ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Φανατισμός…

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Γιώργος Κατσάνος, Ελευθερίας 19, Ναύπακτος,
γράφει: «Εκκλησιαστικά ζητήματα: ο έλεγχος της οικονομικής διαχείρισης. Οι
θέσεις του Αρχιεπισκόπου. Καταλήψεις ναών για να υποστηριχθεί κάποιος
ιεράρχης, εναντίον κάποιου άλλου. Φτάσαμε στο σημείο συμπλοκών κληρικών και
λαϊκών με την εκκλησιαστική περιουσία, τη Συνθήκη Σένγκεν, τις νέες
ταυτότητες, το 666 κ.ά.

Έτσι οι χριστιανοί χωρίζονται κατά περιόδους σε διαφορετικά στρατόπεδα.
Μάχονται με σθένος για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους. Θεωρούν τους
αντίθετους χειρότερους και από τους εχθρούς της φυλής μας. Ο θρησκευτικός
φανατισμός σ’ όλο του το μεγαλείο! Καλλιεργείται και φουντώνει χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

Βλέποντας αυτά τα γεγονότα, ήρθε στο μυαλό μου μια συνέντευξη του Μητροπολίτη
Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας, Νεκταρίου, στο “ΒΗΜΑ” της 13-7-1997.
Πρόκειται για έναν ιεράρχη πρωτοπόρο σε κοινωνικές δραστηριότητες και
βραβευμένο με το ειδικό βραβείο Ιπεκτσί.

Θα δανειστώ κάποια κομμάτια από αυτή τη συνέντευξη, τα οποία νομίζω ότι δίνουν
απαντήσεις σε πολλά από τα παραπάνω ζητήματα:

“… Δεν λύνονται τα προβλήματα με συλλαλητήρια και ασχημίες, ούτε όταν
προκαλούμε την κοινωνία”.

“… Η Εκκλησία δεν πρέπει ν’ αναμειγνύεται στα πολιτικά πράγματα. Πρέπει να
μετέχει στα κοινά, να έχει λόγο για τα μεγάλα εθνικά θέματα, αλλά να μένει
μακράν της πολιτικής. Οσάκις ανεμείχθη έκανε κακό και στο έθνος και στον εαυτό της”.

Παρόμοια ήταν και η άποψη του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ: “Η Εκκλησία
ούτε πολιτεύεται ούτε αντιπολιτεύεται”.

“… Όταν οι επίσκοποι είναι φτωχοί, η Εκκλησία είναι πλουσία” και συνεχίζει:
“πιθανώς να συμβαίνει και το αντίστροφο”.

Τι μπορεί να προσθέσει ή να αντιτάξει κανείς στα παραπάνω σοφά λόγια του
σεβαστού ιεράρχη; Απλώς να επαναλάβουμε: Όχι στον θρησκευτικό φανατισμό. Είναι
ό,τι πιο καταστροφικό για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό. Μακάρι να μας
φωτίσει ο Θεός και να μας δείξει τον σωστό δρόμο!».