Τι ήθελε να πει ο ποιητής…

Όταν ο κ. Κ. Σημίτης ανέφερε ­ στο τέλος της συνέντευξής του στη ΝΕΤ ­ ότι θα
ανοίξει ο ίδιος το ζήτημα της διαδοχής του μετά τις επόμενες εκλογές (τις
οποίες, ειρήσθω εν παρόδω, προσδιόρισε για το 2004, αλλά όταν το έλεγε στα
χείλη του είχε σχηματιστεί το γνωστό αχνό χαμόγελο που δεν προδιαθέτει για…
εκρήξεις ειλικρίνειας ), σε όλη την Ελλάδα απόρησαν. Γιατί το έκανε;

Όρκο δεν θα πάρουμε γιατί το έκανε. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ο διάλογος που
είχε αμέσως μετά με δύο στενούς του συνεργάτες, οι οποίοι τού επισήμαναν ότι η
αναφορά του στο «άνοιγμα της διαδοχής» ήταν λανθασμένη.

Λοιπόν, ο Πρωθυπουργός εξήγησε ότι είχε καθαρό στο μυαλό του εδώ και χρόνια,
ότι δεν επρόκειτο να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος
επέλεξε να παραμείνει έως το τέλος στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, παρά την ηλικία του
και τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.

Α, είναι και το άλλο ­ ο κ. Κ. Σημίτης θεωρεί ότι τα ζητήματα της αλλαγής
ηγεσίας σε ένα κόμμα δεν πρέπει να «δραματοποιούνται». Διαλέγετε και παίρνετε…

Αυτήν τη φορά έλειπε το «αν»

«Στις επόμενες εκλογές θα είμαι επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ» ­ ίσως τη θυμάστε τη
φράση από τη συνέντευξη Σημίτη στη ΝΕΤ. Και όσοι διαθέτετε ισχυρή μνήμη, ίσως
θυμάστε ακόμα ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πρωθυπουργός διαβεβαιώνει για
κάτι τέτοιο τους τελευταίους μήνες…

Η προηγούμενη διαβεβαίωσή του είχε δοθεί σε συνεδρίαση του Εκτελεστικού
Γραφείου του ΠΑΣΟΚ, όταν ύστερα από σχετική πρόταση του κ. Β. Βενιζέλου, ο κ.
Κ. Σημίτης είχε πει ότι θα είναι επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος και στις
επόμενες εκλογές. Τότε όμως είχε βάλει και ένα «αν» ­ μία προϋπόθεση…

Ποια ήταν η προϋπόθεση; Μα, η επανεκλογή του από το επόμενο συνέδριο του
ΠΑΣΟΚ ­ έχει προσδιοριστεί για τον επόμενο Μάρτιο. Γιατί δεν την έθεσε και
προχθές το βράδυ; Αναζητήσατε την απάντηση στους συμβιβασμούς στην τελευταία
σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής.