Επικαλείται τις ελληνικές ρίζες του ως απάντηση σε όσους ήδη βάλλουν εναντίον του ότι προσδοκά χρηματικό όφελος πουλώντας γερμανικά κατοχικά αρχεία. Είναι ο Μπιλ Παναγόπουλος (Panagopoulos), ο ιδρυτής και πρόεδρος του οίκου δημοπρασιών Alexander Historical Auctions, που δημοπρατεί σήμερα, στο Κονέτικατ των ΗΠΑ, άγνωστα έως τώρα στο ευρύ κοινό προσωπικά έγγραφα του Γιόζεφ Γκέμπελς, υπουργού Προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ.

Στους επικριτές του, όπως τον αμερικανικό σύλλογο Εβραίων Επιζώντων του Ολοκαυτώματος, που ξεσηκώθηκαν θεωρώντας πως τα αρχεία αυτά – οι περισσότερες από 100 ερωτικές επιστολές, η πανεπιστημιακή διατριβή, δεκάδες ποιήματα και σχολικές εκθέσεις του Γκέμπελς – έπρεπε να βρίσκονται στη διάθεση των ιστορικών αντί στα «ράφια», ο 54χρονος ελληνοαμερικανός δημοπράτης πατά πάνω στη δική του καταγωγή για να επιχειρηματολογήσει, μέσω των «ΝΕΩΝ». «Ποιος είναι καλύτερος από τους Ελληνες για να εκτιμήσει τη σημασία της Ιστορίας μας, που πηγαίνει πίσω πάνω από τέσσερις χιλιάδες χρόνια; Εχουμε μουσεία σε όλη την Ελλάδα που διατηρούν κειμήλια από μεγάλες νίκες μας, αλλά και ήττες. «Καλή» ή «κακή», η Ιστορία είναι Ιστορία και πρέπει να διατηρηθεί για τις μελλοντικές γενιές. Οσα, λοιπόν, εμείς σήμερα προσφέρουμε προς πώληση ως οίκος δημοπρασιών ελπίζουμε πως θα συμβάλουν στη διατήρησή της, από τη στιγμή που θα καταλήξουν στα χέρια ιδρυμάτων και συλλεκτών. Χίλια χρόνια από τώρα, όταν ακόμη και τα τρισέγγονα των θυμάτων και οι επιζώντες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα έχουν φύγει από τη ζωή, όλα αυτά τα αρχεία και κειμήλια θα επιβιώνουν, θα πιστοποιούν το φοβερό αυτό παρελθόν», υποστηρίζει.

Οπως λέει, «ο πατέρας μου, ο Ευγένιος Παναγόπουλος, γεννήθηκε στην Αμφισσα αλλά μεγάλωσε στα μαρτυρικά Καλάβρυτα και στο Ξυλόκαστρο. Ηταν ένας αξιοσέβαστος εφοπλιστής, που δώρισε τρία πολεμικά πλοία στην Ελλάδα, έχτισε και δώρισε και το Αρχαιολογικό Μουσείο του Μαραθώνα. Δούλεψα μαζί του στη ναυτιλιακή επιχείρησή του μέχρι το 1994. Η μητέρα μου, η Μαίρη (Σαλαμίνα) Παναγοπούλου, γεννήθηκε στο Μόντρεαλ. Και οι δύο γονείς της, όμως, γεννήθηκαν στην Ελλάδα, ο πατέρας της στη Λέκα της Σάμου ενώ η μητέρα της στη Σπάρτη. Εγώ είμαι γεννημένος στη Νέα Υόρκη, ενώ τώρα κατοικώ στο Γκρίνουιτς του Κονέτικατ. Με τη γαλλίδα σύζυγό μου, τη Μαρτίν, έχουμε αποκτήσει τον Αλέξανδρο και τη Μαρίνα, σήμερα ηλικίας 21 και 18 ετών, αντίστοιχα», συστήνεται.

«Επαγγελματικά είμαι Αμερικανός, μέσα στην καρδιά μου όμως είμαι Ελληνας! Η Αμερική είναι μια χώρα μεταναστών, όπου όλοι είναι ακόμη δεμένοι με τις ρίζες τους, την πατρίδα τους», λέει και προσθέτει: «Και εγώ, κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα, αισθάνομαι να με καλωσορίζουν, νιώθω σαν να είμαι με την προέκταση της οικογένειάς μου. Οι Ελληνες είναι ένας παθιασμένος, ειλικρινής λαός, έχουν γνωρίσματα δηλαδή αξιοθαύμαστα. Εδώ στην Αμερική οι άνθρωποι είναι πολύ πιο επιφυλακτικοί, σχεδόν καχύποπτοι», εκτιμά.

Η συζήτηση μαζί του πάει στην επιχείρησή του. «Ας κάνουμε, λοιπόν, μια «προπαγάνδα» για την εταιρεία μου», λέει, χρησιμοποιώντας εντέχνως τη λέξη που παραπέμπει στον Γκέμπελς. Τον σημερινό βασικό «πρωταγωνιστή» της δημοπρασίας του, μίας από τις μόλις τρεις που διοργανώνει κάθε χρόνο, με έως και 2.000 δημοπρατούμενα αντικείμενα κάθε φορά. «Η εταιρεία μου, η Alexander Autographs, ιδρύθηκε το 1992, ενώ το 2010 συστάθηκε και η θυγατρική της, η Alexander Historical Auctions. Από την ίδρυσή τους, αυτοί οι δύο οίκοι δημοπρασιών έχουν πουλήσει σχεδόν 50.000 ενυπόγραφες επιστολές, έγγραφα, φωτογραφίες και στρατιωτικά είδη σε πελάτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ανάμεσά τους είναι και φημισμένα ινστιτούτα και πανεπιστήμια, πολλοί από τους σημαντικότερους συλλέκτες, συλλογές και ιδρύματα, που πλειοδότησαν σε δημοπρασίες που έτυχαν της παγκόσμιας προβολής από τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης»