ΓΝΩΜΗ Μια δραματική καμπή

Θα είναι εφεξής πολύ δύσκολο για το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, για τις
Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία, για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Αραβικό
Σύνδεσμο, να μην προωθήσουν μια διεθνή επέμβαση στη Μέση Ανατολή για να βάλουν
φρένο, αν όχι να θέσουν τέλος, στην εφιαλτική κλιμάκωση των συγκρούσεων.
Μπορούμε βέβαια να αναφέρουμε τουλάχιστον δεκαπέντε συγκρούσεις, ακόμη και των
ημερών μας, όπου ο πόνος και η βία είναι πολύ σημαντικότερα από ό,τι στη Μέση
Ανατολή, χωρίς να συγκινηθούν τα μέσα ενημέρωσης. Στο παρελθόν, ούτε η Δύση
ούτε ο λεγόμενος «ανατολικός συνασπισμός» είχαν συγκινηθεί από τον πόλεμο του
Ιράν με το Ιράκ, που κράτησε οκτώ χρόνια και στοίχισε τη ζωή ενός εκατομμυρίου
ανθρώπων. Για να μη μιλήσουμε βέβαια για τη σκανδαλώδη τραγωδία της Ρουάντας.
Όμως τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή έχουν και μια ισχυρή συμβολική διάσταση. Η
Δύση δεν έχει «ξεπλυθεί» ακόμη από τις ευθύνες της για το Ολοκαύτωμα, μια από
τις πιο αφόρητες γενοκτονίες στην ιστορία του ανθρώπου. Ο αραβικός κόσμος δεν
έχει ακόμη συνέλθει από τους εξευτελισμούς που του επέβαλε η δυτική
αποικιοκρατία, πληγώνοντας τα τρίσβαθα της ψυχής του.

Σήμερα, σ’ αυτόν τον ατέρμονα ανταγωνισμό ανάμεσα στις δυνάμεις της ειρήνης
και τις δυνάμεις του πολέμου, πέρα από τις παθιασμένες αντιπαραθέσεις που
προκαλούν οι προσωπικότητες του Γιασέρ Αραφάτ και του Αριέλ Σαρόν, βρισκόμαστε
μπροστά σε μια δραματική καμπή. Οι ισλαμιστές, ενθαρρυμένοι από τις μεθόδους
και τις επιτυχίες της λιβανικής Χεζμπολάχ, έχουν μετατρέψει την εξέγερση με
πέτρες σε πολεμικό ξεσηκωμό. Σε αντίποινα, ορισμένες ισραηλινές εξτρεμιστικές
δυνάμεις θέλουν να εκμεταλλευθούν την ευκαιρία και να ανακαταλάβουν το σύνολο
των παλαιστινιακών εδαφών.

Οι οπαδοί της ρεάλ πολιτίκ υπολόγιζαν μέχρι τώρα στην αμερικανική αδιαφορία,
στην ευρωπαϊκή αδυναμία και στην αραβική παθητικότητα. Υπό τις νέες απειλές
όμως, και με τον φόβο των συνεπειών, ίσως υπάρξει τελικά μια εκδήλωση διεθνούς
σωφροσύνης.

Ο Ζαν Ντανιέλ είναι διευθυντής του περιοδικού «Nouvel Observateur»