[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Καυτό θα είναι το επόμενο δίμηνο για το περιεχόμενο της τσέπης των Νεοελλήνων
το 1998, καθώς η κυβέρνηση προετοιμάζεται για την οικονομική πολιτική της
επόμενης χρονιάς που θα ανακοινωθεί επίσημα τον Οκτώβριο.

ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ στα κυβερνητικά επιτελεία θα γίνεται επεξεργασία στοιχείων και
σεναρίων για την οικονομική πολιτική, που θα κινείται απαρέγκλιτα στα πλαίσια
του προγράμματος σύγκλισης, κάτι δηλαδή που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για
παροχές ή χαλαρώσεις.

Μια πρώτη προσέγγιση του προβλήματος έγινε χθες στο Μέγαρο Μαξίμου. Επιδίωξη
της κυβέρνησης είναι πληθωρισμός για το 1998 της τάξης του 3% και ό,τι αυτό
συνεπάγεται.

(Σελ. 39).

* Από την πλευρά της και η Ν.Δ. φιλοδοξεί από το φθινόπωρο να αναβαθμίσει τον
πολιτικό της ρόλο και να αποτελέσει πειστική αντιπολίτευση. Και για τον λόγο
αυτό προωθεί ανασυγκρότηση των κομματικών της οργανώσεων, αλλά και βελτίωση
των μηχανισμών ελέγχου της κυβέρνησης και της πολιτικής της.

Προς τον σκοπό αυτό η ηγεσία της Ν.Δ. σκέπτεται να συγκροτήσει ένα είδος
ολιγομελούς «σκιώδους κυβέρνησης» με τη δημιουργία έξι τομέων εργασίας με
επικεφαλής επώνυμα στελέχη, ώστε αυτά να βρουν ρόλο και να εκτονωθούν οι
εσωκομματικές πιέσεις και δυσθυμίες.

Μόνο που θα πρέπει να σπεύσει, διότι στη Βουλή άρχισαν ήδη να εκδηλώνονται οι
πρώτες ανταρσίες πρωτοκλασάτων στελεχών της. Πώς το έλεγε ο Μάνος ­ βάλε όλους
στο γήπεδο πρόεδρε, γιατί από τον πάγκο φωνάζουν…

(Σελ. 13).

*Κατά τα άλλα, η Αθήνα παρακολουθεί προβληματισμένη τις πολιτικές εξελίξεις
στην Τουρκία και τη «μάχη» επιρροής στην οποία έχουν αποδυθεί τα διάφορα
κέντρα εξουσίας.

Αφορμή για τον προβληματισμό αυτό αποτελεί η δραστηριότητα του Μπ. Ετσεβίτ,
που προβάλλει «αδιάλλακτο» εθνικιστικό προσωπείο και έρχεται έτσι σε αντίθεση
με την «ήπια» γραμμή που επιδιώκει, τουλάχιστον σ’ αυτήν τη φάση, ο Μ. Γιλμάζ.

Μάλιστα στην Αθήνα επισημαίνεται η αντίφαση θέσεων και τακτικής ανάμεσα στον
πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης, στην προσέγγιση όχι μόνο
της εξωτερικής πολιτικής γενικότερα, αλλά ειδικότερα στις ελληνοτουρκικές
σχέσεις και το Κυπριακό.

(Σελ. 7).

*Την ίδια στιγμή, το Σκοπιανό επανήλθε αιφνιδιαστικά στην επικαιρότητα με
αφορμή δηλώσεις που αποδόθηκαν στον υπουργό Εξωτερικών κ. Πάγκαλο για το θέμα
του ονόματος και την αντίδραση μακεδονικών οργανώσεων από τη Θεσσαλονίκη, οι
οποίες ζήτησαν μέχρι και την παραίτηση του υπουργού.

Στην πραγματικότητα όμως ­ και ανεξάρτητα από τις υπόγειες διεργασίες ­ ο κ.
Πάγκαλος σε συνέντευξή του σε αμερικανική εφημερίδα δεν είχε κάνει καμία
αναφορά στο θέμα του ονόματος και απλώς είχε ταχθεί υπέρ της ταχείας επίλυσης
αυτής της εκκρεμότητας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, υπάρχει συμφωνία Αθήνας – Σκοπίων για το όνομα, το
οποίο στηρίζεται στη βάση «Δημοκρατία της Μακεδονίας – Σκόπια».

*Όμως ενδοκυβερνητικά προβλήματα φαίνεται να προκαλούν οι αποφάσεις και οι
σκέψεις για τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης και
ειδικότερα αυτής που αφορά τους Αλβανούς.

Παρά την κεντρική κυβερνητική απόφαση για τη ρύθμιση του θέματος με διακρατική
συμφωνία, κυβερνητικά και άλλα στελέχη εμφανίστηκαν χθες να υποστηρίζουν την
άποψη της άμεσης νομιμοποίησης.

(Σελ. 14).