Διαγραφή και ευγένεια

Εχετε, ασφαλώς, διαβάσει για τον προβληματισμό που αναπτύσσεται στο ΚΚΕ
γύρω από τις συμμαχίες που πρέπει να κάνει το κόμμα. Και θα ξέρετε ότι στη
μάχη των αντίθετων απόψεων έπεσε και μια διαγραφή, αυτή του Αντώνη Ντερέκου,
πρώην μέλους του Οικονομικού Τμήματος της Κ.Ε., διότι εξέφρασε και δημοσίως τη
διαφωνία του. Ε, λοιπόν, χθες ο κ. Ντερέκος έδωσε συνέχεια. «Με διέγραψε μία
ομάδα αγενών, που έφτασαν στην απίστευτη εντολή απαγόρευσης εισόδου μου στο
κτίριο του Περισσού την επομένη της διαγραφής μου, όταν θέλησα να πάρω από το
γραφείο μου προσωπικά είδη και σημειώσεις, αλλά και να αποχαιρετήσω, ως φίλος
πλέον, όπως είχα πρόθεση και υποχρέωση, όλους εκείνους που συνεργάσθηκα
χρόνια»… Καλά όλα αυτά, αλλά απ’ ό,τι θυμάμαι, μετά τη μεταπολίτευση ­ άσε
παλαιότερα ­ τις διαγραφές όλων των κομμάτων μόνο ευγένεια δεν τις συνόδευε.
Πολλές φορές έπεφτε και ξύλο…