συλλάβει και να αποκαλύψει, έγινε μία ακόμη
αφορμή για να αποκαλυφθεί ο παροξυσμικός ρατσισμός των ενημερωτικών
υπερθεαμάτων του είδους.

Αίφνης ο διαφορετικός γίνεται επικίνδυνος με την έγκυρη διάγνωση του
τηλε-παρουσιαστή, αφού προηγουμένως ένα ειρωνικό ρεπορτάζ σκιτσάρει την εικόνα
του «ανισόρροπου». Ένα κλίμα ενόχλησης και δυσανεξίας προς οτιδήποτε ξεφεύγει
από ό,τι μπορεί μια μικρονοϊκή τηλεοπτική εξουσία να κατανοήσει, καλλιεργείται
από δελτία ειδήσεων, όπως αυτό του Νίκου Ευαγγελάτου.

Στον αντίποδα αυτής της συμπεριφοράς, η εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη
«Πρωταγωνιστές» (ΝΕΤ) που είχε ασχοληθεί, δύο ημέρες νωρίτερα, με την
κοινωνική πτυχή των ψυχικών προβλημάτων, αποκαλύπτοντας ότι τουλάχιστον
100.000 συνάνθρωποί μας πάσχουν από σχιζοφρένεια. Με αφορμή την ταινία «Ένας
υπέροχος άνθρωπος», για τη ζωή του Τζον Νας, ενός ιδιοφυούς επιστήμονα, που
πέρασε από τους λαβυρίνθους της ψυχικής ασθένειας φτάνοντας ώς το Νόμπελ, η
εκπομπή επιχείρησε να θίξει το θέμα της κοινωνικής συμπεριφοράς απέναντι στους
ανθρώπους που πάσχουν από ασθένειες τέτοιου είδους. Η αποδοχή, η αγάπη και
φυσικά η κατάλληλη ιατρική θεραπεία είπε η Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη είναι το
γιατρικό γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Ο Τζον Νας κατάφερε να αναρρώσει γιατί
ζούσε πάντα στους χώρους της έρευνας, στους διαδρόμους του Πανεπιστημίου, δεν
τον απέβαλε η πανεπιστημιακή κοινότητα.

Τι ειρωνεία! Ένα 48ωρο αργότερα η κάμερα του Alter μετέτρεπε σε θέαμα
γελοιότητας έναν άνθρωπο με παράδοξη συμπεριφορά, που δεν γνωρίζουμε αν είναι
ή όχι ψυχικώς ασθενής. Τον ακολούθησε στην επίσκεψή του στους γονείς του, όταν
προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού τους. Οι γονείς του μέσα
διπλοκλειδωμένοι, είχαν βάλει και καρέκλα για να σφηνώσει το πόμολο και να μην
ανοίγει. Στο πλευρό τους, υπέρμαχος της αποβολής του διαφορετικού και ο κ.
Ευαγγελάτος, υποστηρίζοντας προφανώς πως οι άνθρωποι πρέπει να μπαίνουν σε
«αποθήκες», όταν δεν είναι «κανονικοί».

Μια σκληρή οικογενειακή υπόθεση, μια ευαίσθητη περίπτωση ανθρώπου, που απαιτεί
ενδεχομένως προσεκτικούς χειρισμούς ακόμη και από τους ειδικούς, μια ιστορία
της οποίας τις διαστάσεις και τις πτυχές ούτε γνωρίζει ούτε και αφορούν το
τηλεοπτικό κοινό, μετατράπηκε σε άγριο θέαμα ρατσιστικής προπαγάνδας, από ένα
δελτίο ειδήσεων που κρατά χαμηλά τον δείκτη του πολιτισμού.