Η πίκρα των «δικών μας παιδιών»

Πω, πω, πίκρα… Μιλάμε για πίκρα αβάσταχτη, για πίκρα μεγάλη – και για
εκνευρισμό. Στο καφενείο της Βουλής, χθες το μεσημέρι, κάποιοι από τους κάποτε
«κολλητούς» του κ. Κ. Καραμανλή έβαλαν την πίκρα τους στο τραπέζι – και έτσι,
δεν χωρούσαν ούτε τα… φλιτζανάκια του εσπρέσο που τους έπεσαν. Τα συντρίμμια
τους – των φλιτζανιών, όχι των «κολλητών» – χρειάστηκε να τα μαζέψουν οι
σερβιτόροι από το πάτωμα…

Η πίκρα τους είχε ονοματεπώνυμο: Νίκο Κάκκαλο τη λένε. Οι «κολλητοί», που «τα
είχαν δώσει όλα» για να στηρίξουν δημοσίως τον κ. Κ. Καραμανλή το ’98, όταν
διέγραψε τον κ. Γ. Σουφλιά, που δεν είχαν εκφράσει αντίρρηση για την επιστροφή
του Θεσσαλού, που κατάπιαν την οργή τους όταν το «μαύρο πρόβατο» έγινε το
ουσιαστικό Νο2 της Νέας Δημοκρατίας ενώ οι ίδιοι δεν έβλεπαν πια τον κ.
Καραμανλή, ε, δεν μπορούν να ανεχτούν ότι τώρα ο Σαρακατσάνος θα τους φέρει
πίσω και τον κ. Ν. Κάκκαλο. Κι αν τον βγάλει το ΠΑΣΟΚ βίντεο να λέει «μη λέτε
το παιδί σας Κωστάκη, γιατί μπορεί να βγει κομπλεξικό», τι θα λέμε εμείς;
αναρωτιόνταν. Διότι ναι, το ‘χει πει κι αυτό ο κ. Κάκκαλος…

Η χαμένη δισκέτα…

Μη νομίσετε όμως ότι η αιτία για το ξεχείλισμα της πίκρας τους ήταν καθαρά
ιδεολογική. Κάποιοι, όνομα και μη χωριό – να, κι ένας που ως εκ της κομματικής
θέσεώς του είχε ανοικτή βεντέτα με τον κ. Κ. Λαλιώτη ως υπουργό – έχουν και
αγνούς προσωπικούς λόγους για να αντιδρούν στην επιστροφή του αθυρόστομου
πρώην βουλευτή από την Πιερία…

Ποιοι μπορεί να είναι αυτοί οι λόγοι; Να, λένε ότι την περίοδο πριν από το
συνέδριο του ’97, όταν εξελέγη ο κ. Κ. Καραμανλής, κάποιος βουλευτής
κατηγορήθηκε ότι είχε φύγει από το γραφείο του κ. Γ. Σουφλιά παίρνοντας μία
δισκέτα με ονόματα στελεχών – οπαδών του, την οποία και παρέλειψε να
επιστρέψει…

Ε, τότε ο κ. Ν. Κάκκαλος τού είχε ζητήσει τη δισκέτα με μία… λίαν αθυρόστομη
έκφραση. Ε, όπως μπορείτε να φανταστείτε, δεν ήταν δα και η… αρχή μίας
ωραίας φιλίας!