Οι Αμερικάνοι

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες Ο Πέτρος
Τζανουλίνος, Παρασκευοπούλου 109, Αθήνα, γράφει:

«Κάποτε είχα ένα φίλο
Ελληνοαμερικάνο, που έμενε μισό χρόνο στην Αμερική και μισό χρόνο στην Ελλάδα.
Συζητούσαμε για όλα τα επίκαιρα θέματα, απόφευγα, όμως, να μιλάω μαζί του
πολιτικά, γιατί δεν γνώριζα το πολιτικό του “πιστεύω”. Με έτρωγε, όμως, η
περιέργεια να μάθω “τι καπνό φουμάρει” και σε κάποια συνάντησή μας τόλμησα και
τον ερώτησα πλαγίως, λέγοντάς του: Δεν νομίζεις ότι για την επιβολή της
δικτατορίας το 1967 έβαλε το δακτυλάκι της, για να μην του πω τη χούφτα της, η
Αμερική; Εκείνος, ο πάντα ήρεμος, σε έντονο ύφος μου απάντησε: Η Αμερική είναι
υπερπατριωτική χώρα και υπερασπίζεται τα συμφέροντά της, όπου και να
βρίσκονται αυτά. Νομίζω ότι αυτό δεν είναι υποτιμητικό γι’ αυτήν. Τώρα, αν
στις διάφορες χώρες υπάρχουνε προδότες και κάνει τη δουλειά της, καλά κάνει.

Τα λόγια του φίλου μου, που δεν υπάρχει πια, θυμάμαι συχνά, διαπιστώνοντας
την αλήθεια των λεγομένων του. Δηλαδή, κανένα κράτος δεν έχει δική του
εξωτερική πολιτική, εκτός βέβαια εάν αυτή συμβαδίζει με τα συμφέροντα της
Αμερικής. Και να, μπροστά μου βλέπω την αγορά των αμυντικών πυραύλων S-300
στην Κύπρο. Είχε το θράσος η Κύπρος, χωρίς να ρωτήσει κανένα, να αλλάξει
τροφοδότη στην αγορά πολεμικού υλικού και παρά την απόφαση του ΟΗΕ, να ζητάει
την ανεξαρτησία της. Μέγα της σφάλμα. Εδώ δημιουργούνται σκόπιμα εστίες
πολέμου σε διάφορα μέρη του κόσμου, για να ενισχυθεί η τεράστια αμερικανική
πολεμική βιομηχανία και τώρα αλλάζουνε τροφοδότη εις βάρος της;

Να μου το
θυμηθείτε, θα ανασταλεί εντέχνως η αγορά των S-300. Μην ξεχνάμε, όμως, και το
κόλπο του… επικείμενου πολέμου μεταξύ δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ, δηλαδή Ελλάδας
και Τουρκίας (οι λαοί δεν έχουν τίποτα μεταξύ τους). Και για να
αντιμετωπίσουμε τον πιο πάνω κίνδυνο, το καταχρεωμένο κράτος μας διαθέτει,
αναγκαστικά, τεράστια ποσά. Αλήθεια, γιατί να διαθέτουμε τόσα δισεκατομμύρια
για την αντιμετώπιση της συμμάχου Τουρκίας; Τότε γιατί είμαστε στο ΝΑΤΟ; Μήπως
αποκλειστικά και μόνο για να στέλνουμε στρατό όπου κινδυνεύουν τα συμφέροντα
της Αμερικής; Επειδή είμαι αρκετά ηλικιωμένος, αυτό μου θυμίζει τον πόλεμο της
Κορέας. Υποχρεωθήκαμε, τότε, όλα τα σύμμαχα κράτη να στείλουμε στρατό, έστω
και εθελοντικό, στην Κορέα, στον πόλεμο που είχε ανοίξει η Αμερική».