|
|
«Η τακτική του Χρήστου ήταν εξαιρετική, τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά
μου για τη βοήθεια που μου έδωσε. Με αυτό το χρυσό έκανα πραγματικότητα το
όνειρο της ζωής μου, που ήταν να κατακτήσω τρία χρυσά σε Ολυμπιακούς Αγώνες»,
δήλωσε ο τρις, πλέον, Ολυμπιονίκης, μετά τον θρίαμβο στο Σίδνεϊ
|
Ο Κάχι Καχιασβίλι πάλεψε σαν λαβωμένο λιοντάρι και τελικά δεν νίκησε τον Πολωνό αντίπαλό του με τη δύναμη, αλλά με το μυαλό
|
Ο Κάχι Καχιασβίλι, όπως πάντα ψύχραιμος και με αυτό το ήρεμο ύφος που τον
διακρίνει, χάιδευε το χρυσό μετάλλιο που είχε κρεμασμένο στο στήθος του.
Είναι το τρίτο κατά σειρά, μετά το χρυσό με την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων
Κρατών το 1992 στη Βαρκελώνη και το χρυσό με τη χώρα μας στην Ατλάντα το 1996.
Μέσα από τις σκέψεις του περνούσε συνέχεια ο Χρήστος Ιακώβου, ο αφανής ήρωας
όλης αυτής της προσπάθειας, που με την τακτική του ανάγκασε τον Πολωνό να
πετάξει λευκή πετσέτα και να αποσυρθεί πρώτος.
«Ήταν πολύ έξυπνη τακτική από τον κόουτς και ειλικρινά δεν ξέρω πού θα
σταματάγαμε με τον Πολωνό, αφού και οι δύο προπονητές ανέβαζαν τα κιλά.
Δυστυχώς, με ενόχλησε πάλι το πόδι και γι’ αυτό ήμουν επιφυλακτικός, αλλά είχα
μία προσπάθεια περισσότερη και είχαμε συμφωνήσει με τον Χρήστο, αν ο Πολωνός
σήκωνε κάποιο βάρος, να επιχειρούσα και εγώ να το κάνω», τόνισε ο Κάχι, που
εκτός από μία μίνι συνέντευξη που παραχώρησε σε ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι,
απαντούσε κυρίως σε ερωτήσεις ξένων εφημερίδων που, φυσικά, γνώριζαν πως
γινόταν ο τρίτος άνθρωπος στην ιστορία της άρσης βαρών που κατακτά τρία χρυσά
μετάλλια σε διαφορετικές Ολυμπιάδες.
«Ήταν το όνειρό μου από μικρό παιδί και γι’ αυτό πάλευα τόσα χρόνια. Μόνο
τρεις αθλητές, ο Ναΐμ, ο Πύρρος και εγώ το έχουμε πετύχει και είναι σίγουρα
μεγάλη υπόθεση. Δεν είμαι άπληστος και τρία χρυσά είναι αρκετά. Απλά, επειδή
ζω μέσα στον αθλητισμό και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να είμαι
στους αθλητικούς χώρους, θα προσπαθήσω και στην Αθήνα το 2004 να πάρω ένα
τέταρτο χρυσό μετάλλιο. Βέβαια, έχουμε καιρό μέχρι τότε. Μην ξεχνάμε πως θα
είμαι και 35 ετών. Αυτήν τη στιγμή, πάντως, το μόνο που θέλω, είναι να
ξεκουραστώ και στη συνέχεια να σκεφτώ για το μέλλον».
|
Ο Κάχι Καχιασβίλι στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου. Για άλλη μια φορά μας έκανε όλους υπερήφανους
|
Λίγο πιο δίπλα ο Χρήστος Ιακώβου, φανερά χαρούμενος, απολάμβανε το ελληνικό
τσιγαράκι του (και όχι το πατροπαράδοτο πούρο που συνηθίζεται σε αυτές τις
περιπτώσεις). Η αποστολή του είχε στεφθεί με επιτυχία και ιδιαίτερα η γλυκιά
γεύση του φινάλε είχε φαρδιά πλατιά την δική του υπογραφή, αν και ο ίδιος,
σεμνός όπως πάντα, αρνήθηκε πως το… μισό μετάλλιο τού ανήκει, ενώ ξεκαθάρισε
πως δεν ξέρει σκάκι…
«Το μετάλλιο ανήκει μόνο στον αθλητή και σε κανέναν άλλο. Αυτός είναι για να
σηκώνει τα κιλά και εμείς απλά για να βοηθάμε. Σκάκι; Όχι δεν ξέρω, απλά
πολλές φορές πρέπει να κάνουμε τη στρατηγική μας.
Πήρε προβάδισμα
Ο Κάχι μπήκε δυνατά στο ζετέ, σήκωσε από την αρχή 220 κιλά και πήρε το
προβάδισμα. Όμως, τον ενόχλησε ο τραυματισμός που τον ταλαιπωρούσε εδώ και
καιρό και έτσι ήταν δύσκολο να σηκώσει πιο πάνω. Βέβαια, αν ο Πολωνός τον
πέρναγε, τότε θα δοκίμαζε 100% και άλλη προσπάθεια. Είμαι ευχαριστημένος γιατί
πήραμε τα μετάλλια που είχαμε και στην Ατλάντα χωρίς δύο μεγάλους μας αθλητές
που ήταν άτυχοι, τον Τζελίλη και τον Κόκκα. Ας κάνουν υπομονή για το 2004»,
είπε ο Χρήστος Ιακώβου, ο… πατέρας όλης αυτής της όμορφης παρέας που ζήσαμε
αυτές τις ημέρες στο Σίδνεϊ. Μια αγαπημένη οικογένεια που βγάζει, εκτός από
επιτυχίες, και πολύ κέφι.
Περίπου 50-70 Έλληνες αψήφησαν τον κακό καιρό (αν και η βροχή είχε σταματήσει
την ώρα που βγήκε ο Καχιασβίλι έξω) και περίμεναν υπομονετικά σχεδόν μιάμιση
ώρα τον Κάχι, τον οποίο και αποθέωσαν, ενώ ο πρωταθλητής μας μοίραζε αυτόγραφα
και έβγαζε φωτογραφίες με τους ομογενείς.
«Τους ευχαριστώ όλους, όπως και όλους τους Έλληνες που είναι κοντά μου. Αυτό
το μετάλλιο το αφιερώνω στους ανθρώπους που με έχουν βοηθήσει τόσο πολύ για να
φτάσω έως εδώ. Δεν τους ξεχνώ», τόνισε ο Κάχι που δείχνοντας πόσο μεγάλος
άνθρωπος είναι (εκτός από αθλητής) πήγε στα αποδυτήρια αμέσως μετά την
παραίτηση του Πολωνού, τον αγκάλιασε, τον ασπάστηκε και του ευχήθηκε καλή επιτυχία.
«Ο Κολέτσκι είναι μεγάλος αθλητής και αν υπολογίσει κανείς πως είναι μόνο 19
χρόνων, το μέλλον του ανήκει. Στενοχωρήθηκε πάρα πολύ, γιατί κι αυτός ήθελε να
κερδίσει αλλά ήμουν και πιο τυχερός, ενώ ίσως έπαιξε ρόλο και η καλύτερη
προπόνηση που είχα κάνει. Αξίζει μεγάλο σεβασμό και είναι από τα μεγαλύτερα
ταλέντα», τόνισε ο Κάχι, ενώ ο Πολωνός του ανταπέδωσε τα καλά λόγια και του
επιφύλαξε και μία έκπληξη: «Ο Κάχι δεν θα ανησυχήσει ξανά για μένα, αφού από
τα 94 κιλά θα ανέβω στα 105, συνεπώς δεν θα είμαστε αντίπαλοι στην Αθήνα»,
είπε.
Μήπως, όμως, ανέβει και ο Κάχι; Τότε το πρόβλημα θα το έχει ο Πολωνός…
Σε μια γωνιά, με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά, ο Πύρρος Δήμας. «Δεν
μπορούσα να το χάσω αυτό. Πήγαμε όλοι πολύ καλά και αξίζουν συγχαρητήρια»,
τόνισε ο Πύρρος που από χθές όλη την ημέρα γυρίζε με κάτι φαγώσιμο στα χέρια.
«Ίσως, αν ζυγιζόμουν τώρα από 84 να έχω ήδη πάει στα 90», έλεγε γελώντας.
Άλλωστε, έχει πει πως μάλλον θα ανέβει κατηγορία, άρα είναι σχεδόν έτοιμος.
Ματ με μία κίνηση
|
|
Το μαγικό Σαββατοκύριακο του ελληνικού αθλητισμού στο Σίδνεϊ έκλεισε με την
πιο γλυκιά γεύση για όλους τους Έλληνες. Η ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου στο
Κονβέρσιον Σέντερ για τη νίκη του Κάχι Καχιασβίλι στα 94 κιλά ήταν το κερασάκι
στην τούρτα και ήρθε λίγη ώρα μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους
κρίκους από τον Δημοσθένη Ταμπάκο.
Ο γίγαντας των 94 κιλών σήκωσε και πάλι τα περισσότερα κιλά από όλους,
ισοφαρίζοντας το εκπληκτικό ρεκόρ των Σουλεϊμάνογλου και Δήμα με τρία χρυσά
μετάλλια σε διαφορετικές ολυμπιάδες.
Ο Καχιασβίλι αιφνιδιάστηκε κάπως στο αρασέ από τον Ιρανό Κουρούς Μπατζερί που
“πετάχτηκε” ξαφνικά και με χαρακτηριστική άνεση σήκωσε τόσο τα 180 όσο και τα
187.5, χωρίς όμως να τα καταφέρει στα 190. Ο Κάχι που είχε ξεκινήσει από τα
180, προχώρησε πιο συντηρητικά στα 185, αλλά δεν μπόρεσε να σηκώσει τα 187.5,
μένοντας δεύτερος πίσω από τον Ιρανό, ο οποίος πάντως δεν έδειχνε να μπορεί να
τον συναγωνιστεί στο ζετέ, αφού είχε δηλώσει ξεκίνημα στα 207.5, άσχετα εάν
τελικά (βλέποντας πως είναι σε καλή μέρα) ξεκίνησε από τα 215.
Πόλεμος νεύρων
|
|
Στο ζετέ ο πρωταθλητής μας άφησε σχεδόν όλους να δοκιμάσουν και μετά έβαλε την
μπάρα στα 220, σηκώνοντάς την με άνεση και δείχνοντας ποιο είναι το αφεντικό.
Πήρε σημαντικό προβάδισμα και όπως εξελίχθηκε δεν χρειάστηκε να ξανασηκώσει
άλλο βάρος. “Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που κερδίζω με μία προσπάθεια
στη μία κίνηση” παραδέχτηκε και εκεί οφείλει τα εύσημα στον Χρήστο Ιακώβου. Ο
ομοσπονδιακός προπονητής μας βλέποντας τον Ιρανό να μένει στα 215 (και 402.5
στο σύνολο), τον Ρώσο Πετρόφ να παραμένει επίσης στο ίδιο βάρος, κατάλαβε πως
μοναδικός αντίπαλος ήταν ο Πολωνός όπως και αποδείχθηκε, όταν με την πρώτη του
προσπάθεια σήκωσε 222.5 στο ζετέ και έπιασε τον Κάχι στα 405 κιλά στο σύνολο,
χάνοντας όμως λόγω βάρους.
Άρχισε ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με τους αθλητές να αφήνουν το ένα
βάρος μετά το άλλο, αν και ο ένας (Κάχι) πονούσε στο πόδι και ο άλλος
(Κολέτσκι) στον ώμο. Η μπάρα κάποια στιγμή μπήκε στα 232.5, αφού ο Κάχι άφησε
και τα 230 (!) και ήταν η σειρά του Πολωνού. Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα των
αποδυτηρίων και οι Έλληνες που ήταν απ’ έξω σε μικρή απόσταση άρχισαν να
πανηγυρίζουν. Ο Πολωνός είχε δηλώσει πως δεν θα κάνει τρίτη προσπάθεια. Ο Κάχι
αποσύρθηκε και αυτός παρά το γεγονός πως η μπάρα έμεινε στα 232.5 για
ισοφάριση παγκόσμιου ρεκόρ. Δεν υπήρχε λόγος να ζοριστεί ο Κάχι.
Η κατάταξη: 1) Καχιασβίλι 405 (185+220), 2) Κολέτσκι (Πολωνία) 405
(182.5+222.5), 3) Πετρόφ (Ρωσία) 402.5 (180+222.5), 4) Μπατσερί (Ιράν) 402.5 (187.5+215).
