ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα ευρώ

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Γ. Παλαιορούτας, Πινδάρου 5, Μαρούσι, γράφει:

«Σας γράφω αυτά τα λίγα, έτσι για να γίνεται κουβέντα και όχι γιατί θα
προτείνω κάτι που θα μας σώσει από τις επερχόμενες ανατιμήσεις εξαιτίας της
μεταβολής του νομίσματός μας από δραχμή σε ευρώ. Θεωρητικά, λοιπόν, θα έλεγε
κανείς ότι τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, αφού θα έρθουν στα χέρια μας τα
αντίστοιχα ποσά. Αντί δηλαδή να είναι δραχμές θα είναι ευρώ. Κι όμως, για τους
εξής λόγους, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα πληρώσουμε ακριβά την αψυχολόγητη
αυτή μετατροπή:

1. Οι στρογγυλεύσεις που θα ακολουθήσουν σε ευρώ, σχεδόν σε όλα
τα προϊόντα, αντιπροσωπεύουν σε δραχμές, συνολικά, μεγάλη αύξηση.

2. Ο εθισμός μας σε πολλά χιλιάρικα, με παράδοση πάνω από μισό
αιώνα, δύσκολα θα μας προσγειώσει στα λίγα ευρώ. Ψυχολογικά θα νιώσουμε
φτωχότεροι, γιατί συνηθισμένοι π.χ. να ‘χουμε στην τσέπη μας είκοσι χιλιάρικα
δραχμές, ξαφνικά θα βρισκόμαστε μόνο με 58,69 ευρώ! Η ποσοτική μείωση θα έχει
άμεση ψυχολογική επίδραση.

3. Αντιθέτως, μια χαμηλή τιμή εκπεφρασμένη σε 58 ευρώ, δεν μας βοηθά να
τα ξοδέψουμε με την ίδια φειδώ και σύνεση, που θα ξοδεύαμε τις 20.000 δραχμές!
Αν βέβαια το ευρώ το λέγαμε λίρα, ή… ευρωλίρα ίσως να μην είχαμε αυτά τα
ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία είναι απότοκα και φαινόμενα της ελληνικής
οικονομίας.

4. Αν πάλι, από κακή συνήθεια, θέλουμε να ‘χουμε στην τσέπη μας ή την
τσάντα μας ένα πεντακοσάρικο ευρώ, που θα πει 170 χιλιάδες δραχμές,
καταλαβαίνει κανείς με τι ευκολία και σπατάλη θα ξοδευτούν ή με τι χαρά θα
αρπαχτούν από τους τσαντάκηδες!

Απλά πράγματα και αναπόφευκτα, που όμως πολύ σύντομα θα τα αισθανθούμε στην
τσέπη μας πληρώνοντας… μικροποσά σε ευρώ, και μέχρι να συνηθίσουμε να
χειριζόμαστε το ευρώ, όπως τη δραχμή, ο πληθωρισμός θα τσιμπήσει προς τα πάνω
και η ποιότητα ζωής μας θα βουτήξει προς τα κάτω. Άσε που θα μας λιγοστέψουν
και οι εκατομμυριούχοι!

Είθε τα γεγονότα να με διαψεύσουν».

Ο Γιάννης Βακάμης, Κουκούλι Ζαγορίου, γράφει:

«Παρακολουθώ, εδώ και καιρό στην τηλεόραση να βάζουν τα σημεία, “κατάλληλο”,
“κατάλληλο με τη γονική συναίνεση”, ακατάλληλο κ.λπ. Όμως, η λέξη “ακατάλληλο”
είναι πολλές φορές χαρακτηρισμός για να δεις μια καλή ταινία, ενώ το
“κατάλληλο” είναι βλακεία.

Σκέφτηκα λοιπόν και κάνω την πρόταση: Εκτός από το κατάλληλο κ.λπ. να μπει και
κάποιος χαρακτηρισμός, καλό, πολύ καλό κ.λπ. ή χαζό, πολύ χαζό, βλακώδες κ.λπ.
με ένα, δύο, τρία αστεράκια. Έτσι ο καθένας θα ξέρει τι βλέπει, κι αν θέλει να
βλέπει βλακείες ας τις βλέπει. Τι θα πετύχουμε με αυτό; Θα ντρέπεται κανένας
να βλέπει ταινίες ή σειρές που χαρακτηρίζονται βλακώδεις.

Ίσως πέσει, βέβαια, η ακροαματικότητα αυτών των σειρών ή των ταινιών και θα το
σκεφτούν αυτοί που πλουτίζουν πουλώντας μας βλακείες.

Τώρα ποιος θα τις χαρακτηρίσει αυτές τις σειρές ή τις ταινίες, δεν ξέρω».