ΡΙΠΕΣ Η συνάντηση

ΚΑΙ πρόοδος μεν δεν επετεύχθη ­ πώς, άλλωστε; ­ στα ελληνοτουρκικά…

ΠΟΙΟΣ όμως θα αμφισβητήσει τη σημασία και τη χρησιμότητα που έχει…

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ πρωτοβουλία για τη Διαβαλκανική ως ένα πρώτο βήμα για την
προσέγγιση των χωρών της περιοχής;

ΚΑΙ όπως κανείς δεν ανέμενε πως η διάσκεψη αυτή θα απέληγε σε
διευθέτηση της ελληνοτουρκικής κρίσης…

ΕΤΣΙ ­ και τώρα και στο μέλλον ­ τα δεδομένα και η λογική υπαγορεύουν
μέτρο στην αισιοδοξία…

ΠΟΛΥ περισσότερο όταν γνωστό είναι πως η τουρκική πολιτική ηγεσία τελεί
υπό άγρυπνη στρατιωτική κηδεμονία…

ΚΑΙ πως το όποιο «καλό κλίμα» δημιουργείται σε παρόμοιες συναντήσεις…

ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΤΑΙ την επομένη από προκλήσεις και παραβιάσεις…

ΚΑΙ γρήγορα διαλύεται εφόσον δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες ενέργειες.

Η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ, τώρα, του Πρωθυπουργού ότι «οι γνωστές θέσεις
επανελήφθησαν» από τις δύο πλευρές…

ΒΕΒΑΙΩΣ οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η συνομιλία με τον Τούρκο ομόλογό του
ελάχιστα απέδωσε…

Η ΣΤΑΣΗ όμως που τήρησε ο κ. Σημίτης ασφαλώς βοηθά να κατανοηθεί ­ απ’
όλους ­ το αδιαπραγμάτευτο των ελληνικών θέσεων στα κρίσιμα ζητήματα κυριαρχίας…

ΓΙΑ τα οποία, ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, η κυβέρνηση είχε
κατηγορηθεί ­ ούτε λίγο ούτε πολύ ­ ως «ενδοτική».

ΘΑ ήταν πράγματι ευχής έργο να είχε σημειωθεί πρόοδος…

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όμως, επιβεβαιώθηκε πως ο δρόμος είναι μακρύς ­ και μάλλον
εκτός της εμβέλειας ευχών.