|
|
|
|
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ: Την πρώτη επίσκεψη στις αλησμόνητες πατρίδες και
το προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά.
ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΩΣ ΦΥΛΑΧΤΟ: Την εικόνα της μητέρας του.
ΑΚΟΥΕΙ: Ελληνική και κλασική μουσική.
ΠΑΘΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕ: Την τελειότητα.
ΚΑΥΧΙΕΤΑΙ ΓΙΑ: Την ελληνική καταγωγή του.
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Και υλοποιεί!
ΕΧΕΙ ΩΣ ΤΕΛΙΚΟ ΟΡΑΜΑ: Την Ελλάδα με κεφαλαία.
ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ιστορία.
ΤΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ: Η υποκρισία και η αγνωμοσύνη.
ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙ ΜΕ: Τον πατέρα του που δεν πρόλαβε να γνωρίσει.
ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη ζωή.
Ο Θρασύβουλος Λαζαρίδης, για τέταρτη τετραετία δήμαρχος Καλαμαριάς,
ήταν ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Συνεδρίου του Ποντιακού Ελληνισμού που
πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ο κ. Λαζαρίδης πιστεύει ότι με το Παγκόσμιο
Συνέδριο τέθηκαν οι βάσεις ενότητας του ποντιακού Ελληνισμού και θεωρεί ότι οι
Ελληνοπόντιοι της πρώην ΕΣΣΔ πρέπει να μείνουν στις πατροπαράδοτες εστίες
τους. Για την Τοπική Αυτοδιοίκηση υπογραμμίζει ότι κατεστημένες νοοτροπίες
εμποδίζουν την αυτοτέλειά της, ενώ δεν αποκλείει να είναι υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
ΕΡ.: Ποιο το μήνυμα του Παγκόσμιου Συνεδρίου του Ποντιακού Ελληνισμού;
ΑΠ.: Ενότητα σκέψης και δράσης για τη συγκρότηση του μετώπου του οικουμενικού Ελληνισμού.
ΕΡ.: Υποστηρίζουν μερικοί ότι ήταν συνέδριο διάσπασης του ποντιακού στοιχείου;
ΑΠ.: Είναι συνέδριο ενότητας με τη μεγαλύτερη συμμετοχή απ’ όλα τα προηγούμενα συνέδρια.
ΕΡ.: Πρόεδρος του συνεδρίου χωρίς νόμιμες διαδικασίες εκλογής;
ΑΠ.: Απολύτως νόμιμες και επιβεβαιωμένες, εγγράφως, απ’ όλες τις ομοσπονδίες.
ΕΡ.: Τι επετεύχθη στο Δ’ Παγκόσμιο Ποντιακό Συνέδριο;
ΑΠ.: Μπήκαν οι βάσεις για την παγκόσμια ενότητα του ποντιακού Ελληνισμού και
για πρώτη φορά υπάρχει όργανο για την υλοποίηση των αποφάσεών του.
ΕΡ.: Ένα παράδειγμα ενότητας που βγήκε από το συνέδριο;
ΑΠ.: Υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας για ενωτικό οργανωτικό συνέδριο στην
Ουκρανία και τη Λιθουανία.
ΕΡ.: Πότε θα γίνει το ενωτικό οργανωτικό συνέδριο του ποντιακού Ελληνισμού;
ΑΠ.: Για μεν την Ουκρανία, τον Οκτώβριο. Για την Ελλάδα, μέχρι το τέλος του 1997.
ΕΡ.: Τι μήνυμα θέλετε να μεταδώσετε στους Έλληνες Πόντιους όπου γης;
ΑΠ.: Τώρα μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι. Χρειάζεται να συμβάλλουν όλοι.
ΕΡ.: Και σ’ αυτούς που δεν πήραν μέρος στο συνέδριο;
ΑΠ.: Η καρδιά μας είναι ανοιχτή. Ελάτε μαζί μας. Είναι χρέος!
ΕΡ.: Τι σας συγκίνησε στο φετινό συνέδριο;
ΑΠ.: Η σύμπνοια των συνέδρων απ’ όλα τα μέρη της γης και η σταθερή απόφαση για
ενιαία δράση.
ΕΡ.: Διαφέρει η αποκατάσταση του ποντιακού Ελληνισμού από τον εν γένει
Ελληνισμό της Διασποράς;
ΑΠ.: Σε αντίθεση με τους άλλους, οι Πόντιοι επιστρέφουν ως νεοπρόσφυγες στην
Ελλάδα. Οι πολιτικές αποκατάστασής τους όμως χρειάζονται βελτίωση.
ΕΡ.: Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων από την Τουρκία το άπαν;
ΑΠ.: Είναι μια καλή αρχή για οικοδόμηση της φιλίας ανάμεσα στις δύο χώρες.
ΕΡ.: Γιατί καθυστέρησε η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων;
ΑΠ.: Δεν τέθηκε καν ως τώρα στους διεθνείς οργανισμούς!
ΕΡ.: Ελληνοπόντιοι στις εστίες τους ή στη νέα πατρίδα;
ΑΠ.: Στις εστίες τους, για να αποτελέσουν ζωντανή γέφυρα φιλίας και
συνεργασίας με τους λαούς του Εύξεινου Πόντου.
ΕΡ.: Ποιο είναι το αδύνατο σημείο στην αποκατάσταση των παλιννοστούντων;
ΑΠ.: Η αδυναμία ισότιμης ένταξης και αξιοποίησης του δυναμικού των νεοπροσφύγων.
ΕΡ.: Τι σημαίνουν τα… ποντιακά ανέκδοτα;
ΑΠ.: Στις μηλιές που κάνουν μήλα πετούν πέτρες.
ΕΡ.: Μίλησαν για ρατσισμό κατά των προσφύγων. Υπάρχει;
ΑΠ.: Υπάρχουν σποραδικά φαινόμενα δυσφορίας, όχι όμως ρατσισμός.
ΕΡ.: Τι μένει αδικαίωτο από την πρώτη προσφυγιά των Ποντίων;
ΑΠ.: Η ηθική αποκατάσταση των θυμάτων μας στο βωμό της δημιουργίας του
κεμαλικού κράτους.
ΕΡ.: Καλαμαριά, πρωτεύουσα των προσφύγων;
ΑΠ.: Προσφυγοκόρη. Νέα μητρόπολη των προσφύγων και ιδιαίτερα των Ποντίων.
ΕΡ.: Τι ή ποιος εμποδίζει την ανεξαρτητοποίηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;
ΑΠ.: Κατεστημένες νοοτροπίες.
ΕΡ.: Η επιλογή «κομματικών» δημάρχων;
ΑΠ.: Τα κόμματα πρέπει να στηρίζουν συνδυασμούς, όχι να χρίζουν δημάρχους.
ΕΡ.: Υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης;
ΑΠ.: Δεν το αποκλείω αυτή τη φορά.
ΕΡ.: Από δήμαρχος… και υποψήφιος νομάρχης;
ΑΠ.: Το αρνήθηκα ήδη μια φορά.
