Το Τέταρτο κουδούνι

Άρχισαν τα όργανα… Τα πνευστά. Να «σαλπίζουν». Για τον διευθυντή Βίκτορα
Αρδίττη. Από τους ηθοποιούς – συνδικαλιστές του ΚουΘουΒουΕ. Τους περιβόητους
σαλπιγκτές. Ή σαλπιστές (όπως, ακριβώς, λένε – Σαλπιστή – και τον πρόεδρο του
πολυπαθούς Θεάτρου). Οι οποίοι τραγανίζουν, λέει, δεν ξέρω πόσους χαμουτζήδες
διευθυντές, στην καθισιά τους.

Και που, όσο πάει, και… επιταχύνουν. Σεζόν δεν έκλεισε ο καινούργιος
τους και χίλια δυο ψεγάδια του βρήκαν: ο ποίσος, ο δείξος… Και να τα
δημοσιεύματα για τους συνεργάτες του, και να η φημολογία, και να η «πολιορκία»
του σκηνοθέτη Μιλιβόγιεβιτς, γιατί ξεπερνούσε το πεντάωρο, το ιερό, στις
πρόβες της «Φυγής» που ανέβασε εκεί. Εμ, σας τα ‘λεγα, εγώ, κύργιε Αρδίττη
μου…

Ο Γιάννης Κρανάς θα παίξει τον Αντόνιο, ο Κώστας Φαλελάκης τον Μπασάνιο, ο
Γιάννης Καλατζόπουλος τον Λάνσελοτ και η νεαρή Έφη Λογγίνου την Νερίσα, στον
«Έμπορο της Βενετίας» του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας, που θα ανεβάσει ο διευθυντής του
Θανάσης Θεολόγης. Πλάι στον Γιώργο Κιμούλη – Σάιλοκ και στην Ελευθερία Βιδάκη
– Πόρσια (στη φωτογραφία). Ο Κώστας Καζάκος και ο Χάρης Σώζος δεν θα είναι,
τελικά, στο θίασο.

Το έργο του Σαίξπηρ ανεβαίνει στη μετάφραση του Μίνου Βολανάκη. Η
πρεμιέρα, στην Κέρκυρα, στις 5 Ιουλίου. Και στις 19 Αυγούστου, στο Ηρώδειο.

Έλεος! Έλεος! Όχι άλλο! Όχι άλλο! Άπαιχτο στην Ελλάδα ή άγνωστο ή
ολιγοπαιγμένο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς. Όχι άλλο! Θα το φάω όλο το φαΐ μου.
Διότι, από πρόπερσι που έχουν αρχίσει να τα «ανακαλύπτουν» οι άνθρωποι του
θεάτρου μας, που να μην έσωναν να τα «ανακαλύψουν», έχω δει πέντ’ έξι, που να
μην έσωνα να τα δω.

Μεταξύ αυτών και τα δυο φετινά – «Περίοδος προσαρμογής» στο «Μουσούρη»
και «Μπαρ των αγγέλων» στο «Βικτώρια». Που, μήπως έπρεπε να μας μείνουν
άγνωστα; Και άπαιχτα;

Καλά, τους άρεσαν ως έργα; Ή επειδή είναι του Τενεσί Ουίλιαμς; Και
«κάπως τους κάνει»; Ως Τενεσί Ουίλιαμς;

Εγώ, όμως, για την πορεία προς τον όλεθρο του Τενεσί Ουίλιαμς και έχω
διαβάσει, και έχω ακούσει, και μου έχουν πει. Καμία, μα καμία διάθεση δεν έχω
και να την παρακολουθήσω, βήμα – βήμα, έργο – έργο, επί σκηνής.

Και ανησυχώ. Πολύ. Πάρα πολύ. Καθ’ ότι, από τα περί Ουίλιαμς
«εργοβιογραφικά» σημειώματα, συμπεραίνω ότι σώζονται και άλλα πολλά – διότι
και ο μακαρίτης τον σταματημό δεν είχε -, που έχουν διαλάθει της προσοχής
σκηνοθετών και πρωταγωνιστών και μεταφραστών μας. Αλίμονο! Όχι άλλο! Όχι άλλο.

«Sold out». Που πάει να πει – εκτός από την ομώνυμη παράσταση του
Σταμάτη Κραουνάκη και της «Σπείρας – Σπείρας» του, στο «Αθηναΐς» –
«ξεπούλησε». Όλα τα εισιτήρια. Και για το περασμένο – το πρώτο – και για το
προσεχές Σαββατοκύριακο. Η εγγλέζικη μαύρη κωμωδία της Ντέμπι Ίζιτ «Η γυναίκα
που μαγείρεψε τον άντρα της», που ανέβασε ο Γιάννης Μπέζος, με Θανάση
Ευθυμιάδη, Ελισάβετ Ναζλίδου, Ευαγγελία Μουμούρη.

Όταν αυτό συμβαίνει στις μέρες μας και, μάλιστα, σε ΔΗΠΕΘΕ – της
Πάτρας, στο απόκεντρο «Επίκεντρό» του – ε, είναι, τουλάχιστον, αξιοπερίεργο.

Το «Επίκεντρο» στο… επίκεντρο της προσοχής.

Ο Νίκος Αρβανίτης (στη φωτογραφία), εξαίρετος Βόιτσεκ στο έργο του
Μπίχνερ, που μόλις κατέβηκε – η σκηνοθεσία του Γιώργου Λαζάνη -, για να δώσει
τη θέση του, από σήμερα, στο Υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης», στην ωραιοτάτη
«Ελένη» του Βασίλη Παπαβασιλείου (και του Γιάννη Ρίτσου), ηθοποιός με κύρος,
δοκιμασμένος με επιτυχία και στην τραγωδία, θα είναι ο Αίμων στην «Αντιγόνη»
του Εθνικού και της Νικαίτης Κοντούρη, το καλοκαίρι, στην Επίδαυρο. Πλάι στην
Λυδία Κονιόρδου.

Στη διανομή, και Σοφοκλής Πέππας – Κρέων, Μαρία Κατσιαδάκη – Ισμήνη,
Κοσμάς Φοντούκης – Τειρεσίας, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Θέμις Πάνου, Μιράντα
Ζαφειροπούλου, Θόδωρος Κατσαφάδος.

Η τραγωδία ανεβαίνει στη μετάφραση του Νίκου Παναγιωτόπουλου, που είχε
χρησιμοποιήσει, πρώτος, ο Λευτέρης Βογιατζής, στο δικό του ανέβασμα, με
σκηνικά – κοστούμια Γιώργου Πάτσα, μουσική Τάκη Φαραζή, χορογραφίες Βάσως
Μπαρμπούση, φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου.