ΡΙΠΕΣ Η κριτική

ΟΥΔΕΙΣ αμφισβητεί ότι η κριτική των πράξεων οργάνων της Πολιτείας δεν
είναι μόνον επιτρεπτή αλλά και επιβεβλημένη…

ΑΛΛΩΣΤΕ, το δικαίωμα της κριτικής αποτελεί στοιχείο του δημοκρατικού
πολιτεύματος.

ΓΙ’ αυτό και σημαντική είναι η γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Αρείου
Πάγου ότι το δικαίωμα αυτό δεν αίρεται…

ΟΥΤΕ για τις ενέργειες δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών «όταν
μάλιστα φαίνονται υπερβολικές ή και άστοχες».

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μία γνωμοδότηση ­ ομόφωνη μάλιστα ­ που ξεπερνά τη στενή
αντίληψη ότι για τις πράξεις των δικαστικών λειτουργών δημόσια κριτική δεν
νοείται…

ΜΙΑ αντίληψη, δηλαδή, που στο παρελθόν έθετε στο απυρόβλητο τις
δικαστικές ενέργειες ακόμα και αν προκαλούσαν το δημόσιο αίσθημα…

ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΣ έντονες αμφισβητήσεις για την ορθότητά τους.

ΚΑΙ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο φόβος της δίωξης απέτρεπε την
κριτική…

ΣΤΗΝ ουσία αναιρούσε τον αυτονόητο, σε μία ελεύθερη δημοκρατική
κοινωνία, δημόσιο έλεγχο.

ΚΑΙ αξιοσημείωτη ­ όσο και καίρια ­ είναι η αναφορά της γνωμοδότησης
στην υποχρέωση δικαστών και εισαγγελέων να διαφυλάσσουν το κύρος τους…

ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΣ κάθε ανάμειξη σε πολιτικές διαμάχες.

ΗΤΑΝ καιρός να αντιμετωπισθεί με τη σύγχρονη αντίληψη για την ελευθερία
της κριτικής και η δικαστική λειτουργία…

ΚΑΙ να τερματισθεί ένα ιδιότυπο καθεστώς σιωπής γύρω από πράξεις των
λειτουργών της.