ΓΝΩΜΗ Κατάσκοποι και εξολοθρευτές

Την επομένη των επιθέσεων στο Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ, μου ζητήθηκε από μια
εκπομπή της αιγυπτιακής τηλεόρασης να εξηγήσω την επίδραση που οι επιθέσεις
αυτές είχαν στους Αμερικανούς. Έψαξα για μια αναλογία και τελικά είπα:
Φανταστείτε πώς θα αισθάνονταν οι Αιγύπτιοι αν τρεις καμικάζι βομβιστές
έριχναν αεροπλάνα στις Πυραμίδες, μέσα στις οποίες υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι.
Οι πύργοι του Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ ήταν οι δικές μας Πυραμίδες, φτιαγμένες
από γυαλί και ατσάλι και όχι από πέτρες, αλλά Πυραμίδες για την αμερικανική
επιχειρηματικότητα και την ελεύθερη αγορά, και κάποιος τις κατέστρεψε.

Εξακολουθώ να μην είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται πλήρως τι
σημαίνει αυτό για τους Αμερικανούς. Δεν πολεμάμε για το Κόσοβο και δεν
πολεμάμε για τη Βοσνία, τη Σομαλία ή το Κουβέιτ. Πολεμάμε για τη χώρα μας. Και
οι Αμερικανοί θα πολεμήσουν για τη χώρα τους και θα πεθάνουν για τη χώρα τους.

Το μεγάλο ζήτημα είναι πώς θα πολεμήσουμε αυτό τον πόλεμο για να δώσουμε στους
Αμερικανούς αυτό που θέλουν ­ που δεν είναι εκδίκηση, αλλά δικαιοσύνη και
ασφάλεια. Χρειάζεται μια νέα στάση απέναντι στη μάχη και μια νέα στρατηγική
στο πεδίο της μάχης.

Ποια στάση; Πρέπει να είμαστε πραγματικά προσηλωμένοι στον στόχο, πραγματικά
σοβαροί και λίγο τρελοί. Δεν εννοώ ότι θα πρέπει να σκοτώσουμε αδιακρίτως
ανθρώπους, ειδικά αθώους Αφγανούς. Εννοώ ότι οι τρομοκράτες και οι
υποστηρικτές τους πρέπει να ξέρουν ότι στο εξής θα κάνουμε οτιδήποτε
χρειάζεται για να υπερασπίσουμε τον τρόπο ζωής μας.

Στο εξής, οι κακοί είναι αυτοί που πρέπει να φοβούνται κάθε στιγμή που είναι
ξύπνιοι. Όσο πιο φοβισμένοι είναι σήμερα οι εχθροί μας, τόσο λιγότερους θα
πρέπει να πολεμήσουμε αύριο.

Όσο για τη νέα στρατηγική, αν είναι πρώτη μας προτεραιότητα να καταστρέψουμε
το δίκτυο του Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Αφγανιστάν, τότε πρέπει να καταλάβουμε ότι
χρειάζεται ένα ντόπιο δίκτυο για να καταστρέψει ένα ντόπιο δίκτυο. Με άλλα
λόγια: Αν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν κρυβόταν στις ζούγκλες της Κολομβίας αντί του
Αφγανιστάν, ποίου τη βοήθεια θα χρησιμοποιούσαμε για να τον βρούμε; Τις
ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού στρατού; Τον κολομβιανό στρατό; Δεν νομίζω.

Αυτοί που θα στρατολογούσαμε θα ήταν τα καρτέλ των ναρκωτικών. Διαθέτουν τα
τρία χαρακτηριστικά που χρειαζόμαστε: Ξέρουν πώς να λειτουργούν ως μυστικό
δίκτυο και πώς να εξαλείφουν ένα ανταγωνιστικό δίκτυο, όπως του Μπιν Λάντεν.
Εξαγοράζονται και ξέρουν πώς να εξαγοράζουν άλλους. Και καταλαβαίνουν πως όταν
λέμε ότι θέλουμε κάποιον “νεκρό ή ζωντανό” εννοούμε “νεκρό ή νεκρό”.

Το καρτέλ του Κάλι δεν επιχειρεί στο Αφγανιστάν. Αλλά σίγουρα επιχειρεί η
ρωσική μαφία, όπως και διάφορες αφγανικές παρατάξεις, δίκτυα ναρκωτικών και
Πακιστανοί μυστικοί πράκτορες. Άπαντες έχουν τα τοπικά δίκτυά τους και μέσω
τέτοιων δικτύων θα δοθεί το αφγανικό τμήμα αυτού του πολέμου κατά της
τρομοκρατίας. “Η καλύτερη είδηση που άκουσα όλη την εβδομάδα ήταν πως ο
Βλαντίμιρ Πούτιν εννοεί σοβαρά να συμμετάσχει στον συνασπισμό”, λέει ο Μόζες
Ναΐμ, διευθυντής της επιθεώρησης “Foreign Policy”. “Ένας τέτοιος χαρακτήρας
μπορεί τώρα να μας βοηθήσει πραγματικά”.

Ο Μόζες έχει δίκιο. Κάτι μου λέει πως ο κ. Πούτιν, πρόεδρος της Ρωσίας και
πρώην αρχικατάσκοπος της KGB, έχει τον αριθμό του τηλεφώνου του τύπου στη
ρωσική μαφία που ξέρει τον τύπο στα αφγανικά καρτέλ που ξέρει τον τύπο που
ξέρει τον τύπο που ξέρει πού κρύβεται ο Μπιν. Τέτοιου είδους πόλεμος θα είναι:
ένα στρατό πάνω από το έδαφος τον πολεμάς με άρματα μάχης και στρατηγούς, ένα
υπόγειο δίκτυο το πολεμάς με κατασκόπους και εξολοθρευτές.