ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ούτε δραχμή

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Βασίλης Γαλανάκης, Οικονόμου εξ Οικονόμων
10-12, Νέα Σμύρνη, γράφει:

«Σου γράφω για το θέμα Διστόμου, Αρείου Πάγου κ.λπ.: Κατάγομαι από τα Κανάλια
Καρδίτσας. Το 1943, 15 Αυγούστου, οι Γερμανοϊταλοί με 14 βομβαρδιστικά
καταστρέψανε πάνω από 140 σπίτια. Είχαμε δε τραυματισμούς και θύματα, πάνω από
40 ανθρώπους. Και αυτό έγινε λόγω της μεγάλης κίνησης λόγω εορτασμού της
Παναγίας και της παρελάσεως των ΕΑΜιτών – ΕΛΑΣιτών, καθ’ ότι το χωριό
ευρίσκετο υπό διοίκηση του ΚΚΕ. Μεταξύ των κατεστραμμένων σπιτιών και το δικό
μου, διώροφο, πέτρινο. Βγήκαμε από μέσα μόνο με τα ρούχα που είχαμε πάνω μας,
για πολλά χρόνια ζούσαμε στον αχυρώνα.

Ουδεμία βοήθεια πήραμε από οποιονδήποτε. Από ό,τι γνωρίζω, οι Ιταλοί κάτι
δώσανε, αλλά οι κρατούντες της εποχής δεν μας δώσανε ούτε δραχμή».

Ο Μαν. Λαμπίρης, Ναυπλίου 21, Π. Φάληρο, γράφει:

«Η ευαισθησία του Μίκη όπως την παρουσιάσατε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” τη
Δευτέρα 21-1-2000 είναι πρωτόγνωρη και συνεπώς αποδίδει καρπούς για όσους την
έχουν ανάγκη. Περισσότερο αποδίδει όταν συνεπικουρείται και απ’ τη δική σου
πένα που είναι καθαρή ­ τσεκουράτη, κρύβοντας ευγένεια ­ πολιτισμό και
συναίσθημα, που στην εποχή μας λείπει από τους ισχυρούς που λαμβάνουν
αποφάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως, θα ήθελα να σε πληροφορήσω πως στη θέση του
νεαρού Έλληνα του Πόντου υπάρχουν χιλιάδες γηγενείς που έχουν πέσει θύματα της
πολιτείας και διαφόρων κυκλωμάτων. Η πολιτεία μας, η οποία έχει μείνει στους
χάρτες – αεροφωτογραφίες του 1935 και όσοι άλλοι εμπλέκονται, εκμεταλλεύονται
μέχρι και σήμερα τον πόνο και την αγωνία χιλιάδων ανθρώπων για την απόκτηση
μιας καλύβας, έστω και εκτός σχεδίου.

Είμαι ένας απ’ αυτούς, με πρόστιμο 6.500.000 δρχ. και 22.000.000 χωρίς
προσαυξήσεις. Είχα αγοράσει νόμιμα το 1987 (εκτός σχεδίου). Σου στέλνω φύλλο
της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως που αφορά τα πρόστιμα. Είναι ένας νόμος που
δημιούργησε περισσότερα προβλήματα αντί να δώσει λύσεις. Ψηφίστηκε το 1985 και
τροποποιήθηκε το 1992, το 1996 και ξανά το 1997 προς το χειρότερο, στέλνοντάς
μας όλους στην Εφορία. Πρόκειται για το Προεδρικό Διάταγμα 267 του 1998».