Αγρίεψαν οι Αμερικανοί…

Λοιπόν, το τελευταίο διάστημα, οι αρμόδιοι της κυβέρνησης έχουν αρχίσει να
νιώθουν μία ­ ελαφρά προς το παρόν ­ ανατριχίλα, όταν η συζήτηση έρχεται στο
θέμα της τρομοκρατίας. Ύστερα από μία περίοδο «ήρεμων νερών» με την
αμερικανική πλευρά, φαίνεται ότι οι φίλοι και σύμμαχοι το «γύρισαν το χαρτί» ­
και τώρα πάλι βιάζονται υπερβολικά για άρον άρον συλλήψεις, καταδίκες και όλα
τα σχετικά.

Η διαφορά είναι εμφανής και στη στάση τού κ. Τ. Μίλερ, του Αμερικανού
πρεσβευτή στην Αθήνα, ο οποίος είχε υιοθετήσει από την αρχή της θητείας του
ένα μειλίχιο ύφος για το ζήτημα. Αλλά η διαφορά είναι ακόμα πιο εμφανής στις
υπηρεσιακές συνεργασίες μεταξύ των Αμερικανών και των Ελλήνων «ειδικών» και
ειδικών ­ όπου οι πιέσεις έχουν (ξανα)γίνει απροκάλυπτες…

Τι φοβούνται τώρα

Στην κυβέρνηση έχουν ανησυχήσει σφόδρα ­ μια και δεν γνωρίζουν ώς πού μπορεί
να φθάσει η επανεμφάνιση της αμερικανικής «ανυπομονησίας». Θα παραμείνει σε
αυτό το εκτός δημοσιότητας επίπεδο; Ή μήπως επίκειται κάποια… υπερατλαντική
κεραμίδα;

Χωρίς εξήγηση

Ποιο είναι το κακό για την κυβέρνηση; Ότι η αλλαγή της αμερικανικής στάσης
έγινε απροειδοποίητα ­ χωρίς να έχει δοθεί προηγουμένως κάποιο «σήμα» σε
οποιοδήποτε επίπεδο, αλλά και χωρίς να υπάρχει κάποια εύλογη εξήγηση για την
επανάκαμψη της «ανυπομονησίας»…

Καλά, και αυτοί οι Αμερικανοί δεν γνωρίζουν το χριστιανικόν «ουκ αν λάβοις
παρά του μη έχοντος»;