ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το 2004

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:
«Το τεράστιο περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος της Ολυμπιάδας του
2004 δικαιώνει όσους εξαρχής είχαμε υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να
διεκδικήσει τη διοργάνωσή της. Θα καταστραφούν πολύτιμοι κοινόχρηστοι
χώροι, για να γεμίσει η Αθήνα με νέες τσιμεντένιες εγκαταστάσεις, που
μελλοντικά θα καταστούν παντελώς άχρηστες. Και όλα αυτά χάριν ενός
“εθνικού γοήτρου”, δηλαδή μιας νέας “Μεγάλης Ιδέας”!! Για παράδειγμα, ένα
τμήμα του Κτήματος Βεΐκου στο Γαλάτσι θα θυσιαστεί για να κτιστεί γήπεδο πινγκ
πονγκ. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ στη χαρακτηριστική περίπτωση του
Σχινιά, όπου θα παραβιαστεί κατάφωρα το δικαίωμα του πολίτη στην
ποιότητα ζωής.
Ο Σχινιάς χαρακτηρίζεται από μία σπάνια ποικιλία οικοσυστημάτων, όπως ο
υγρότοπος και το δάσος κουκουναριάς (σε αμμοθίνες). Επιπλέον, η πλούσια
βιοποικιλότητα της περιοχής περιλαμβάνει 176 είδη πουλιών και πολλά σπουδαία
είδη χλωρίδας. Σε αυτήν την οικολογικά σημαντική και ήδη
επιβαρημένη περιοχή (π.χ. από ταβέρνες, μπαζώματα, αγώνες μότο-κρος κ.λπ.)
σκέφτηκε η Ομάδα Σχεδιασμού των έργων της Ολυμπιάδας να χωροθετήσει το
Ολυμπιακό Κέντρο για κανό, κωπηλασία και σλάλομ. Οι εγκαταστάσεις θα
περιλαμβάνουν τεχνητές λίμνες για την κωπηλασία μήκους 2.500 μ., έναν
τριώροφο και έναν τετραώροφο πύργο αφετηρίας και τερματισμού, εγκαταστάσεις
σίτισης και φιλοξενίας αθλητών και προσωπικοτήτων, γυμναστήριο και σάουνα,
ελικοδρόμιο, βενζινάδικο, κερκίδες για 10.000 θεατές, χώρους στάθμευσης
πούλμαν και αυτοκινήτων και πολλές άλλες εγκαταστάσεις ασύμβατες προς
τον χαρακτήρα του Σχινιά.
Επίσης, προβλέπεται αεροψεκασμός σε περιπτώσεις ανάγκης (δηλαδή όταν τα
κουνούπια τσιμπάνε τους αθλητές), επιδρομή μέσων μαζικής μεταφοράς στο
πευκοδάσος, καθώς και κατασκευή ταβερνών και άλλων χώρων εξυπηρέτησης
των θεατών, που μετά το τέλος του θεάματος θα κατακλύζουν ολόκληρη την περιοχή
ρυπαίνοντας. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι η Πολιτεία βάφτισε τη σχετική
τοποθεσία “εθνικό οικολογικό πάρκο”!!
Όμως ευθύνη για την περιβαλλοντικά καταστροφική κληρονομιά, που απειλεί να
αφήσει η Ολυμπιάδα του 2004 στην Αττική, δεν φέρει μόνο η ελληνική πλευρά,
αλλά και η ΔΟΕ. Μάλιστα, ενώ η ΔΟΕ είναι διατεθειμένη να ασκήσει πιέσεις προς
τις διοργανώτριες πόλεις για θέματα εμπορικών δικαιωμάτων και τηλεοπτικών
μεταδόσεων, φαίνεται αρκετά απρόθυμη να ασκήσει την επιρροή της για
ζητήματα περιβαλλοντικής προστασίας και ποιότητας ζωής. Όπως έχει σήμερα η
κατάσταση, θα πρέπει οι αρμόδιοι φορείς να επανεξετάσουν τον σχετικό φάκελο,
προκειμένου να βρεθούν κατάλληλες εναλλακτικές χωροθετήσεις (π.χ. Υλίκη), όσο
ακόμη υπάρχει χρόνος».













