ΡΙΠΕΣ

ΩΣΑΝ τίποτε άλλο να μην έμενε για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα στη
λειτουργία της Δικαιοσύνης…

ΠΑΡΑ μόνον οξείες δηλώσεις που είτε θολώνουν τα νερά είτε και προκαλούν
τρικυμία στο… ποτήρι!

ΚΑΙ ο μεν πρόεδρος του Αρείου Πάγου διέπραξε το λάθος να ρίξει τις ευθύνες
στους δικαστές…

ΟΙ δε δικαστικές ενώσεις τον ακολούθησαν για να υποστηρίξουν το κοινώς γνωστό,
ότι εργάζονται κάτω από αντίξοες συνθήκες.

ΑΝΤΙ, δηλαδή, τόσο ο μεν όσο και οι δε να επιδιώξουν ένα διάλογο
εποικοδομητικό για την αντιμετώπιση των πανθομολογούμενων λειτουργικών
αδυναμιών της Δικαιοσύνης…

ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ στην εκατέρωθεν διατύπωση ενστάσεων με επιχειρήματα που πυροδοτούν
τον λάθος καβγά.

ΔΙΟΤΙ το φαινόμενο των δεκάδων χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων στα δικαστήρια δεν
οφείλεται ασφαλώς στην «ανωριμότητα και απειρία» των δικαστών…

ΑΛΛΑ και από την άλλη, το βαρύ έργο που επωμίζονται οι δικαστές κινούμενοι «σε
δαιδαλώδες νομοθετικό καθεστώς»…

ΔΕΝ παρέχει και άλλοθι για αυταπόδεικτες αβελτηρίες.

ΚΑΙ όπως ούτε ο δικαστικός συνδικαλισμός είναι ­ όπως ο κ. πρόεδρος φαίνεται
να πιστεύει ­ «η πέτρα του σκανδάλου»…

ΟΥΤΕ και οι νέοι θεσμοί ενίσχυσης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης μπορεί ν’
αποβούν χρήσιμοι, δίχως βαθύτερες εκσυγχρονιστικές αλλαγές στο σύστημα
απονομής της.

ΚΑΙ αν ουδείς υποστηρίζει ­ το αντίθετο μάλιστα ­ πως τα λιμνάζοντα νερά
πρέπει να μείνουν ως έχουν…

ΑΠΟΤΕΛΕΙ εντούτοις πλάνη «να φταίει ο γάιδαρος και να χτυπάμε το σαμάρι».