ΜΑΤΙΕΣ Οι Πόντιοι (2)

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ: ο πρόεδρος της Ν.Δ., κ. Καραμανλής, τόνισε στη Βουλή ότι το
Εθνικό Ίδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Αποδήμων και Παλιννοστούντων Ομογενών
Ελλήνων (ΕΙΥΑΠΟΕ) παίρνει 3,5 δισ. το χρόνο από το κράτος, κι απ’ αυτά τα
λεφτά ξοδεύει τα 2,5 δισ. για τους μισθούς των… υπαλλήλων του ιδρύματος! Και
έτσι είναι! Μόνο που ο κ. Καραμανλής παρέλειψε να σημειώσει ότι το ΕΙΥΑΠΟΕ
ιδρύθηκε και στελεχώθηκε από το… κόμμα του!

Μερικά ακόμη στοιχεία επ’ αυτού: Το 1991 οι υπάλληλοι του Ιδρύματος ήταν 229
και στα προγράμματα του ΕΙΥΑΠΟΕ εντάχθηκαν μονάχα 1.606 Πόντιοι. Το 1992 οι
υπάλληλοι έγιναν 400, ενώ στα προγράμματα εντάχθηκαν 5.304 πρόσφυγες. Το 1993
είχαμε 416 υπαλλήλους και στα προγράμματα 9.352 άτομα. Κι αποκεί και πέρα
σημειώνεται μικρή μείωση υπαλλήλων και μεγάλη αύξηση ατόμων, που εντάσσονται
στα προγράμματα (1994: 407 – 12.260 και 1995: 396 – 15.425).

Η περίοδος 1993-’96 είναι η πιο δημιουργική για το ΕΙΥΑΠΟΕ. Παράλληλα με τον
υπερτριπλασιασμό του αριθμού των δικαιούχων έχουμε μεγάλη βελτίωση των
συνθηκών διαβίωσης, σε ενοικιαζόμενα από το Ίδρυμα διαμερίσματα. Επίσης,
παραδίδονται σπίτια στους νέους οικισμούς που δημιουργήθηκαν. Το πιο σπουδαίο,
όμως, είναι ότι, έστω και δειλά, επιχειρείται αλλαγή της φιλοσοφίας και της
πολιτικής του Ιδρύματος προς ενεργητικότερες μορφές αποκατάστασης.

Αν και χάθηκε πολύτιμος χρόνος και σπαταλήθηκαν πολλά λεφτά, μπορεί το πράγμα
να πάρει την πάνω βόλτα. Απαραίτητες προϋποθέσεις, η αξιοπιστία του φορέα, η
διαφάνεια στις λειτουργίες του, η ενεργός συμμετοχή των ενδιαφερομένων και η
χρησιμοποίηση στελεχών από τον χώρο των Ποντίων στο Δ.Σ. του Ιδρύματος.

Οι πρόσφυγες απέδειξαν ότι διαθέτουν μεγάλες δημιουργικές δυνάμεις. Αυτές τις
δυνάμεις να τις αξιοποιήσει το Ίδρυμα. Αμέσως, κατά την άποψή μου, το ΕΙΥΑΠΟΕ,
σε συνεργασία με την κυβέρνηση, πρέπει να καθορίσει κλίμακα κινήτρων για την
εγκατάσταση προσφύγων σε διάφορες περιοχές της χώρας. Η κλίμακα αυτή πρέπει να
υπηρετεί αναπτυξιακές, οικονομικές, δημογραφικές και εθνικές ανάγκες.

Συγκεκριμένα, να επιλεγούν τρεις ζώνες: Θράκη, Αν. Αιγαίο και Μακεδονία. Και
να ορισθούν αντίστοιχα κίνητρα. Έτσι, όλοι οι πόροι θα διατίθενται για την
αποκατάσταση των προσφύγων και όχι για τη συντήρηση ενός πολυδάπανου και
γραφειοκρατικού μηχανισμού. Παράλληλα, θα εκλείψουν οι λογής μεσάζοντες. Το
πιο σημαντικό: όλοι θα γνωρίζουν τι ακριβώς δικαιούνται και δεν θα
δημιουργούνται προσδοκίες, με βάση τις επιθυμίες τους ή τις υποσχέσεις
αρμοδίων, αλλά και αναρμοδίων.