ΜΑΤΙΕΣ Από όρθρου…

Έλεγε, προχθές, ο «Νεόκοπος», στα «ΝΕΑ»: «Κύριε Διευθυντά, πώς σταματάει ο
πόλεμος; Με διαφημιστικά διαλείμματα». Και όντως: εκεί που βλέπαμε τον ουρανό
του Αφγανιστάν να βγάζει τόπους – τόπους κόκκινα σπυριά από τα αμερικάνικα
πυρά και να γεμίζει καπνούς, μας κοίταζε ο εκφωνητής – παρουσιαστής της
τηλεόρασης στα μάτια και μας πληροφορούσε: «Και τώρα, διαφημιστικά μηνύματα».
Άρα, για λίγο, έστω, πόλεμος τέλος…

Είναι μακριά το Αφγανιστάν (και οι εικόνες είναι ελάχιστες). Δεν φτάνει ώς την
Αιόλου, που ‘χει το καφενείο του ο Λέπουρας, η φρίκη από τους βομβαρδισμούς.
Έτσι, το τάβλι συνεχίζεται, επί ώρες. Και στην τηλεόραση, απέναντι, τα δυο
όμορφα κορίτσια, που παντρεύτηκαν μπασκετμπολίστες διάσημους, μπορούν να
κουβεντιάζουν, όλο ευτυχία επί 20 λεπτά, για τα ρουχαλάκια που θα ψωνίσουν για
τα μωρά τους.

Τι τρέχω, όμως, στο Αφγανιστάν; Την πρώτη, κιόλας, μέρα (νύχτα στην
πραγματικότητα) των επιχειρήσεων, τα μεγαλύτερα αμερικάνικα κανάλια μετέδιδαν
ποδοσφαιρικούς αγώνες! Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Ιδίως στο Ιράκ. Αν και εκεί,
μερικές φορές, η εικόνα έδειχνε κατεστραμμένα κτίρια, τρομοκρατημένα παιδιά
και πτώματα… Εδώ, όμως, στο Αφγανιστάν, προς το παρόν δεν βλέπουμε τίποτα.
Γι’ αυτό και ο «Μικροπολιτικός» κάνει την πλάκα του: «Ορίστε τώρα ­ φαγωθήκατε
“πότε θα χτυπήσουν” και “πότε θα χτυπήσουν;”. Να, που χτύπησαν. Μεταξύ μας,
καμιά σχέση με τον Πόλεμο στον Κόλπο σε ό,τι αφορά την τηλεοπτική εικόνα…
Αλήθεια, έχει κορμοράνους το Αφγανιστάν;».

Ελάχιστες ο πληροφορίες. Αόρατος ο εχθρός. Αλλά οι συζητήσεις στην ελληνική
τηλεόραση δίνουν και παίρνουν. Από όρθρου βαθέος μέχρι βαθείας, επίσης,
νυκτός. Τέσσερα «παράθυρα», με πέντε αναπληρωματικούς «ξερόλες» να περιμένουν
από πίσω τη σειρά τους. Σε δέκα κανάλια! Ύφος βαρυσήμαντο κι αμέσως μετά,
λόγια, λόγια, λόγια, λόγια, λόγια. Ο παλιός καφενές ξαναζεί. Και φυσικά, μισή
ώρα να παρακολουθήσεις το τι λέγεται, φτιάχνεσαι: έχεις ένα κεφάλι καζάνι.

Τέταρτη μέρα. «Ο πόλεμος αυτός θα κρατήσει πολύ», εξακολουθεί να λέει ο Μπους.
Ας κρατήσει. Οι σφαίρες, όμως, οι βόμβες και οι πύραυλοι, μακριά από τον άμαχο
πληθυσμό. Μακριά από τα παιδιά και τις μανάδες.