ΡΙΠΕΣ Η επέτειος

ΓΙΟΡΤΗ ή ημέρα μνήμης η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου;

ΤΟ ερώτημα κατέληξε ­ καθώς τα χρόνια έχουν περάσει ­ σε δίλημμα…

ΠΛΑΣΤΟ, όμως, γιατί η επέτειος είναι και το ένα και το άλλο.

ΣΑΝ γιορτινό εγερτήριο ξέσπασμα ελευθερίας ξεκίνησε και αγκαλιάστηκε
τότε η φοιτητική αντιστασιακή κινητοποίηση…

ΜΕ τα συνθήματα για δημοκρατία, παιδεία, εθνική ανεξαρτησία…

Σ’ ΕΝΑΝ τόπο με πολίτες φιμωμένους και έμφοβους μπροστά στην
τρομοκρατία του δικτατορικού καθεστώτος.

ΚΑΙ σε τραγωδία ­ με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες ­ τη
μετέτρεψαν οι «εθνοσωτήρες» των τανκς και των βασανιστηρίων…

ΑΛΛΑ έμελλε να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους εκείνης ­ της ζοφερής
στη σύγχρονη ιστορία μας ­ «κυριαρχίας του γύψου».

ΕΤΣΙ απλά, δίχως πανηγυρικούς μεγαλοστομίας, έχει νόημα ο επετειακός
γιορτασμός.

ΚΑΙ όσοι μετρούν πόσοι σήμερα ­ σε σχέση με δύο δεκαετίες πριν ­
μετέχουν στην καθιερωμένη πορεία για να συμπεράνουν πως «το Πολυτεχνείο
ξεχάστηκε»…

ΚΑΝΟΥΝ το λάθος να πιστεύουν πως η μνήμη έχει σχέση με αριθμητικούς
λογαριασμούς…

ΚΑΙ όχι με αναφορά ­ όπως ο καθένας αισθάνεται ­ στην Ιστορία.

ΚΑΙ αυτονόητο είναι πως η 17η Νοεμβρίου δεν προσφέρεται ούτε για
καπηλεία ούτε για στρεβλώσεις που αμαυρώνουν τον γιορτασμό…

ΑΛΛΩΣΤΕ η μνήμη μένει ζωντανή όταν ο σεβασμός απέναντι στο γεγονός
αποκρούει τις όποιες απόπειρες εκμετάλλευσής του.