ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα πτυχία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιώργος Κατσάνος, Ελευθερίας 19, Ναύπακτος,
γράφει:

«”Διάβασε, να πάρεις ένα χαρτί…”. Αυτή είναι η προτροπή των περισσότερων
γονέων προς τα παιδιά τους. Αυτό είναι το όνειρο των ελληνικών οικογενειών.
Θέλουν να δουν τα παιδιά τους μ’ ένα “χαρτί” στο χέρι, μ’ ένα πτυχίο. Το
ενδιαφέρον τους επικεντρώνεται στο πώς θα πάρουν το Απολυτήριο Λυκείου και στο
πώς θα μπουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Αυτό το “ευλογημένο” πτυχίο
αποκτά… θαυματουργική δύναμη. Θέλουν το Απολυτήριο Λυκείου, μήπως βρουν
κάποια δουλειά για να ζήσουν. Θέλουν το πτυχίο Πανεπιστημιακής Σχολής για να
αποκατασταθούν επαγγελματικά. Μήπως κι αυτό είναι σίγουρο;

Το τι θα μάθουν τα παιδιά πολύ λίγο τους ενδιαφέρει. Στόχος δεν είναι η
μόρφωση, αλλά το “χαρτί”. Τι γίνεται όμως μετά το πτυχίο; Ποιος νοιάζεται για
το μετά; Αυτό το βλέπουν ως κάτι το μακρινό. Όμως είναι πολύ κοντά και γρήγορα
θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα. Μερικοί από τους νέους που
δεν θα μπουν σε κάποια σχολή, ατενίζουν τη φοιτητική “μετανάστευση”. Θα
τρέξουν στο εξωτερικό να αγοράσουν γνώση. Θα φέρουν απ’ εκεί το “πτυχίο”. Η
χώρα μας μαζί με το Ιράν είναι πρώτες σε “εξαγωγή φοιτητών”. Οι πτυχιούχοι του
εξωτερικού αποτελούν το 15% των φοιτητών.

Όλοι τρέχουν για το “χαρτί”. Όσοι απ’ αυτούς θα το πάρουν, θα ξανατρέξουν για
να βρουν δουλειά. Εκεί θα συναντήσουν το μεγάλο εμπόδιο. Θα το υπερπηδήσουν
όλοι; Ασφαλώς όχι. Η πόρτα εργασίας για τους περισσότερους θα μένει…
ερμητικά κλειστή.

Κάποτε υπήρχε αναντιστοιχία πτυχίου και αγοράς εργασίας. Σήμερα καμαρώνουμε
πτυχιούχους ανέργους. Τα πτυχία έγιναν… κάδρα διακοσμητικά ή μπήκαν στο
αρχείο.

Όταν η Πολιτεία δίνει πτυχία, πρέπει να τα αξιοποιεί κιόλας. Καλή είναι η
μόρφωση. Ποιος αντιλέγει; Όμως, πώς θα ζήσουν οι σημερινοί πτυχιούχοι;
“Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει”, λέει ο θυμόσοφος ελληνικός λαός.

Ο ένας στους πέντε αποφοίτους Πανεπιστημίου είναι χωρίς δουλειά. Επίσης ο ένας
στους δύο ανέργους έχει τελειώσει το Λύκειο. Οι πτυχιούχοι άνεργοι ξεπερνούν
το 22% των ανέργων της χώρας. Το γνωστό τραγούδι “Πάρ’ το Λίζα και κάν’ το
κορνίζα” (εννοεί το πτυχίο), ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση. Μέχρι πότε θα
ξεγελάμε τα παιδιά με ψεύτικες υποσχέσεις για εργασία;».