[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αυτή ήταν μια άλλου τύπου διαμαρτυρία. Δεν είχε συνθήματα και ντουντούκες.
Είχε μόνον κεριά και σιωπή. Στη μνήμη των 42 νεκρών, θυμάτων της τρομοκρατίας
στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά οι συγγενείς τους, αυτοί που έχασαν τους ανθρώπους
τους, αποφάσισαν να «βγουν προς τα έξω», να απαιτήσουν την τιμωρία των ενόχων,
την… απενοχοποίηση των χαμένων ανθρώπων τους.

Χθες, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, ενώ η Βουλή συζητούσε
τον προϋπολογισμό. Και, ναι, καλά το καταλάβατε, οι πολιτικοί όλων των
αποχρώσεων έλαμψαν διά της απουσίας τους. Ας είναι ­ όσοι αντίκρυσαν αυτούς
τους χαροκαμένους ανθρώπους, διά ζώσης ή από τηλεοράσεως, δεν μπόρεσαν παρά να
είναι νοερά δίπλα τους…

Η παραπάνω εκδήλωση ήταν ασφαλώς πρωτοφανής, εν αντιθέσει προς την εκδήλωση
που ελάμβανε χώρα την ίδια περίπου ώρα στη Χαριλάου Τρικούπη: ο Κώστας
Λαλιώτης έκανε νέες αποκαλύψεις για τους λογαριασμούς του κ. Μητσοτάκη και της
Ν.Δ. την αμαρτωλή περίοδο 1989 – ’90. Περίπου 1,7 εκατομμύρια δολάρια
προωθήθηκαν, λέει ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Και έριξε για μία ακόμη φορά το
γάντι προς τον επίτιμο πρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Την ίδια στιγμή, βέβαια, άλλου τύπου γάντι μάς έριχνε η Κομισιόν ­ 11 δισ.
πρόστιμο θα πληρώσουμε για την υπόθεση Κτηματολόγιο. Και τυχεροί είμαστε, εδώ
που τα λέμε ­ 20 δισ. ήταν αρχικά, μας έκαναν μια έκπτωση, είπαν κι ότι θα τα
κρατήσουν από τα χρήματα που είναι να λάβουμε το επόμενο έτος, πάλι φθηνά τη
γλιτώσαμε…

Στο μέτωπο των εθνικών μας θεμάτων, πάντως, δεν είμαστε διατεθειμένοι να τη
γλιτώσουμε ­ ούτε φθηνά ούτε ακριβά. Θέλουμε το δίκιο μας στο θέμα του
ευρωστρατού κι αν δεν το πάρουμε, μπορούν όλοι να ξεχάσουν το θέμα. Αυτά είπε
εν ολίγοις ο Γιώργος Παπανδρέου χθες και προειδοποίησε ­ για όποιον δεν είχε
πάρει το μήνυμα ­ ότι οι διαπραγματεύσεις θα είναι σκληρές. Για να δούμε.

Ο Γιάννος Παπαντωνίου τώρα ­ ο Γιάννος της Άμυνας και ουχί της Οικονομίας
πλέον ­ κομψά, πολύ κομψά, τα είπε και με τον Τούρκο ομόλογό του στην
Αττάλεια. Ξέρετε, για κείνο το κόκκινο τηλέφωνο που όλο συζητείται αλλά όλο
σπασμένο είναι και άλλα συναφή.

Στην Αργεντινή, η εξέγερση των πολιτών κατάφερε να συγκλονίσει ολόκληρο τον
πλανήτη. Δεκαεννέα νεκροί και 150 τραυματίες συνεπεία της αγριότερης λιτότητας
και κυβερνητικής διαφθοράς. Άλλη μία χώρα ­ θυμηθείτε τη Ρωσία ­ στην οποία η
συνταγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αντί να ανακουφίζει, φέρνει την
απόλυτη εξαθλίωση. Το «Don’ t cry for me, Argentina» αποκτά τώρα κι άλλο
νόημα.

Τι μένει που μπορεί να κάνει το χειλάκι μας να χαμογελάσει; Να, οι αλλαγές ­
υπέρ των αδυνάτων ­ που αποφάσισε για τον τρόπο βαθμολογίας το υπουργείο
Παιδείας. Και κάτι ακόμη: τα ανέκδοτα της χρονιάς που δημοσιεύουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ».