ΜΑΤΙΕΣ Η ξεφτίλα

Πίστευα ότι οι «μεγάλες δυνάμεις» στην Ευρώπη είναι η Γερμανία, η Βρετανία, η
Ρωσία και η Γαλλία. Πίστευα, επίσης, ότι μοναδική υπερδύναμη είναι η Αμερική.
Πρόκειται περί πλάνης. Μεγάλη δύναμη ή μάλλον υπερδύναμη, αφού οι πάντες
κάθονται προσοχή μπροστά της, είναι η… Τουρκία! Η χουντική Τουρκία των
πασάδων και των βεζύρηδων, των θαλασσοδανείων, των πολιτικών της ρεμούλας και
της διαφθοράς, των βασανιστηρίων, των χιλιάδων φυλακών και των εκατομμυρίων
φουκαράδων, που εξακολουθούν να ζουν σε τρώγλες, λέγοντας το ψωμί – ψωμάκι. Η
Τουρκία βαρύνεται με τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ποντίων και τώρα των
Κούρδων, γράφει στα παλιά άρβυλα των στρατηγών της όλες τις διεθνείς συμβάσεις
για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατέχει, εδώ και 25 χρόνια, τη
μισή σχεδόν Κύπρο, που άρπαξε με τη φωτιά και το μαχαίρι, τρομοκρατεί, ως
Βεληγκέκας, όλες τις γειτονικές της χώρες και, παρά ταύτα, ούτε ένα «άι
σιχτίρ» δεν έχει ακούσει ακόμη από κανένα!

Η υπόθεση Οτζαλάν δείχνει, νομίζω, καθαρά πόσο πολύ την λογαριάζουν οι
Ευρωπαίοι ­ και όχι μόνο: ο ηγέτης των Κούρδων έφυγε από τη Συρία ­ τον
έδιωξαν ­ και επιδιώκοντας να σπρώξει το «κουρδικό ζήτημα» στο κέντρο του
παγκοσμίου ενδιαφέροντος, να φωνάξει, δηλαδή, «υπάρχουμε κι εμείς σ’ αυτή τη
γη», πήγε στη Ρωσία και κατόπιν στην Ιταλία. Αμέσως, οι Τούρκοι, άρχισαν τις
απειλές και αξίωσαν από τους Ιταλούς να τους παραδώσουν τον «τρομοκράτη». Οι
Ιταλοί, δεν τον παρέδωσαν. Κάποια στιγμή, όμως, πιεζόμενοι, τον έδιωξαν κι
αυτοί. Κι από εκείνη την ώρα ο αντάρτης – σύμβολο του κουρδικού αγώνα
βρίσκεται, συνεχώς, μέσα σ’ ένα αεροπλάνο που πετάει από ‘δώ και από ‘κεί,
αλλά δεν μπορεί να προσγειωθεί πουθενά, γιατί έτσι θέλει… ο κ. Ετσεβίτ!

Διαβάζω: «… Ο Λευκορώσος πρεσβευτής Λεπέγκο εκλήθη στο τουρκικό υπουργείο
Εξωτερικών για να διαβεβαιώσει ότι η χώρα του δεν παρέχει προστασία στον
Οτζαλάν. Έως και 12 πρεσβευτές, από διάφορες χώρες (Ρωσία, Ν. Ζηλανδία,
Ιαπωνία, Σουδάν, Ν. Αμερική κ.ά.), έχουν παρουσιασθεί στο υπουργείο, στο
πλαίσιο των προσπαθειών της Τουρκίας να αποτρέψει την παροχή ασύλου στον
Κούρδο ηγέτη»!

Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Ίσαμε πότε, χώρες δημοκρατικές, προηγμένες,
πανίσχυρες, θα στέκονται σαν ψαρωμένα φαντάρια μπροστά στην Άγκυρα; Εντάξει,
τεράστια αγορά η Τουρκία για τα γερμανικά κ.λπ. προϊόντα και πολύτιμη φίλη των
Αμερικανών, αλλά και η ξεφτίλα έχει κάποιο όριο! Δήλωσε ο Οτζαλάν («Το Βήμα»,
7/2): «Αποτελεί προσβολή στον πολιτισμό της ανθρωπότητας το γεγονός ότι δεν
υπάρχει κανένα πολιτισμένο κράτος στον κόσμο, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης,
που να μην είναι φοβισμένο στην ιδέα της φιλοξενίας του ηγέτη ενός λαού, που
υφίσταται γενοκτονία». Άδικο έχει;