Πλήθος μεθόδων προκειμένου να αποφευχθούν σφαγές σε σχολεία έχουν υιοθετήσει τόσο η Γερμανία όσο και οι ΗΠΑ, όμως όπως εκτιμούν οι ειδικοί το σημαντικότερο είναι η πρόληψη μέσα από την ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση μαθητών και καθηγητών.

Πολλοί Αμερικανοί μαθητές έχουν συνηθίσει πλέον να μπαίνουν στα σχολεία τους περνώντας από μηχάνημα εντοπισμού μεταλλικών αντικειμένων- εγκαταστάθηκε σε ευρεία κλίμακα έπειτα από τον θάνατο 12 μαθητών στο γυμνάσιο Κόλουμπαϊν, τον Απρίλιο του 1999, από δύο συμμαθητές τους. Σε πολλά αμερικανικά σχολεία επίσης έχουν τοποθετηθεί κάμερες ασφαλείας ενώ συχνά γίνονται ασκήσεις, σύμφωνα με τις οποίες όταν υπάρχει υπόνοια αναταραχής μέσα στο κτίριο, οι καθηγητές κλειδώνουν την πόρτα της κάθε τάξης και οι μαθητές προσπαθούν να κρυφτούν. Όμως η Εθνική Ένωση Πρόληψης Σχολικής Βίας στην οποία συμμετέχουν ειδικοί της εκπαίδευσης από όλους τους τομείς σε πρόσφατη έκθεσή της τονίζει πως όλα αυτά τα μέτρα δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν μια ανάλογη επίθεση σε σχολείο της Μινεσότα το 2005.

Η συμπεριφορά
«Ακόμα κι αν υιοθετήσουμε όλα τα μέτρα υψηλής τεχνολογίας που μπορούμε να φανταστούμε, στο τέλος καταλήγουμε πως εκείνοι που γνωρίζουν την περίεργη συμπεριφορά των δραστών εκ των προτέρων και μπορούν να λειτουργήσουν προληπτικά είναι οι μαθητές και οι καθηγητές», λέει ο εκπρόσωπος της Ένωσης, καθηγητής ψυχολογίας Σκοτ Πόλαντ. Όπως δείχνει μελέτη που έκανε το υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ σχετικά με 41 ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία, «όλοι οι δράστες λειτούργησαν προμελετημένα. Εάν οι υπεύθυνοι είχαν εντοπίσει τις αλλαγές στη συμπεριφορά τους δεν θα είχαμε θρηνήσει θύματα», τονίζει εκπρόσωπος του υπουργείου Ντέιβιντ Μοτζελέσκι. «Είναι σίγουρο ότι οι καθηγητές μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα από πριν. Τα παιδιά δεν εμφανίζονται ξαφνικά μια ημέρα στο σχολείο με όπλα...». Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην αφομοίωση όλων των μαθητών, στην κοινωνική τους αλληλεπίδραση και στην παρουσία ψυχολόγων στα σχολεία. Στη χώρα όμως παραμένει τεράστιο πρόβλημα η εύκολη πρόσβαση στα όπλα, καθώς όλες οι πολιτείες επιτρέπουν την οπλοκατοχή θέτοντας ελάχιστες προϋποθέσεις.

Κωδικοποιημένο μήνυμα
Στη Γερμανία, όπου έχουν σημειωθεί 3 σοβαρά παρόμοια περιστατικά τα τελευταία χρόνια, έχει τεθεί σε εφαρμογή σχέδιο ανάγκης στα σχολεία μετά το μακελειό στην Ερφούρτη το 2002. Ο διευθυντής ανακοινώνει από το μεγάφωνο ένα κωδικοποιημένο μήνυμα και τότε οι καθηγητές κλειδώνουν πόρτες και παράθυρα και οι μαθητές πέφτουν στο πάτωμα. Η εφαρμογή αυτού του συστήματος γλίτωσε πολλά παιδιά πριν από ένα μήνα στο Βίνεντεν όταν ένας 17χρονος σκότωσε 9 μαθητές και 3 καθηγητές. Η φράση- κλειδί ήταν «η φράου κόμα έρχεται»: όπου «κόμα» είναι το «αμόκ» αν διαβαστεί ανάποδα.

Όπως έγραψε πρόσφατα η εφημερίδα «Αllgemeine Ζeitung», πλέον δίνεται ιδιαίτερη σημασία στο να κατανοήσουν μαθητές και καθηγητές ότι όποιος παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό στη συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να λειτουργήσει ως σωτήρας εάν αποταθεί στον ψυχολόγο ή στον κοινωνικό λειτουργό του σχολείου. Οι ειδικοί τονίζουν ότι στη Γερμανία αντιστοιχεί 1 ψυχολόγος σε 13.000 μαθητές, ενώ στη Δανία η αντίστοιχη αναλογία είναι 1 προς 800. Αυτή τη στιγμή διεξάγεται συζήτηση τόσο για τη θεσμοθέτηση πιο αυστηρών νόμων για την κατοχή όπλων όσο και για την πιθανή απαγόρευση υπερβολικά βίαιων βιντεοπαιχνιδιών που θεωρείται ότι μπορεί να επηρεάσουν ψυχολογικά ασταθή παιδιά.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ

Μηχανήματα εντοπισμού μεταλλικών αντικειμένων στις εισόδους, κάμερες και ασκήσεις

Η κρίση αύξησε τις μαζικές δολοφονίες
ΤΗΕ ΤΙΜΕS , ΤουΜatt Spence

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗστις ΗΠΑ και οι απώλειες εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας έχουν προκαλέσει την εξάπλωση των μαζικών δολοφονιών σε όλη την Αμερικήτουλάχιστον 58 φόνοι σημειώθηκαν τον τελευταίο μήνα σε 8 διαφορετικά περιστατικά. Ένας Βιετναμέζος μετανάστης που μόλις είχε χάσει τη δουλειά του εισέβαλε σε κέντρο μεταναστών της πολιτείας της Νέας Υόρκης και σκότωσε 13 άτομα πριν αυτοκτονήσει. Σε σημείωμά του κατηγορούσε τη «φτωχή ζωή» του και τις παρενοχλήσεις της αστυνομίας για το ξέσπασμά του.

Στις 21 Μαρτίου στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας, ένας 26χρονος άνδρας που βρισκόταν με αναστολή πυροβόλησε και σκότωσε 4 αστυνομικούς οι οποίοι τον είχαν σταματήσει για έλεγχο. Οι συγγενείς περιέγραψαν πως αισθανόταν ιδιαίτερα πιεσμένος επειδή δεν έβρισκε δουλειά και φοβόταν ότι θα επιστρέψει στη φυλακή. Δύο εβδομάδες αργότερα στο Πίτσμπουργκ της Πενσιλβάνιας, ένας άνεργος άνδρας σκότωσε 3 αστυνομικούς.

Τον Ιανουάριο ένας άνδρας στο Λος Άντζελες έστειλε επιστολή σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό περιγράφοντας μια ζωή με απολύσεις και μεγάλα χρέη.

Αυτοκτόνησε αφού σκότωσε τη γυναίκα του και τα 5 παιδιά τουςήταν το πέμπτο ανάλογο περιστατικό στο Λος Άντζελες μέσα σε έναν χρόνο. Καθώς οι λεπτομερείς στατιστικές ανάλογων συμβάντων έχουν αρχίσει να κρατούνται μόνο τα τελευταία χρόνια, οι ειδικοί παρατηρούν ένα διαφαινόμενο μοτίβο: «την ξεκάθαρη και σημαντική συμμετοχή της οικονομικής πίεσης», όπως παρατηρεί η Κρίστεν Ραντ, διευθύντρια του Κέντρου Πολιτικής εναντίον της Βίας. Ο Μαρκ Σαφάρικ, ειδικός στην κατασκευή προφίλ δραστών στο FΒΙ, δηλώνει εντυπωσιασμένος από την αύξηση των κρουσμάτων και θεωρεί ότι υπάρχει πάντα ένα σημαντικό καταστροφικό γεγονός που αποτελεί τη θρυαλλίδα του ξεσπάσματος. «Είναι το απόλυτο ξέσπασμα για έναν άνθρωπο που αισθάνεται ότι πλέον δεν έχει καμία διέξοδο. Ή επιλέγει να τιμωρήσει και άλλους για τα δικά του βάσανα».