ΜΑΤΙΕΣ Το… φλουρί!

Τους τα γράφεις, τους τα ξαναγράφεις, τους τα λες, τους τα ξαναλές, αλλ’ αυτοί
αγρόν αγοράζουν: μολονότι υπολογίζουν ότι τη νύχτα της Παρασκευής θ’
ανηφορίσουν προς την Ακρόπολη γύρω στο ένα εκατομμύριο άνθρωποι, Έλληνες και
ξένοι, ακόμη δεν έχουν αποφασίσει πού θα σταματάνε τα αυτοκίνητα και με ποιο
τρόπο, τελικά, όλο αυτό το ­ τεράστιο ­ πλήθος, θα φτάσει ώς τον «Διόνυσο»,
αλλά και το Θησείο, όπου θα γίνουν οι βασικές εκδηλώσεις για τη «χιλιετία»…

­ Το άλλο; Κατήγγειλα, από αυτή τη στήλη, ότι κάποιοι φρόντισαν να…
εξωπετάξουν από το πρόγραμμα της γιορτής συνθέτες, όπως ο Μαρκόπουλος, ο
Ξαρχάκος, ο Λεοντής, ο Λοΐζος, ο Κουγιουμτζής, ο Μούτσης, ο Σπανός, ο
Χατζηνάσιος, ο Κραουνάκης, ο Πλέσσας, ο Μικρούτσικος, ο Νικολόπουλος κ.ά. και
ερμηνευτές του ύψους του Νταλάρα, της Αλεξίου, της Πρωτοψάλτη, του Πάριου, του
Μητσιά, της Γαλάνη, της Μοσχολιού, της Μαρινέλλας, του Πουλόπουλου, της
Γλυκερίας και τόσων άλλων. Και, φυσικά, όπως το περίμενα άλλωστε, δεν πήρα
καμιά απάντηση από τους οργανωτές…

Αντίθετα, μου τηλεφώνησε ο Μίκης Θεοδωράκης, για να μου πει πως έχω «απόλυτα
δίκιο». Δίκιο μου έδωσαν και δεκάδες άλλα πρόσωπα, με τα οποία κουβέντιασα γι’
αυτό το θέμα. Και ο Μανόλης Γλέζος μου τόνισε: «Είναι ανάγκη, σ’ αυτή τη
μεγάλη εκδήλωση, να παρουσιαστούν όλες οι πτυχές του πολιτισμού μας. Και
ιδιαίτερα η μουσική μας. Το δημοτικό τραγούδι, το ρεμπέτικο, το λαϊκό, το
ελαφρό και, ασφαλώς, το έντεχνο λαϊκό, του Μαρκόπουλου, του Ξαρχάκου, του
Γκάτσου κ.λπ.». Την Μπέτυ Παπαζώη, όμως, δεν την απασχολούν αυτά τα πράγματα.
Την απασχολεί, όπως διάβασα στο δισέλιδο κομμάτι της Κάτιας Πετροπούλου στα
«ΝΕΑ» (22/12), το… φλουρί που θα ‘ χει η βασιλόπιτα! Αντιγράφω: «Ο Πρόεδρος
της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, αλλά και ο δήμαρχος, θα είναι εκεί και δεν θα
υπολείπονται στην επιθυμία των κοινών θνητών ­ τέτοια μέρα ­ να είναι αυτοί οι
τυχεροί του φλουριού ­ έμπνευσης της Ελισάβετ Παπαζώη, που κρατείται ως
εφτασφράγιστο μυστικό ­ της βασιλόπιτας που θα κοπεί κατά το έθιμο»!!!

Στο ίδιο ρεπορτάζ, διαβάζω, ότι «η ηγεσία του τόπου, πολιτική, πνευματική και
κοινωνική, σύνολο 700 άτομα, έχει προσκληθεί στο επίσημο δείπνο του
“Διόνυσου”, το οποίο αποφασίστηκε να έχει τη μορφή μπουφέ». Και στον νου μου
έρχεται, αμέσως, κάποιος φίλος μου, που τρελαίνεται για τα κοσμικά. Και,
φυσικά, όλες αυτές τις μέρες, τηλεφωνεί, παρακαλεί και γλείφει, αν γίνεται,
για να εξασφαλίσει μια πρόσκληση για το φαΐ στο όρθιο, με το πιάτο στο χέρι,
δίπλα στους επιφανείς…

Η παρέα μου και εγώ θα γιορτάσουμε το… «Αντιμιλένιουμ»: θα μαζευτούμε, από
νωρίς, στο ζεστό σπίτι ενός φίλου, θα φάμε, θα δούμε από το μπαλκόνι τα
φωτιστικά «κόλπα» στην Ακρόπολη και, ύστερα, άλλοι μεν θα φτιάξουν καρέ για
πόκα και άλλοι θα κατηφορίσουν στην Πανεπιστημίου, όπου θα σμίξουν με άλλους
φίλους, για να γλεντήσουν παραδοσιακά με μπουζούκι, με κιθάρα, με τραγούδι και
με χορό, ώς το πρωί…