ΕΙΠΑΝ

Μάριος Πλωρίτης:

(στο «Βήμα της Κυριακής»)

«Δεν κατάλαβα γιατί ο Μακαριώτατος μνημόνευσε μια ρήση, που την πιστώνει στον
Ζήσιμο Λορεντζάτο, ενώ ανήκει στον Γάλλο αξιωματούχο του ΙΣΤ’ αιώνα, Francois
Olivier, έγινε όμως πασίγνωστη χάρη στον Montaigne. Η εν λόγω ρήση λέει: “Όσο
πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού τόσο πιο πολύ δείχνει τον πισινό της”. Δεν είναι
άκρως επικίνδυνη η μνεία αυτής της φράσης, όταν εκφέρεται από έναν υψηλότατα
ιστάμενο;».

Κώστας Γείτονας:

(ο πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής, στο Mega)

«Οι ορθόδοξοι να ρίχνουμε λάδι στα καντήλια και όχι στη φωτιά».

Τόνια Αντωνίου:

(το μέλος του Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ, στο «Έθνος της Κυριακής»,
για τη διεύρυνση του κόμματος)

«Αν είναι να περισυλλέγουμε επαγγελματίες της πολιτικής όπου τους βρούμε, δεν
έχουμε να κερδίσουμε πολλά».

Γιάννης Λούλης:

(ο πολιτικός αναλυτής, στον «Ελεύθερο Τύπο»)

«Ο κ. Σημίτης επελέγη διότι θεωρείται αρκετά ικανός διαχειριστής, ηγέτης
χαμηλών τόνων και, σύμφωνα με εκείνο που θέλει ο μεσαίος χώρος, πολιτικός που
δεν… θυμίζει πολιτικό. Πρωτίστως ως τεχνοκράτης και δευτερευόντως ως
πολιτικός, ο κ. Σημίτης κερδίζει τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις».

Σταύρος Θωμαδάκης:

(ο πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, στο «Κεφάλαιο»)

«Δεν μπορείς να είσαι αξιόπιστος επόπτης ή δικαστής και υποψήφιος
κατηγορούμενος ανά πάσα στιγμή. Ζητάμε τη νομοθετική προστασία από την
Πολιτεία, ώστε να μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας».

Λιάνα Κανέλλη:

(η βουλευτής του ΚΚΕ, στον Άλφα Νιουζ 98,7)

«Τον τελευταίο καιρό έχουμε πήξει στους εθνικούς στόχους. Ποιος τους θέτει
αυτούς τους στόχους και, το σημαντικότερο, ποιος πληρώνει το μάρμαρο;
Προχωράμε με την Ολυμπιάδα, μας προκύπτουν οι ταυτότητες ως εθνικός στόχος.
Αρχίζω να αισθάνομαι ότι ανήκω σε έθνος κουρελού».

Αθανάσιος Γιαννόπουλος:

(ο βουλευτής Φθιώτιδας της Ν.Δ., στον «Τύπο της Κυριακής»)

«Όλοι μπορούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να πίνουν πρωινό καφέ με τον
αρχηγό. Ο καφές χάνει το άρωμά του όταν πολυκαιρίζει. Ο πρόεδρος δεν έχει
ανάγκη κανέναν να αναγορεύεται μαϊντανός ή Ηρακλής του».