Πήγε, όπως συνηθίζει συχνά, να δει την αγαπημένη του ομάδα τον Παναθηναϊκό.
Όμως έζησε εφιαλτικές στιγμές καθώς φίλαθλοι του Ολυμπιακού, από τον Βόλο, τον
επιβίβασαν με το ζόρι στο λεωφορείο. Τον πήραν μαζί τους έως την Στυλίδα όπου
τον εγκατέλειψαν αιμόφυρτο.
|
Στη Λαμία. Οι συλληφθέντες για την απαγωγή και τον ξυλοδαρμό τού Γιάννη Ηλιόπουλου, οδηγούνται στον εισαγγελέα
|
Όπως είπε αργότερα στους αστυνομικούς της Λαμίας ο 27χρονος υπάλληλος του ΟΤΕ
Ιωάννης Ηλιόπουλος, οι οπαδοί τον έβαλαν με τη βία στο λεωφορείο, έσβησαν
τσιγάρα σε διάφορα σημεία του σώματός του, τον χαράκωσαν με μαχαίρι, ενώ του
έκοψαν και τα μαλλιά. Όταν άρχισε να καταρρέει, τον εγκατέλειψαν ημίγυμνο
κοντά στην Στυλίδα όπου τον βρήκαν διερχόμενοι οδηγοί στις 3 τα ξημερώματα.
Η Αστυνομία έστησε μπλόκα και λίγο αργότερα εντόπισε το λεωφορείο, στο οποίο
επέβαιναν τουλάχιστον 50 άτομα. Ο Ηλιόπουλος αναγνώρισε 8 από αυτούς που τον
κακοποίησαν, οι οποίοι συνελήφθησαν και θα απολογηθούν αύριο στον ανακριτή.
Πρόκειται για φανατικούς οπαδούς του Ολυμπιακού, οι οποίοι έχουν τον δικό τους
σύνδεσμο «Θύρα 7», του οποίου ηγούνται δύο από τους συλληφθέντες.
Μέχρι χθες το βράδυ δεν είχε ξεκαθαριστεί τι ακριβώς προηγήθηκε του
επεισοδίου. Σύμφωνα με τους οπαδούς του Ολυμπιακού, μία ομάδα νεαρών, μεταξύ
των οποίων και ο 27χρονος, επιτέθηκε στο πούλμαν, δεν εξήγησαν όμως πώς
βρέθηκε στη Στυλίδα. Ο ίδιος ο Ηλιόπουλος αρνείται να μιλήσει για το
περιστατικό από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται, ευτυχώς χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.
Από τα μέλη της «Θύρας 7» συνελήφθησαν οι: Γιάννης Βαϊόπουλος, 27 χρόνων,
Βασίλης Ξέρας, 25 χρόνων, μόνιμοι λοχίες του Στρατού, Χρήστος Ανατολής, 35
χρόνων και Γιώργος Ηγούμενος, 22 χρόνων, επικεφαλής του συνδέσμου, και οι
Κώστας Πανάγος 27 χρόνων, Δημήτρης Τσαγκάρης, 23 χρόνων, Γρηγόρης Ντάγγαλος,
52 χρόνων, και ο οδηγός του λεωφορείου Στέλιος Καρυωτάκης.
Το περιστατικό χαρακτηρίστηκε από όλους ως ένα ακραίο φαινόμενο, όμως είναι
από αυτά τα οποία εμφανίζονται συχνά τον τελευταίο καιρό. «Η ομάδα δίνει την
αίσθηση της δύναμης, εξασφαλίζει την ανωνυμία και μειώνει τα αισθήματα
ενοχής», λέει ο κ. Λεωνίδας Κύβελος, ψυχολόγος, ο οποίος επισημαίνει ότι «τα
άτομα αυτά είναι ικανά να σκοτώσουν».
Από την πλευρά του ο κ. Αντώνης Μαγγανάς, καθηγητής Εγκληματολογίας στο
Πάντειο Πανεπιστήμιο, επισημαίνει ότι οι μη αυστηρές ποινές βοηθούν στο να
γίνονται επεισόδια: «Μολονότι οι αποφάσεις σχεδόν πάντα είναι καταδικαστικές,
οι ποινές που επιβάλλονται εκτιμώνται μάλλον ως ήπιες. Το φαινόμενο όμως έχει
πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, αφού οι συμπλοκές επεκτείνονται σε θερμά σημεία
όπου συναντώνται οι φίλαθλοι, εκτός αθλητικών χώρων».
Για αποτρόπαια μορφή φανατισμού κάνει λόγο ο κοινωνιολόγος κ. Μπάμπης
Στέρτσος, ο οποίος επισημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί «συνήθως επιζητούν οι
ίδιοι τις ακραίες συνθήκες για να εκτονωθούν και τα εξιλαστήρια θύματα είναι ο
τρόπος για να ανακαλύψουν την ταυτότητά τους».
«Αφού με ποδοπάτησαν και στη συνέχεια διά της βίας με επιβίβασαν στο πούλμαν,
ο οδηγός ξεκίνησε και όπως άκουσα είχε προορισμό τον Βόλο. Αφού μού έβγαλαν τα
παπούτσια, την μπλούζα, μου αφήρεσαν το κινητό, δύο χρυσές αλυσίδες, 15.000
δραχμές, άρχισαν να με ξυλοκοπούν στο κεφάλι, στα γεννητικά μου όργανα και σε
όλο μου το σώμα. Με ένα μαχαίρι μού έκοψαν τα μαλλιά και με χαράκωσαν σε
διάφορα σημεία του σώματός μου. Με έκαιγαν με αναμμένα τσιγάρα και με
αναπτήρες. Στη συνέχεια με φωτογράφησαν». Έτσι περιγράφει ο 27χρονος φίλαθλος
την περιπέτειά του στην κατάθεσή του στην Αστυνομία.
Ο Ηλιόπουλος, αφού αναφέρει ότι επιθυμεί την ποινική δίωξη των υπευθύνων,
περιγράφει στους αστυνομικούς την στιγμή της εγκατάλειψης: «Σε όλη την
διαδρομή με βασάνιζαν και ύστερα από ταξίδι τριών ωρών και λόγω προβλήματός
μου στον πνεύμονα, με έπιασαν σπασμοί και δύσπνοια. Αυτοί φοβήθηκαν ότι
πεθαίνω και φώναξαν στον οδηγό να σταματήσει. Στη συνέχεια με κλωτσιές επειδή
δεν μπορούσα να περπατήσω με πέταξαν κάτω από το λεωφορείο και αφού με έσυραν
περίπου για 30 μέτρα με ξυλοκόπησαν και με εγκατέλειψαν»…
«Την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και την απόδοση δικαιοσύνης» αυτά
είναι τα μόνα που ζητάει η Ράνια Ηλιοπούλου, σπουδάστρια, για τους βασανιστές
τού αδελφού της. Στο διαμέρισμα της οδού Σωκράτους 2, μόνη, αφού οι γονείς της
έχουν ήδη φύγει για τη Λαμία, ακούει με προσοχή τις ειδήσεις. Έχει ήδη
επικοινωνήσει νωρίτερα με τον 27χρονο Γιάννη τηλεφωνικώς.
Ήρεμο παιδί, χωρίς εχθρούς, που δεν είχε προκαλέσει ποτέ φασαρίες και
προβλήματα. Έτσι τον περιγράφει μη μπορώντας να κρύψει την μεγάλη έκπληξή της
από αυτό που του συνέβη.
«Ποτέ δεν είχε δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα. Δεν είχε εχθρούς. Είναι ένα
φυσιολογικό παιδί της εποχής του. Κοιτάζει μόνο τη δουλειά του και την
οικογένειά του. Δεν είχε μπλέξει. Είμαστε σαστισμένοι από το γεγονός».
Η μεγάλη του αγάπη είναι ο Παναθηναϊκός. «Δεν μπορούμε να τον θεωρήσουμε όμως
φανατικό. Δεν ήταν αυτό που λέμε άρρωστος με την ομάδα. Πήγαινε καμιά φορά στο
γήπεδο, χωρίς όμως ποτέ να έχει δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα», τονίζει.
