ΡΙΠΕΣ Έλεος!

ΑΝ ήταν επαγγελματίες στην ωριμότητά τους, ο χρόνος εργασίας τους ­
κατ’ αναλογία ­ θα έφθανε τις δεκατέσσερις ώρες την ημέρα επί εξαήμερο…

ΕΙΝΑΙ, όμως, δεκαεξάχρονοι και δεκαεπτάχρονοι μαθητές του Λυκείου και
εργάζονται δώδεκα ώρες την ημέρα επί επταήμερο…

ΔΙΧΩΣ σε αυτόν τον χρόνο να υπολογίζονται οι ώρες μετακίνησης από το
σπίτι στο σχολείο και στο φροντιστήριο και αντίστροφα.

ΟΓΔΟΝΤΑ ώρες δουλειάς την εβδομάδα ­ όπως αποκάλυψαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ» ­
για τα παιδιά των τελευταίων τάξεων του Λυκείου είναι ένα απάνθρωπο ρεκόρ…

ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ στις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου οι ώρες του σχολείου είναι
περισσότερες απ’ ό,τι στη χώρα μας…

ΑΛΛΑ όπου το αναγκαίο σ’ εμάς φροντιστήριο ­ «θεσμός» δεκαετιών ­ είναι
άγνωστο.

ΚΑΙ αυτό το «επίτευγμα» της ελληνικής εκπαίδευσης το χρωστάμε σε ένα
σύστημα που φορτώνει τα παιδιά με πολλές άχρηστες γνώσεις από βιβλία συχνά
κακογραμμένα…

ΚΑΙ τα εισάγει ­ ολοένα και από μικρότερη ηλικία ­ σε μια ανελέητη
κούρσα ανταγωνισμού για να περάσουν στο Πανεπιστήμιο.

ΟΙ έφηβοι τρέχουν στα φροντιστήρια γιατί στο σχολείο δεν γίνεται
αναλυτική και σε βάθος διδασκαλία…

ΕΝΩ η λεγόμενη ενισχυτική βοηθά ­ δεν έχουν παρά να ρωτήσουν οι
αρμόδιοι ­ μόνον τους αδύνατους μαθητές να τα βγάλουν πέρα στην τάξη.

ΕΦΗΒΟΙ – «δουλοπάροικοι» δίχως ελεύθερο χρόνο για στοιχειώδη
ψυχαγωγία…

ΚΑΙ παιδιά του Δημοτικού με ελάχιστα ­ αυτό πια… ­ περιθώρια
παιχνιδιού.

ΕΛΕΟΣ.